கிறிஸ்மஸ் – மறைக்கப்பட்ட உண்மைகள்

Posted May 16, 2012 by arshathalathary
Categories: Uncategorized

முஹம்மட் அர்ஷாத்

arshathslm@gmil.com

dsc034121

‘நத்தார் பண்டிகை’ அல்லது ‘கிறிஸ்மஸ்’ –Christmas- என அழைக்கப்படும் ‘இயேசு கிறிஸ்த்துவின் பிறந்தநாள் விழா’ ஒவ்வொரு வருடமும் டிசம்பர் 25 அன்று பெரும்பாலான கிறிஸ்த்தவர்களால் கொண்டாடப்படுகின்றது. கிழக்கு மரபுவழி திருச்சபையினர் என்கின்ற கிறிஸ்த்தவ பிரிவினரால் ஜனவரி 7ம் நாள் கொண்டாடப்படுகின்றது.

பிறந்த நாள் கொண்டாட்டம் அறிவுபூர்வமானதா? கிறிஸ்த்தவ நம்பிக்கையின்படி இறைமகனுக்கே(?) பிறந்தநாளா? என்கின்ற வாதப் பிரதிவாதங்களுக்குள் நுழையாமல் கிறிஸ்மஸ் பண்டிகை டிசம்பர் 25ல் கொண்டாடப்படுவது சரிதானா? என்பதை வரலாற்று ரீதியாகவும், பைபிள் மற்றும் திருக்குர்ஆன் ஒளியிலும் ஆய்வுக்குட்படுத்துவோம்.

வரலாற்று ஒளியில் கிறிஸ்மஸ்…

கிறிஸ்மஸின் தோற்றம்

ஆரம்ப கால கிறிஸ்த்தவ சமுதாயத்தில் கிறிஸ்மஸ் உள்ளிட்ட எந்தவொரு பிறந்த நாள் கொண்டாட்டங்களும் கொண்டாடப்படவில்லை. கிறிஸ்மஸ் நாள் மரபுவழி வருவதேயன்றி இயேசுவின் உண்மையான பிறந்தநாள் அல்ல. மேலும், கிறிஸ்மஸ் மரம், கிறிஸ்மஸ் தாத்தா, கிறிஸ்மஸ் கேக் போன்ற அனுஸ்டானங்கள் புராதன பாபிலோனிலிய மக்களின் கலாசாரம் என என்சைக்ளோபீடியா -The world book Encyclopedia – The Encyclopedia of Religion and Ethics – the Encyclopedia Americana – கூறுகின்றது.

விக்கிபீடியா தருகின்ற தகவலின் அடிப்படையில், இத்தாலி போன்ற நாடுகளில் காணப்பட்ட ‘சட்டர்நாலியா’ (சடுர்நலியா பண்டிகை) – Saturnalia – மற்றும் உரோமர்களால் டிசம்பர் 25ல் கொண்டாடப்பட்டு வந்த வெற்றி வீரன் சூரியன் (Sol- Indicts) என்றழைக்கப்பட்ட சூரியக் கடவுளின் பிறந்த நாளான நட்டாலிஸ் சோலிஸ் இன்விக்ட்டி- Natalis Solis Invicti- (சோல் இன்விக்டுஸ்) என்கின்ற குளிர்கால பண்டிகைகளை தழுவியே கிறிஸ்மஸ் தோன்றியதாக கூறுகின்றது.

இதனை உறுதிப்படுத்தும் வகையில்,

  • கிறிஸ்த்தவ எழுத்தாளர்கள் இயேசுவின் பிறப்பை சூரியனின் மீள்உதயத்தோடு ஒப்பிட்டுள்ளதையும்,
  • இயேசு சோல்-இன் சூரியக்கடவுளாக சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளதையும்,
  • சிப்ரியன் -Cyprian- என்கின்ற கிறிஸ்த்தவ மதபோதகரின்  “எவ்வளவு அதிசயச் செயல் சூரியன் பிறந்த நாளில்…. கிறிஸ்த்துவும் பிறந்தது….”  “ Oh ,how wonderfully  acted  Providence that on that day on which  that  Sun was born . . . Christ should be born…” என்கின்ற வாக்கு மூலத்தையும்,
  • இவை எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, இதனை முழுக்க முழுக்க உறுதிப்படுத்துகின்ற “சோல் இன்விக்டுஸ்-கிறிஸ்மஸின் தொடக்கத்திற்கு மிகப்பெரிய பங்களிப்பு செய்துள்ளது” என்கின்ற கத்தோலிக்க கலைக் களஞ்சியத்தின் வாக்குமூலம்

போன்ற சான்றுகளை கோடிட்டு காட்டுவதன் மூலம், சூரியக் கடவுளின் பிறந்தநாள் உள்ளிட்ட குளிர்கால கொண்டாட்டங்களை அடிப்படையாக வைத்து மிகமிக பிற்பட்ட காலத்தில் தோன்றிய ஒரு பண்டிகையே கிறிஸ்மஸ் என்கின்ற கருத்தை உறுதி செய்கின்றது.

‘செக்டுஸ் ஜுலியஸ் அப்ரிகானுஸ்’ -Sextus Julius Africanus- என்கின்ற மூன்றாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த  கிறிஸ்த்தவ எழுத்தாளரால் இயேசு கிறிஸ்து டிசம்பர் 25ல் பிறந்தார் என்கின்ற கருத்து வரலாற்றில் முன் வைக்கப்படுகின்றது. இதற்கு ‘ஒரிஜென்’- Origen – போன்ற ஆரம்பகால முக்கிய கிறிஸ்த்தவ மதகுருக்களே மிக கடுமையான எதிர்ப்பை வெளியிட்டனர். கிறிஸ்த்தவ இறையியல் அறிஞரான ஒரிஜென், “பார்வோன்- pharaoh – அரசனைப் போன்று இயேசு கிறிஸ்த்துவின் பிறந்தநாளை கொண்டாடக்கூடாது என்றும், பாவிகளே அவ்வாறு செய்வதாகவும், புனிதர்கள் அவ்வாறு செய்யமாட்டார்கள்” என்றும் தனது கடும் கண்டனத்தை வெளியிட்டார்.

ரோமப் பேரரசன் ‘கான்ஸ்டான்டின்’ – Constantin – காலத்தில் இடம் பெற்ற நைசியன் திருச்சபை பிரகடனத்தில் Declaration of  Nicean Council –

சூரியக்கடவுளின் பிறந்தநாள் -டிசம்பர் 25- இயேசுநாதரின் பிறந்தநாளாகவும், சூரியக் கடவுளின் பெயரால் உரோமர்கள் கொண்டாடிய கொண்டாட்டங்கள்- கிறிஸ்த்துவின் பிறந்தநாள் கொண்டாட்டங்களாகவும் அறிவிக்கப்பட்டது.

இக்கிறிஸ்மஸ் கொண்டாட்டங்கள் “ஒரே கடவுள் மூன்று நிலைகளில் உள்ளார்” என்கின்ற கொள்கையை அடிப்படையாக கொண்ட கிறிஸ்த்தவ பிரிவினரால் கி.பி. 378ல் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்பட்டது. கி.பி. 379ல் கொன்ஸ்தாந்துநோபலில் – Constantinople – அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட கிறிஸ்மஸ் கொண்டாட்டங்கள் பெரும் சர்ச்சையை தோற்றுவித்ததாக எட்வர்ட் கிப்பன் – Edward Gibbon -என்கின்ற ஆய்வாளர் குறிப்பிடுகிறர். வழக்கொழிந்து போன கிறிஸ்மஸ் கொண்டாட்டங்கள் கொன்ஸ்தாந்துநோபலில் கி.பி. 400 காலப்பகுதியில் ‘யோன் கிறிசொஸ்டம்’ -John Chrysostom- என்கின்ற கிறிஸ்த்தவ போதகரால் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்படுகின்றது.

dsc034121

மேலும், பேரரசன் சார்லிமெஜி -Charlemagie- என்பவன் கி.பி 800ம் ஆண்டு கிறிஸ்மஸ் நாளில் முடிசூட்டிக் கொண்டதாலும், கி.பி. 1066 ல் முதலாவது வில்லியம் (இங்கிலாந்து)- William I of England -மன்னன் கிறிஸ்மஸ் நாளில் முடிசூட்டிக் கொண்டதாலும் கிறிஸ்மஸ் கொண்டாட்டங்கள் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்படுகின்றது.

மத்திய கால கிறிஸ்த்தவ சீர்திருத்த திருச்சபைகள் “கிறிஸ்மஸ் கொண்டாட்டங்கள்- பாப்பரசின் ஆடம்பரம்” என்று விமர்சித்தனர். தூய்மைவாதிகள் -Puritans- எனும் கிறிஸ்த்தவ பிரிவினர் “கிறிஸ்மஸ் கொண்டாட்டங்களை விலங்கின் (சாத்தானின்) கந்தல் துணி” என்று மிகக் கடுமையாக விமர்சித்தனர். மேலும் கி.பி. 1647ல் தூய்மைவாத கிறிஸ்த்தவ மறுசீரமைப்பினர் எனும் கிறிஸ்த்தவ பிரிவினர் முதலாம் சார்ல்ஸ் மன்னனின் உதவியோடு இங்கிலாந்தில் கிறிஸ்த்தவ கொண்டாட்டங்களை தடைசெய்தனர். இன்றும் கூட சில அங்கிலிக்கன் திருச்சபை கிறிஸ்த்தவ போதகர்களும், ஆர்மினியர்களும், செர்பியர்களும் கிறிஸ்மஸ் கொண்டாட்டங்களை அங்கீகரிப்பதில்லை.

தூய்மைவாத கிறிஸ்த்தவ பிரிவினரால் கி.பி. 1659-1681 காலப்பகுதியில் புதிய இங்கிலாந்தின் பொஸ்டன் நகரில் கிறிஸ்மஸ் கொண்டாட்டங்கள் தடைசெய்யப்பட்டிருந்தன கிறிஸ்மஸ் கொண்டாட்டங்களில் ஈடுபட்டவர்களுக்கு அபராதமும் விதிக்கப்பட்டது. மேலும் அமெரிக்க புரட்சிக்குப் பின்னர் அமெரிக்காவில் கிறிஸ்மஸ் கொண்டாட்டங்கள் முக்கியத்துவம் இழந்து காணப்பட்டன.

19ம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் கிறிஸ்மஸ் கொண்டாட்டங்களை உயிர்ப்பிப்பதில் எழுத்தாளர் வாசிங்டன் இர்விங்- Washington Irving- எழுதிய -“The Sketch Book of Geoffrey Crayon”, “Old Christmas”- என்கின்ற சிறுகதை நூற்களும், அமெரிக்காவில் குடியேறிய ஜேர்மனியர்களின் பங்களிப்பும் குறிப்பிடத்தக்கது. எனினும், இர்விங் தனது நூலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள விடயங்கள் கற்பனையானவை என்கின்ற விமர்சனமும் எழுந்தது. இதுவே அமெரிக்காவுக்கு கிறிஸ்மஸ் வந்த கதையாகும்.

சுருக்கமாக சொல்லப்போனால், கிறிஸ்மஸ் பண்டிகை -டிசம்பர் 25ம் நாள்- மித்ரா என்கின்ற சூரியக்கடவுளின் பிறந்தநாளாகும். சடுர்நலியா என்கின்ற குளிர்கால பண்டிகையை தழுவியே பெரியவர்களுக்கு மெழுகவர்த்தியும், சிறியவர்களுக்கு பொம்மைகள் வழங்குகின்ற கலாச்சாரமும் பரிசுப்பரிமாற்றங்களும், களியாட்டங்கள், கேளிக்கை நிகழ்வுகளும் மது அருந்துகின்ற வழக்கமும் கிறிஸ்மஸ் கொண்டாட்டங்களின் போது இடம்பிடித்தன.

எனவே, வரலாற்று ஒளியில் கிறிஸ்மஸ் பண்டிகை- டிசம்பர் 25ம் நாள் கொண்டாட்டங்கள்- கிறிஸ்த்தவர்களுடைய பண்டிகை அல்ல. மாறாக, புறஜாதியினருடைய பண்டிகை என்பது நிரூபணமாகின்றது.

பைபிளின் ஒளியில்…..

லூக்கா அதிகாரம்: 02

1. அந்நாட்களில் உலகமெங்கும் குடிமதிப்பு எழுதப்படவேண்டுமென்று அகுஸ்துராயனால் கட்டளை பிறந்தது.

2. சீரியா நாட்டிலே சிரேனியு என்பவன் தேசாதிபதியாயிருந்தபோது இந்த முதலாம் குடிமதிப்பு உண்டாயிற்று.

3. அந்தப்படி குடிமதிப்பெழுதப்படும்படிக்கு எல்லாரும் தங்கள் தங்கள் ஊர்களுக்குப் போனார்கள்.

4. அப்பொழுது யோசேப்பும், தான் தாவீதின் வம்சத்தானும் குடும்பத்தானுமாயிருந்தபடியினாலே, தனக்கு மனைவியாக நியமிக்கப்பட்டுக் கர்ப்பவதியான மரியாளுடனே குடிமதிப்பெழுதப்படும்படி,

5. கலிலேயா நாட்டிலுள்ள நாசரேத்தூரிலிருந்து யூதேயா நாட்டிலுள்ள பெத்லகேம் என்னும் தாவீதின் ஊருக்குப்போனான்.

6. அவ்விடத்திலே அவர்கள் இருக்கையில், அவளுக்குப் பிரசவகாலம் நேரிட்டது.

7. அவள் தன் முதற்பேறான குமாரனைப்பெற்று, சத்திரத்திலே அவர்களுக்கு இடமில்லாதிருந்தபடியினால், பிள்ளையைத் துணிகளில் சுற்றி, முன்னணையிலே கிடத்தினாள்.

8. அப்பொழுது அந்தநாட்டிலே மேய்ப்பர்கள் வயல்வெளியில் தங்கி, இராத்திரியிலே தங்கள் மந்தையை காத்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

இயேசுவின் தாய் மரியாள், யோசேப் என்பவரின் துணையோடு நாசரத் எனும் ஊரிலிருந்து யூதேயா நாட்டில் உள்ள பெத்லகேம் எனும் ஊருக்கு சனத்தொகை கணக்கெடுப்புக்காக நீண்ட தூரம் பிரயாணம் செய்துள்ளதாக பைபிள் கூறுகின்றது. போக்குவரத்து வசதிகள் குன்றிய அக்காலகட்டத்தில் மரியாள் மேற்கொண்ட பயணம் மிகக் கடினமானது என்பதில் யாருக்கும் மாற்றுக் கருத்து கிடையாது.

இப்போது நமது கேள்வி என்னவென்றால், பைபிள் குறிப்பிடுகின்ற பிரதேசங்கள் டிசம்பர் 25 காலப்பகுதியில் பனி உறையக் கூடிய மிகக் கடுமையான காலகட்டமாகும். அக்காலகட்டத்தில் வாணிபக் கூட்டம் உள்ளிட்ட யாரும் பயணங்கள் மேற்கொள்வதில்லை. எனவே, மக்கள் பயணம் செய்ய முடியாத குளிர்காலத்தில் அகுஸ்துராயனால் இக்கட்டளை நிச்சயம் இடப்பட்டிருக்க முடியாது.

இரண்டாவதாக, லூக்கா சுவிசேஷம் 2:8 வசனம் குறிப்பிடுகின்ற ‘அந்தநாட்டிலே மேய்ப்பர்கள் வயல்வெளியில் தங்கி, இராத்திரியிலே தங்கள் மந்தையை காத்துக் கொண்டிருந்தார்கள்’ என்கின்ற வசனத்தையும் நாம் கருத்தூன்றிப் படிக்க வேண்டும்.

பனிஉறைகின்ற குளிர்காலத்தில் இடையர்கள் வயல்வெளிகளில் தங்குவது கிடையாது. மாறாக, அறுவடை முடிந்ததன் பிற்பாடு கோடையின் பிற்பகுதியிலேயே வயல்வெளிகளில் தங்கி, மந்தையைக் காத்து வருவது (கிடை கட்டுவது) வழக்கமாகும். அதன் மூலம் அறுவடை முடிந்த விளை நிலங்களை அடுத்த வேளாண்மைக்கு முன் இயற்கை உரமிட்டு வளப்படுத்துவதும் வழக்கமாகும்.

எனவே, பைபிளின் கூற்றுப்படி இயேசுவின் பிறப்பு நிகழ்ந்தது கோடையின் பிற்பகுதியாகும். மாறாக, குளிர்காலமான டிசம்பர் 25 கிடையாது.

இது குறித்து  –Joe Kovacs–  என்கின்ற கிறிஸ்த்தவ அறிஞர் தனது ‘Shocked by the Bible’  எனும் நூலில் இயேசு டிசம்பர் 25ல் பிறந்தார் என்கின்ற கருத்தை நிராகரிக்கிறார்.

மேலும் lord.activeboard.com  எனும் கிறிஸ்த்தவ வலைத்தளம் இயேசு கிறிஸ்த்துவின் பிறப்பு குறித்து பைபிளை மேற்கோள் காட்டி குறிப்பிடுகின்ற விபரங்களை தகவலுக்காக தருகின்றேன்.

இயேசுவின் பிறந்தநாள் டிசம்பர் 25-ம் தேதி அல்ல என்பதற்கு ரூபகாரம்- 1.

அதாவது, இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு முன்னோடியான யோவான் ஸ்நானகன் என்ற ஸ்நான அருளப்பர் வயதிலேயே இயேசுவுக்கு ஆறு மாதங்களுக்கு மூத்தவர்.  எப்படியெனில் காபிரியேல் தூதர் இயேசுவின் தாயாகிய மரியாளுக்கு வாழ்த்துதல் கூறும்போது யோவான் ஸ்நானகனின் தாயாகிய எலிசபெத்துக்கு இது ஆறாம் மாதம் என்றார்.  ஆகவே, இயேசுவின் பிறந்த நாளை கண்டு பிடிக்க யோவான் ஸ்நானகனின் பிறப்பை கவனிப்பது அவசியம்.  எனவே, லுக்கா 1:5 முதல் 20 வசனங்களை வாசிக்கவும்.

இதில் 5-ம் வசனத்தில் அபியா என்ற ஆசாரிய முறைமையில் -Order- சகரியா என்ற ஒருவன் இருந்தான் என்றும், 8-9 வசனங்களில் சகரியா தன் ஆசாரிய முறைமையின்படி தேவ சந்நிதியிலே தூபங்காட்டுகிறதற்கு சீட்டைப் பெற்றான் என்று வாசிக்கிறோம்.

எனவே, யோவான் ஸ்நானகனின் தகப்பனாகிய சகரியா ஆலயத்திலே ஊழியம் செய்த, அந்த அபியாவின் முறை என்னவென்றும், அது எக்காலம் என்றும் நாம் அறிவது அவசியம்.

அதாவது தாவீது அரசனின் காலத்தில் ஆலயத்தில் ஆசாரிய ஊழியம் செய்ய, முறைமை வகுக்கப்பட்டது எப்படியெனில் ஆசாரிய ஊழியம் செய்ய 24 ஆசாரியர்கள் இருந்தார்கள்.  அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் ஒரு மாதத்திற்கு இரண்டு இரண்டு பேராக 12 மாதத்திற்கும் 24 ஆசாரியர்களாக முறைப்படுத்தப்பட்டனர்.  ஒரு மாதத்தின் முதல் 15 நாட்களுக்கு ஒரு ஆசாரியனும் பின் 15 நாட்களுக்கு ஒரு ஆசாரியனுமாக முறைப்படுத்தப்பட்டு, ஆசாரியர்களின் பெயர்களை எழுதி சீட்டுப் போட்டு யார் யார் எப்போது ஆலயத்திலே ஊழியம் செய்ய வேண்டும் என்று, தாவீது அரசன் முறைப்படுத்தி இருந்தான்.

முதலாம் சீட்டுப் பெற்றவன் முதலாம் மாதம் முன் 15 நாட்களுக்கும், இரண்டாவது சீட்டுப் பெற்றவன் முதலாம் மாதம் பின் 15 நாட்களுக்கும் ஆசாரிய ஊழியம் செய்ய வேண்டும்.  அந்தப்படி, எட்டாவது அபியா என்ற ஆசாரியனுக்கு சீட்டு விழுந்தது.  எட்டாவது எண்ணும்போது அபியாவின் ஊழியகாலம் எபிரேயரின் மாதப்படி 4-ம் மாதமாகிய தம்மூஸ் மாதம் பின் 15 நாட்களாகும்.  இந்த காரியங்களை 1 நாளாகம புஸ்தகம் 21-ம் அதிகாரத்தில் பார்க்கலாம்.

dsc034121

எனவே, சகரியா ஆலயத்தில் ஊழியம் செய்த காலம் அவனது முன்னோரான அபியாவின் முறைமையின்படி எபிரேய மாதமான 4-ம் மாதம், தம்மூஸ் மாதத்தின் பின் 15 நாளாகும்.   சகரியாவின் இந்த ஊழியகாலம் நிறைவேறிய பின்பு அவன் வீட்டுக்குப்போனான்.  எந்த ஆசாரியனும் தனது ஆலய ஊழியக்காலத்தில் வீட்டிற்குப் போகமாட்டான்.  அந்த 15 நாட்களும் ஆலயத்திலே தங்கியிருப்பார்கள். ஊழியகாலம் நிறைவேறிய பின்பே தங்கள் வீடுகளுக்குப் போவது வழக்கம் அதன்படி, சகரியா தனது ஊழிய காலம் நிறைவேறின பின்பு, தனது வீட்டிற்குப் போனான்.  அதன் பிறகு அவன் மனைவி கர்பவதியானாள்.  (லுக்.1:23-24)

எனவே, யோவான் ஸ்நானகளின் தாய் எலிசபெத்து கர்ப்பம் தரித்து எபிரேய மாதப்படி   5-ம் மாதமாகிய ஆப் என்னும் மாதம் இது தமிழ் மாதத்திற்கு ஆடிமாதம், ஆங்கில மாதத்திற்கு ஜீலை மாதமாகும்.  எலிசபெத்தின் ஆறாம் மாதத்தில் காபிரியேல் தூதர் மரியாவிடம் அனுப்பப்பட்டார்  (லுக்.1:26-28).

 ஆகவே, காபிரியேல் மரியாளை சந்தித்து தேவசித்தத்தை தெரிவிக்கவும்.  உன்னதமானவரின் பெலன் நிழலிடவும், மரியாள் கர்ப்பவதியானாள்.  எனவே மரியாள் கர்ப்பம் தரித்தது எலிசபெத்தின் ஆறாம் மாதத்தில், அதவாது, ஆடி மாதத்திலிருந்து ஆறு மாதம் தள்ளி மார்கழி மாதத்திலிருந்து பத்தாம் மாதம் இயேசு பிறந்த மாதம்.

அதாவது மார்கழி 1, தை 2, மாசி 3, பங்குனி 4, சித்திரை 5, வைகாசி 6, ஆனி 7, ஆடி 8, ஆவணி 9, புரட்டாசி 10.  புரட்டாசி மாதமே இயேசு பிறந்தமாதம்.  இது ஆங்கில மாதத்திற்கு அக்டோபர் மாதம்.  எனவே, இயேசு பிறந்தது டிசம்பர் 25-ம் தேதியல்ல தமிழ் மாதமாகிய புரட்டாசி கடைசியிலும், ஆங்கில மாத்திலே அக்டோபர் முதலுக்குமாகும்.  இது எபிரேய மாதத்திற்கு ஏழாம் மாதம் எத்தானீம் மாதமாகும்.

இயேசுவின் பிறந்தநாள் டிசம்பர் 25-ம் தேதி அல்ல என்பதற்கு ரூபகாரம்-2.

அதாவது இயேசுவின் மரணநாள் வேதத்தில் திட்டமாக கூறப்பட்டுள்ளது.  இது யூதர் முறைப்படியான நீசான் மாதம் 14-ம் தேதி, முதல் மாதமாகிய நீசான் மாதம் நமது தமிழ் மாதமான பங்குனி மாதத்திற்கு சமமானது.  ஆங்கில மாதம் மார்ச் கடைசியிலோ அல்லது ஏப்ரல் மாதம் முதலுக்கோ இருக்கும்.  இயேசு தமது 33½  வசயதில் மரித்தார் என்பதை தானியேல் தீர்க்கதரிசியின் புத்தகத்தின் வாயிலாக திட்டமாக அறியலாம்.  (தானி.9:24-47) இயேசு 33 வயதில் அல்ல. 33½ வயதில் மரித்தார்.  இது மார்ச் மாதக் கடைசியிலோ அல்லது ஏப்ரல் முதலுக்கோ வருகிறது என்றால் அவரது பிறந்தநாள் அதற்கு 6 மாதத்திற்கு முன்னதாக இருக்க வேண்டும்.  எனவே, மார்ச் மாதத்திலிருந்து பின்நோக்கி 6 மாதம் சென்றால் மார்ச் 1, பிப்ரவரி 2, ஜனவரி 3, டிசம்பர் 4, நவம்பர் 5, அக்டோபர் 6.  எனவே, இயேசு பிறந்தது டிசம்பர் 25 அல்ல.  அக்டோபர் மாதத்தில் என்பது தெளிவு.

இயேசுவின் பிறந்தநாள் டிசம்பர் 25-ம் தேதி அல்ல என்பதற்கு ரூபகாரம்-3.

இயேசுகிறிஸ்து டிசம்பர் 25-ல் பிறக்கவில்லை என்பதற்கு மேலும் ஒரு எடுத்துக்காட்டு உண்டு.  அதாவது, இயேசுகிறிஸ்து பிறந்தபோது அவரது பிறப்பை தேவ தூதர் மேய்ப்பர்களுக்கு அறிவித்தார் என வாசிக்கிறோம். தேவ தூதர் மேய்ப்பர்களுக்கு தரிசனமானபோது அவர்கள் வயல்வெளிகளில் ஆட்டு மந்தைகளை வைத்திருந்தார்கள்.  (லூக் 2:8:11) டிசம்பர் மாதத்தில் நம் நாட்டில் இருப்பதுபோல கிஸ்லேவ் என்ற ஒன்பதாம் மாதம் பலஸ்தீனாவில் கடுங்களிராகயிருக்கும். அது அடைமழை காலமாகவும், குளிர்காலமாகவும் இருப்பதால் அக்காலங்களில் மேய்ப்பர்கள் தங்கள் மந்தைகளை வயல்வெளிகளில் நிறுத்தமாட்டார்கள்  இதை எஸ்றாவின் புத்தகத்திலும், பலஸ்தீனா சரித்திரங்களிலும் நாம் அறியலாம். (எஸ்றா. 10:9,13: எரே. 3:22)

எனவே, மேய்ப்பர்கள் வயல்வெளியில் தங்கியிருந்த காலம் மழைக் காலமாகிய டிசம்பருக்கு முன்னான காலமாக இருக்க வேண்டும்.  அக்டோபர் மாதமே மந்தைகளை வயல்வெளிகளில் வைப்பதற்கு ஏற்ற காலம். எனவே, இயேசு பிறந்தது டிசம்பர் மாதத்தில் அல்ல. அது டிசம்பருக்கு முன்னான அக்டோபர் மாதத்தில்தான் என்பதை நிதானித்து பார்க்கும் போது அறிந்து கொள்ளலாம்.

இயேசுவின் பிறந்தநாள் டிசம்பர் 25-ம் தேதி அல்ல என்பதற்கு ரூபகாரம்- 4.

மேலும், சில காரியங்களை கவனிப்போமானால் இந்த கிறிஸ்துமஸ் பண்டிகை கொண்டாடும் வழக்கம், திருச்சபையின் தொடக்க காலங்களில் இல்லை. சுமார் 4-ம் நூற்றாண்டு வாக்கிலேதான் கிறிஸ்துமஸ் பண்டிகை முதல் முதலாகக் கொண்டாடப்பட்டதாக –Encyclopaedia- மூலமாக அறியலாம்.  இதை ஆதி திருச்சபை வரலாறு நமக்குத் தெளிவாக்குகிறது.  அதாவது வடஜரோப்பா கண்டத்தில் வாழ்ந்த துத்தானிய ஜாதியினர் கிறிஸ்து மார்க்கத்தை தழுவும் முன்னே, அவர்கள்  இயற்கை சக்திகளை வழிபட்டு வந்தார்கள்.  சூரியனை வணங்கி அதன் கால மாற்றங்களை பண்டிகையாக கொண்டாடி வந்தனர்.  அதாவது சூரியனுக்கும், பூமிக்கும் உள்ள தொடர்பில், சூரியன் பூமத்திய ரேகையிலிருந்து வடக்கு நோக்கி சஞ்சரித்து டிசம்பர் 22-ந் தேதி வடஅட்சத்தில் கடகரேகையை அடைகிறது.

இது வட ஐரோப்பாவில் சூரியன் தென்படும் உச்ச நிலையாகும்.  இது ஜுலியன் காலண்டர்படி டிசம்பர் 25-ம் தேதி என கணிக்கபட்டது.  ஆகவே, அந்த நாளிலே அங்கு வாழ்ந்த மக்கள் சூரியனுக்கு ஒரு பெரிய பண்டிகையாக ‘ஒளித்திருவிழா’ -Festival of Fires- என்று கொண்டாடி வந்தனர்.இதன் தொடர்ச்சியாக அதிலிருந்து 8-ம் நாள் ‘மகிழ்ச்சி திருவிழா’ -Joy Festival- என்று ஜனவரியில் கொண்டாடி வந்தனர்.  ஜெர்மானிய துத்தானிய ஜாதியினரான இவர்கள் தாங்கள் கிறிஸ்தவர்களாக மாறியும் தங்கள் பழைய பழக்கவழக்கங்களை விட்டுவிட மனம் இல்லாததால் டிசம்பர் 25 கிறிஸ்து பிறந்த நாளாகவும் அதிலிருந்து 8-ம் நாள் ஜனவரி முதல் தேதி இயேசுவின் விருத்தசேதன நாளாகவும் பிரகடனப்படுத்திவிட்டனர்.

இயேசுவின் பிறந்தநாள் டிசம்பர் 25-ம் தேதி அல்ல என்பதற்கு ரூபகாரம்- 5.

இயேசுவின் பிறந்த நாளை கொண்டாடும்படி வேதத்தில் எங்கும் சொல்லப்படவில்லை.  சீடர்களும் கொண்டாடவில்லை.  ஆனால் கிறிஸ்துவின் மரண நாளை நினைவுகூறும்படி கற்பிக்கப்பட்டுள்ளது (லூக். 22:19) கர்த்தரின் ஞாபகார்த்தபஸ்காவாகிய இராப்போஜன பண்டிகையே அவரது மரணத்தை நினைவு கூறும் நாளாயிருக்கிறது.                              (1. கொரி. 11:22-26)

மேற்படி வலைத்தளம் பைபிளை மேற்கோள்காட்டி இயேசுவின் பிறந்தநாள் டிசம்பர் 25 அல்ல. அக்டோபர் தான் என  ஆதார அடிப்படையில் வாதடுகின்றது.

பைபிளில் எங்குமே இயேசுவின் பிறந்தநாள் பற்றிய எந்தவொரு குறிப்பும் கிடையாது. மேலும், இயேசுவின் பிறந்தநாளை கொண்டாடுமாறு பைபிள் கட்டளையிடவுமில்லை.

மாறாக, பைபிள் வசனங்களை ஆய்குட்படுத்தும் போது இயேசு கோடைகாலத்தின் இறுதிப்பகுதியில் பிறந்தார் என்கின்ற முடிவுக்கே வரமுடிகின்றது.

திருக்குர்ஆன் ஒளியில்….

இயேசு கிறிஸ்த்து அவரை, திருக்குர்ஆன் “ஈஸா” என்று அழைக்கின்றது. ‘அவர் மீது சர்வ வல்லமை பொருந்திய கர்த்தரின் சாந்தியும், சமாதானமும் உண்டாகட்டும்’ என்று முஸ்லிம்கள் வாழ்த்து கூறுகின்றார்கள். இறைவேதம் திருக்குர்ஆனில் 19 வது அத்தியாயம் அன்னாரின் அருமைத் தாயார் மர்யம் -மரியாள்- அவர்களின் பெயரால் அழைக்கப்படுகின்றது.  அந்த அத்தியாயத்தின் 22-26 வசனங்கள் இயேசுவின் பிறப்பைப் பற்றி பேசுகின்றது.

இதோ இறைமறையின் வார்த்தைகள்…

22. பின்னர் கருவுற்று அக்கருவுடன் தூரமான இடத்தில் ஒதுங்கினார்.

23. பிரசவ வலி அவரை ஒரு பேரீச்சை மரத்தின் அடிப்பாகத்திற்குக் கொண்டு சென்றது. ”நான் இதற்கு முன்பே இறந்துஇ அடியோடு மறக்கடிக்கப்பட்டவளாக இருந்திருக்கக் கூடாதா?” என்று அவர் கூறினார்.

24. ”கவலைப்படாதீர்! உமது இறைவன் உமக்குக் கீழே ஊற்றை ஏற்படுத்தியுள்ளான்” என்று அவரது கீழ்ப்புறத்திலிருந்து வானவர் அழைத்தார்.

25. ”பேரீச்சை மரத்தின் அடிப்பாகத்தை உலுக்குவீராக! அது உம் மீது பசுமையான பழங்களைச் சொரியும்” (என்றார்)

26. நீர், உண்டு பருகி மன நிறைவடைவீராக! மனிதர்களில் எவரையேனும் நீர் கண்டால் ”நான் அளவற்ற அருளாளனுக்கு நோன்பு நோற்பதாக நேர்ச்சை செய்து விட்டேன். எந்த மனிதனுடனும் பேச மாட்டேன்” என்று கூறுவாயாக.

திருமறைக்குர்ஆன் குறிப்பிடுகின்ற பேரீச்சம் பழம் உதிரக்கூடிய காலம் கோடையின் பிற்பகுதியாகும்.

எனவே, திருக்குர்ஆன் மற்றும் பைபிள் இயேசுவின் பிறப்பு குறித்து ஒத்தகருத்தையே –கோடை காலத்தின் இறுதிப்பகுதி- கூறுகின்றது. மாறாக, கிறிஸ்த்தவ அன்பர்கள்களால் கிறிஸ்மஸ் கொண்டாடப்படுகின்ற டிசம்பர் 25ம் நாள், என்பது  பைபிள் மற்றும் திருக்குர்ஆனுக்கு எதிரானது.

இறுதியாக, கிறிஸ்மஸ் பண்டிகை -டிசம்பர் 25- என்பது இயேசுவுக்கு தெரியாத, ஆதிக்கிறிஸ்த்தவர்கள் அறியாத, பைபிள் கூறாத ஓரு விடயமாகும். ஆதிக் கிறிஸ்த்தவர்கள் டிசம்பர் 25 என்பது ரோமானிய சூரியக் கடவுளான மித்ராவின் பிறந்தநாள் என்றுதான் அறிந்து வைத்திருந்தனர். எனவே, டிசம்பர் 25 அன்று புறஜாதிப் பண்டிகையான சூரியக் கடவுள் மித்ராவின் பண்டிகையையே கிறிஸ்த்தவர்கள் கொண்டாடுகின்றனர்.

உண்மைக் கிறிஸ்த்தவர்கள் சிந்திப்பார்களா?

பைபிள் -1 தெசலோனிக்கேயர் அதிகாரம்: 5 வசனம் : 21 கூறுகின்றது.

‘எல்லாவற்றையும் சோதித்து நலமானதைப் பிடித்துக் கொள்ளுங்கள்’

துணை நின்றவை:

1.விக்கிபீடியா மற்றும் வலைத்தளங்கள்

2. இயேசு நாதர்- மறைக்கப்பட்ட உண்மைகள் ஆசிரியர்- கேப்டன் அமிருத்தீன்

வரலாற்று இயேசு Vs கிருஸ்துவ இயேசு

Posted May 16, 2012 by arshathalathary
Categories: Uncategorized

abuzaidalathary@gmail.com

பைபிளை இறைவேதமாக ஏற்றுக்கொண்டுள்ள கிருஸ்தவர்கள் அனைவரும் “இயேசு உலகில் அவதரித்தார்” என்றும் “அவர் பல‌ அற்புதங்களை நிகழ்த்தினார்” என்றும் “மனிதர்களின் பாவமீட்சிக்காய்” சிலுவையில் அறையப்பட்டு மரித்து, பின்பு உயிர்த்தெழுந்தார் என்றும் நம்புகின்றனர்.

எனினும் பைபிள் விபரிக்கும் இயேசு, கிருஸ்தவர்கள் நம்பிக்கை கொண்டுள்ள ‘இயேசு’ என்ற பாத்திரம் உண்மையிலேயே வரலாற்றில் வாழ்ந்த ஒருவரா? வாழ்ந்தவராயின் வரலாறு இயேசு பற்றி என்ன குறிப்பிடுகிறது என்பதை மத, இன, மொழி, தேச வேறுபாடுகள் இன்றி பல்வேறு வரலாற்று ஆய்வாளர்களும் விமர்சகர்களும் ஆய்வுகள் செய்துள்ளனர்;  செய்துவருகின்றனர்.

இவ்வாறு “கிருஸ்துவ இயேசுவு“க்கும் “வரலாற்று இயேசு” வுக்குமிடையேயான ஒப்பீட்டு ரீதியான விபரங்களை தமிழில் தரும் நாம் இது பற்றிய தங்களது ஆக்கபூர்வமான ஆலோசனைகளையும், ஆதாரங்கள் அடிப்படையிலான மாற்றுக் கருத்துகளையும் பெரிதும் வரவேற்கின்றோம்.

“வரலாற்று இயேசு” தொடர்பில் அண்மைக்காலம் வரை பல்வேறுபட்ட ஆய்வாளர்களும் பல ஆய்வு நூற்களை வெளியிட்டுள்ளனர். அவைகளுள் குறிப்பிடத்தக்கதாக:

1.வரலாற்று இயேசு-  பேராசிரியர் கிரீபிலியூப்

2.நம்பிக்கையிலிருந்து பகுத்தறிவை நோக்கி- ப்ரூஸ்பர் அல்பிரீக்

3.இயேசு கிருஸ்து ஒரு மூடப்புராணம்- முன்னால் கிருஸ்துவ மதபோதகர் கைபூ

4.வரலாற்று இயேசுவைத் தேடி–  அல்பிரட்ஸ் பைஸ்டர்

5.கடவுளாய்ப் போன மனிதன்–  ஜீரார் மீஸாதியஃ

ஆகிய நூற்களைச் சுட்டிக்காட்டலாம்.

இவ்வாறு பைபிள் கூறும் “இயேசு கிருஸ்துவை” வரலாற்று ரீதியாக ஆய்வுக்குட்படுத்திய அறிஞர்கள், ஆய்வாளர்கள் அனைவரும் கிருஸ்துவர்களது “நம்பிக்கை இயேசு” தொடர்பில் மூன்று விதமான பிரிவினராகக் காணப்படுகின்றனர்.

1. கிருஸ்துவம் கூறும் “இயேசு” என்பவர் வரலாற்றில் ஒரு போதும் வாழவில்லை என ஒரேயடியாக மறுத்துரைக்கும் சாரார்.

2. கிருஸ்துவம் கூறும் ”இயேசு” என்பவர் வரலாற்றில் வாழ்ந்த, அக்காலத்தில் மக்கள் மத்தியில் பரவலாகக் காணப்பட்ட புராணப் பாத்திரங்கள் பலதை வைத்து திருச்சபையால் சோடிக்கப்பட்ட ஒரு “கலவைப் பாத்திரம்” என்று கூறும் சாரார்.

3. கிருஸ்துவம் கூறும் “இயேசு” என்பவர் ஏனைய ”தீர்க்கதரிசிகள்” போன்று சாதாரணமாக அற்புதங்கள் நிகழ்த்தி, உபதேசங்கள் செய்து வாழ்ந்த ஒருவரே அன்றி சுவிஷேசங்கள் சித்தரிப்பது போன்ற ஒரு பாத்திரம் அல்ல என்று கூறும் சாரார்.

இவ்வாறு பல்வேறுபட்ட நாடுகளைச் சேர்ந்த, சிந்தனைப் பிண்ணனிகளைக் கொண்ட அறிஞர்கள், ஆய்வாளர்கள் அனைவரும் பைபிள் கூறும் இயேசுவை, கிருஸ்தவர்களது “நம்பிக்கை இயேசு”வை நிராகரிக்கும் வகையில் முடிவுகளைக் கூறுவதற்கான முக்கிய காரணம் என்ன‌ என்பதையே இக்கட்டுரையில் நாம் அலச உள்ளோம்.

எனவே, பைபிள் கூறும் “கிருஸ்தவ இயேசு” பற்றிய விபரங்களை முதலில் பார்த்து விட்டு பின்பு “வரலாற்று இயேசு” பற்றி நோக்குவோம்.

கிருஸ்துவ இயேசு

கிருஸ்துவர்கள் இறைவேதமாக நம்பும் பைபிள், அதன் புதியஏற்பாடு “இயேசு” பற்றி பின்வரும் விபரங்களைத் தருகின்றது.

1.இயேசு பற்றிய, இயேசுவுக்கு மட்டுமே பொருந்தக்கூடிய நூற்றுக்கணக்கான “முன்னறிவுப்புகள்” பழைய ஏற்பாட்டில் காணப்படுகின்றன. இயேசு, யூத சமுதாயத்துக்கு மத்தியில் யூதமத போதனைகளை க்கடைப்பிடிப்பவராக, சடங்கு சம்பிரதாயங்களை எதிர்ப்பவராக வாழ்ந்தார்.

எனவே, இயேசு பற்றிய விபரங்களை அக்காலயூதர்கள் நன்கறிந்திருந்தனர்.

2.இயேசு பிறந்தபோது வானில் தோன்றிய விஷேட நட்சத்திரத்தை அடையளங்கண்டு பாலஸ்தீனத்திற்கு கிழக்கே பாரசீகத்திலிருந்து (இன்றையஈரான்) ஞானிகள் வருகை தந்து இயேசுவை பணிந்து சென்றனர். (ம‌த்தேயு 2: 1-12)

எனவே, இயேசு பற்றிய விபரங்களை பாரசீகர்கள் அறிந்திருந்தனர்.

3. பாரசீக ஞானிகளிடத்தில் இருந்து அக்கால ஆட்சியாளன் ‘ஏரோது ராஜாவும் எருசலேம் நகரமக்கள் அனைவரும்’ இயேசு பற்றிய விபரங்களை கேட்டறிந்தனர்.(மத்தேயு 2:3)

எனவே இயேசு பற்றிய விபரங்களை ஆட்சியாளனும் எருசலேம் மக்கள் அனைவரும் அறிந்திருந்தனர்.

4. ஏரோது ராஜா “யூதர்களின் அரசன்” பிறந்து விட்டான் என்ற அச்சத்தின் காரணமாக “பெத்தலேகம்” மற்றும் அதனைச் சூழவுள்ள நகரங்களில் உள்ள குழந்தைகளைக் கொல்லும்படி கட்டளையிட்டான். ( மத்தேயு 2:16)

இக்கொலை நடவடிக்கையில் 14,000 குழந்தைகள் கொல்லப்பட்டதாக கிருஸ்துவ மூலங்கள் உறுதி செய்ய வேறு சிலரோ இத்தொகை 144,000ஆக இருக்கலாம் எனக் கணிக்கின்றனர்.

எனவே, இந்த நகரங்களில் வாழ்ந்தவர்கள், அக்குழந்தைகளின் குடும்பத்தார்கள், உறவினர்கள் என குறைந்தது கால் மில்லியன்-இரண்டரை இலட்சம் மக்களாவது இச்சம்பவத்தினால் இயேசு பற்றிய விபரங்களைஅறிந்திருந்தனர்.

5.இக்கொலை நடவடிக்கைக்குப் பயந்து இயேசுவின் குடும்பம் எகிப்துக்கு தப்பிச் சென்று சிலகாலம் அங்கு வாழ்ந்தனர். (மத்தேயு2: 14-15)

எனவே, எகிப்தியர்களும் இயேசு பற்றிய விபரங்களை அறிந்திருந்தனர்.

6.பின்பு, இயேசு பயணங்கள் பல மேற்கொண்டு இன்றைய பாலஸ்தீன், லெபனான், சிரியா ஆகிய தேசங்களுக்குச் சென்று அங்கு மக்கள் கூடும் இடங்களில் போதனைகள் செய்தார். இத்தகைய உபதேசங்களின் இறுதியில் ‘சுவிஷேச ஆசிரியர்கள்’ பெரும்பாலும் “அதிகமானவர்கள் இயேசுவை விசுவாசித்தனர்” என்று எழுதியுள்ளனர். (மத்தேயு4: 14 -15 மற்றும் 4: 23- 24)

எனவே, பலஸ்தீன், லெபனான், சிரியா ஆகிய தேசமக்களும் இயேசு பற்றிய விபரங்களை அறிந்திருந்தனர்.

7.இயேசு மக்களுக்கு பகிரங்க சொற்பொழிவுகள் ஆற்றியதுடன் யூதமதத்தலைவர்களுடன் சர்ச்சைப்படுபவராகவும், தேவாலயங்களுக்குள் நுழைந்து வியாபாரிகளின் பலகைகளை கவிழ்த்துப் போடுபவராகவும் இருந்தார்.(யோவான் 2:13-25)

எனவே, மத்தலைவர்கள் மற்றும் வியாபாரிகள் இயேசு பற்றிய விபரங்களை அறிந்திருந்தனர்.

8.பல்வேறுபட்ட மக்கள் மத்தியில் இயேசு பல அற்புதங்களை நிகழ்த்திக் காட்டியுள்ளார். அவைகளின் எண்ணிக்கை சுமார் நாற்பது அளவில் சுவிஷேசங்களில் கூறப்பட்டுள்ளன.

இது தொடர்பில் கலாநிதி வில்லியம் ஹாம்பல் என்பவர் தனது “வரலாற்று மற்றும் விஞ்ஞான ஒளியில் அல்குர்ஆனும் பைபிளும்” என்ற நூலில் 302ம் பக்கம் முதல் 319ம் பக்கம் வரை பைபிள் கூறும் இயேசுவின் அற்புதங்களையும் அதை அறிந்தவர்களது எண்ணிக்கையையும் பட்டியலிட்டுள்ளார்.

கீழ்வரும் அட்டவனையினூடாக அதை நாமும் நோக்குவோம்.

தொடர் இலக்கம்

அற்புதம்

ஆதாரம் அறிந்தவர்களது எண்ணிக்கை

1

முப்பெத்தெட்டு வருட நோயாளியை இயேசு குணப்படுத்தல் யோவான் 5: 5-9

200

2

பத்து குஷ்டரோகிகளைக் குணப்படுத்தல் லூக்கா 1 7:12-14

1000

3

நாலாயிரம் பேருக்கு உணவளித்தல் மாற்கு 8: 1-‍ 9

4000

4

அதிக நோயாளிகளைக் குணப்படுத்தல் மாற்கு 1: 32-34

4000

5

இரண்டு மீன்கள், கொஞ்ச ரொட்டிகளை வைத்து ஐயாயிரம் பேருக்கு உணவளித்தல் யோவான்     7: 1-‍14

5000

6

கலீலியோ, யூதேயா, எருசலேம், இதுமேயா, யோர்தானுக்கு அக்கரை திருசீதோன் பட்டணங்களின் அநேக நோயாளிகளக் குணப்படுத்தல் மாற்கு 3: 8-11

20,000

7

கலீலியோ கடலுக்கு கிழக்கு பகுதியில் அநேக நோயாளிகளைக் குணப்படுத்தல். மத்தேயு      15: 29-31

20,000

8

இயேசு தடவியவர்கள் அனைவரும் குணமடைதல் மாற்கு 6: 53-56

40,000

9

இயேசுவின் பேரால் அற்புதங்கள் நிகழ்த்தும் 72 பேரை இயேசு இரண்டிரண்டு பேராக நகரங்களுக்கு அனுப்பி வைத்தல் லூக்கா 10: 1-17

72,000

10

தீய ஆவியினால் பிடிக்கப்பட்டவனை இயேசு குணப்படுத்தல் மாற்கு 5: 2-15

அப்பகுதி மக்கள் அனைவரும்

இவ்வட்டவணையின்படி ‘கலாநிதி வில்லியம் ஹாம்பல்’ அவர்கள் “இயேசுவின் காலத்தில் 20 இலட்சம் மக்கள் வசித்தார்கள் என்றிருந்தால் அதில் குறைந்தது 5% வீதமான மக்கள் அதாவது, ஒரு இலட்சம் பேர் இயேசுவின் அற்புதங்களைக் கண்டோ அல்லது கேள்விப்பட்டோ இருப்பார்கள்” என்ற முடிவுக்கு வருகிறார்.

சுருங்கக்கூறின், மருத்துவ வசதிகள் அதிகமில்லாத அன்றைய காலகட்டத்தில் சுவிஷேசங்களில் “ஒரு நடமாடும் வைத்தியசாலையாக” சித்தரிக்கப்படும் இயேசு பற்றிய விபரங்களை அதிகம் பேர் அறிந்திருந்தார்கள் என்பதை எம்மால் புரிந்து கொள்ள முடியுமாயிருக்கிறது.

இதனோடு சேர்த்து “இயேசு செய்த வேறு அநேக காரியங்களுமுண்டு; அவைகளை ஒவ்வொன்றாக எழுதினால் எழுதப்படும் புஸ்தகங்கள் உலகம் கொள்ளாதென்று எண்ணுகின்றேன்” (யோவான்21:25) என்ற இறுதி சுவிஷேசத்தின் இறுதி வசனத்தையும் நாம் கவனத்திற்கொண்டால் பைபிள் கூறும் கிருஸ்தவர்களது “நம்பிக்கை இயேசு” அக்காலமக்கள் அனைவரும் அறிந்துவைத்திருந்த ஒரு “ஜனரஞ்சகநாயகனாக” இருந்திருப்பார் என்பதில் ஐயமில்லை.

9.இயேசுவை சிலுவையில் அறைந்து கொல்லவேண்டும் என்ற தீர்மானம் ரோமசக்கரவர்த்தியின் பிராந்திய ஆட்சியாளரான பிலாத்து என்பவரால் நிறைவேற்றப்பட்டது. (யோவான்18:29 – 19:16)

எனவே அரசஅதிகார அலுவலகர்கள் இயேசு பற்றிய விபரங்களை அறிந்திருந்தனர்.

10.பின்பு, பெருந்திரளான மக்கள் மத்தியில் பொது இடத்தில் இயேசு சிலுவையில் அறையப்பட்டார்.

எனவே, அப்பிராந்திய மக்கள் அனைவரும் இயேசு பற்றிய விபரங்களை அறிந்திருந்தனர்.

11.இயேசு சிலுவையில் அறையப்பட்டதும் மரணித்தவர்கள் கல்லறைகளில் இருந்து உயிர்த்தெழுந்து நகரங்களில் நுழைந்து அதிக மக்களுடன் பேசினர்.    (மத்தேயு 27:52-53)

எனவே, இயேசுவின் மரணத்தை அந்நகரங்களில் வாழ்ந்த மக்கள் அனைவரும் அறிந்திருந்தனர்.

12.அவ்வேளையில், பூமி அதிர்ச்சி ஏற்பட்டு மலைகளும் பிளந்ததுடன் பூமியெங்கும் சூரிய கிரகணம் ஏற்பட்டது. (லூக்கா 23:44)

ஆக, பைபிளின் பிரகாரம் கிருஸ்தவர்களது “நம்பிக்கை இயேசு” என்பவர் முதல் நூற்றாண்டில் பாமரர்கள், மதத்தலைவர்கள், மருத்துவர்கள், அரசஅதிகாரிகள், பௌதீகவியலாளர்கள் மற்றும் வியாபாரிகள் என சகல மட்டத்து மக்களாலும் பிராந்திய வேறுபாடு இன்றி அறியப்பட்ட “ஜனரஞ்சக நாயகனாக” இருந்தார் என்பதை நாம் நோக்கினோம்.

இனி “வரலாற்று இயேசு” வின் பக்கம் எமது பார்வையை திருப்புவோம்.

வரலாற்று இயேசு

பைபிளை இறைவேதமாக ஏற்றுள்ள கிருஸ்தவர்களது நம்பிக்கையின்படி ‘இயேசு’ என்ற பாத்திரம் அக்கால மக்கள் அனைவரும் அறிந்திருந்த ஒரு “ஜனரஞ்சகமான பாத்திரம்” என்பதை முதல் பகுதியில் நோக்கினோம்.

பைபிள் கூறும் பிரகாரம் சகல தரப்பு மக்களாலும் நன்கு அறியப்பட்டிருந்த இயேசு பற்றிய விபரங்கள், செய்திகள் அக்காலமக்களின், அப்பிரதேசவாசிகளின் இலக்கியங்கள், புத்தகங்கள், ஆவணங்களில் குறைந்தது சில நூறு தடவைகளாவது இடம் பெற்றிருக்க வேண்டும். ஏன் சில ஆயிரம் தடவைகள் என நாம் கூறினாலுங்கூட அது மிகையாகது.

இவ்வாறு சகல விதத்திலும் சகல தரப்பு மக்களிடமும் பிரபல்யமான “கிருஸ்துவ இயேசு” பற்றி அக்கால அறிஞர்கள், எழுத்தாளர்கள், ஆய்வாளர்கள் மற்றும் வரலாற்றாசிரியர்கள் என்ன வாக்கு மூலம் தருகிறார்கள் என்பதை இப்போது பார்ப்போம்.

1.சிறிய பிப்லினூஸ் (கி.பி 61- 124)

இரண்டாம் நூற்றாண்டில் கிருஸ்துவர்கள் இயேசு பற்றிப் பாடிய பக்திப்பாடல் ஒன்றின் ஒரு வரியை மாத்திரம் இவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

பைபிள் கூறும் இயேசு பற்றி எந்தத் தகவலையும் இவர் தரவில்லை.

2.தாஸிதூஸ் (கி.பி 55 – 120)

“நீறோன் மன்னன் காலத்தில் ரோம் நகரில் ஏற்பட்ட தீவிபத்து பற்றியும் ‘கிருஸ்து’என்ற பேரில் இருந்து தோற்றம் பெற்ற கிருஸ்துவர்கள் பற்றியும்……” என்று போகிற போக்கில்,  உறுதியில்லாத வதந்திகள் என்ற வகையில் சில வரிகளை எழுதியுள்ளார்.

அது தவிர இவர் இயேசு பற்றி எந்தத் தகவலையும் தரவில்லை.

3. பெரிய பிலீனூஸ் / காயூஸ்பிலீன் (கி.பி 23-79)

மிகப் பெரும் இலத்தீன் வரலாற்றாசிரியரும் பௌதீகவியலாளருமான ‘பிலீனூஸ்’ அவர்கள் கி.பி 65-70 காலப் பகுதியில் பலஸ்தீனத்துக்கு விஜயம் செய்து ஐந்து வருடகாலம் அங்கே தங்கியிருந்து பல்வேறு விடயங்களையும் மிக நுணுக்கமாக எழுதியுள்ளார்.

1947ம் ஆண்டு கண்டெடுக்கப்பட்ட “சாக்கடல் சாசனங்களுக்குச் சொந்தக்காரர்களான கும்ரான் குகைவாசிகள்” தொடர்பில் அன்று இவர் எழுதிய குறிப்புகள் இன்று கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ள ஆவணங்களுடன் பொருந்திப் போவது இவரது நுணுக்கமான வரலாற்றுப் பதிவுக்கு சான்று பகர்கிறது.

குறித்த “கும்ரான்” பகுதியில் இருந்து சில மைல்கள் தூரத்தில்தான் “கிருஸ்துவ இயேசு” வாழ்ந்த ,அற்புதங்கள் நிகழ்த்திய பிரதேசங்கள் காணப்படுகின்றன.

அத்துடன் பௌதீகவியலாளரான இவர் இயேசு சிலுவையில் அறையப்பட்டதும் ஏற்பட்ட பூமி அதிர்ச்சி, மலைகள் பிளவுபட்ட சம்பவம், சூரிய கிரகணம் என்பன இவரது கவனத்தை ஈர்த்திருக்க வேண்டும்.

இத்தகைய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த வரலாற்றாசிரியரும், பௌதீகவியலாளருமான “பிலினூஸ்” அவர்கள் இயேசு பற்றி என்ன எழுதியுள்ளார்?

ஒன்றுமில்லை”

4.பீலூன் அலெக்ஸந்தரிய்யா (கி.மு 10-கி.பி 50)

அலெக்ஸந்தரிய்யாவில் வாழ்ந்த பிரபல்யமான யூத தத்துவவியலாளரான இவர் பாலஸ்தீனத்தில் வாழ்ந்த யூதர்கள் தொடர்பில் பலவிடயங்களை எழுதியுள்ளார்.

இயேசு காலத்து ஆட்சியாளன் “பிலாத்து” பற்றியும் குறிப்பிட்டுள்ள இவர் “யோவான் தனது சுவிஷேசத்தை எழுத முன்னரே “வார்த்தை” (லோகோஸ்) பற்றி பல இடங்களில் விரிவாக விளக்கியுள்ளார்.

பழைய ஏற்பாட்டின் ஆரம்ப‌நூல்களுக்கு விரிவுரை எழுதியுள்ள இவர் “கும்ரான் குகைவாசிகள்” பற்றியும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இத்தகைய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த வரலாற்றாசிரியர் இயேசு பற்றி என்ன குறிப்பிட்டுள்ளார்?.

ஒன்றுமில்லை”

5. ஸின்கா / லூஸியூஸ் அனாயூஸ் (கி.மு 4- கி.பி 65)

ரோம இலக்கியவாதியும், தத்துவவியலாளருமான இவ்வறிஞர் பன்னிரண்டு தத்துவக் கட்டுரைகளையும், ஒரு வானியல் கட்டுரையையும் எழுதியுள்ளார். அத்துடன் எரிமலைகள், சூறாவளிகள், பூமியதிர்ச்சிகள் பற்றி ஆய்வுக்குட்படுத்தி பௌதீகவியல் தொடர்பிலும் ஒரு நூலை எழுதியுள்ள இவர் ரோம சக்கரவர்த்தி ”நீறோன்” என்பவரது ஆலோசகராகவும் நியமிக்கப்பட்டிருந்தார்.

இவருக்கும் ஆரம்பகால கிருஸ்துவ போதகரான “பவுல்” என்பவருக்குமிடையே கடிதத் தொடர்புகள் காணப்பட்டதாக ஒரு வரலாற்று வதந்தி நிலவினாலும் அக்கடிதங்கள் நாலாம் நூற்றாண்டில் போலியாக உருவாக்கப்பட்டவை என்பதை கிருஸ்துவ சமூகமே உறுதி செய்துள்ளது.

இத்தகைய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த “ஸின்கா” அவர்கள் இயேசு பற்றியோ அல்லது வானவியல் தொடர்பில் எழுதியவர் என்ற ரீதியில் “இயேசு பிறந்த போது தோன்றிய நட்சத்திரம்” பற்றியோ அல்லது பௌதீகவியலாளர் என்ற வகையில் இயேசு சிலுவையில் அறையப்பட்டதும் ஏற்பட்ட பூமியதிர்ச்சி, மலைகளின் பிளவு, சூரிய கிரகணம் பற்றியோ என்ன குறிப்புகளை தந்த்துள்ளார்?

ஒன்றுமில்லை”

6. யூஸ்த் (கி.பி 2 ம் நூற்றாண்டு)

இரண்டாம் நூற்றாண்டில் பாலஸ்தீனத்தின் வட பகுதியில் இயேசு விஜயம் செய்த “கபர்நாகூம்” பகுதியில் வாழ்ந்த வரலாற்றாசிரியரான இவர் “யூத ராஜாக்களின் வரலாறு” என்ற நூலை எழுதியுள்ளார். இவர் எழுதிய எந்த நூலும் இன்று எம்மத்தியில் இல்லை என்றாலும் இவரது நூற்களில் இருந்து பலவிடயங்களை ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த கொனஸ்தாந்து நோபில் தலைமை கிருஸ்துவ மதகுருக்களில் ஒருவரான “பூதியூஸ்” என்பவர் எடுத்தெழுதியுள்ளார்.

இவரது மேற்கோள்களில் இயேசு பற்றி எமக்கு என்ன தகவல்கள் கிடைக்கின்றன?

ஒன்றுமில்லை”

7 .சுபிதோன்/ ஜாயூஸ்திரான்கிலூஸ் (கி.பி 69 -140)

ரோம வரலாற்றை எழுதிய இவர் கி.பி 122 வரை ரோமச்சக்கரவர்த்தி “ஹாத்ரியான்” என்பவரது அந்தரங்க செயலாளராக கடமையாற்றினார். அத்துடன் 12 சீசரிய மன்னர்களின் வாழ்க்கை வரலாற்றையும் பதிவு செய்துள்ளார்.

மேலும் கி.பி 39- 40 காலப்பகுதியில் ரோம சாம்ராஜ்யத்துக்கெதிராக யூதர்கள் செய்த கிளர்ச்சியையும் விரிவாக எழுதியுள்ளார்.

இவ் வரலாற்று ஆசிரியர் இயேசு பற்றி எந்த விபரங்களை எமக்குத் தருகிறார்?.

எதுவுமில்லை”

8.  யூஸிபியூஸ் பிலாபியூஸ் (கி.பி 38-100)

யூத வரலாற்றாசிரியரான இவர் எருசலேம் பகுதியில் பிறந்து யூதர்களுக்கும் ரோமர்களுக்கும் சண்டை மூண்டபோது கலீலியோவுக்கான ஆட்சிப்பிரதிநிதியாக பதவி வகித்தார். எருசலேம் நகர் கி.பி 70ம் ஆண்டு வீழ்ச்சியடைந்ததைத் தொடர்ந்து ரோமுக்குச் சென்ற இவர் யூதவரலாறு பற்றி 20 பாகங்கள் கொண்ட நூலை எழுதியுள்ளார். சுமார் 50 எழுத்தாக்கங்களுக்கும் இவர் சொந்தக்காரராக உள்ளார்.

இவரது நூல் ஒன்றில் இவர் “இயேசு பற்றிக் குறிப்பிடுவது போல், இவரை கிருஸ்துவாரச் சித்தரிக்கும் வகையில் சில பந்திகளை பிற்கால கிருஸ்தவர்கள் இடைச்செருகல் செய்துவிட்டனர்.

எனினும், இன்றைய வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் மற்றும் விமர்சகர்கள் அனைவரும் குறித்த பந்திகள் இடைச்செருகல் செய்யப்பட்டதுதான் என்பதிலும் யூஸிபியூஸ் அவர்கள் கிருஸ்தவர் அல்ல, யூதர்தான் என்பதிலும் கருத்தொற்றுமை கொண்டுள்ளனர்.

இவ்வரலாற்று ஆசிரியர் இயேசு பற்றி என்ன குறிப்பிடுகிறார்?

ஒன்றுமில்லை”

9. புளூதர்கஸ் (கி.பி 48-125)

கிரேக்க வரலாற்றாசிரியரான இவர் அணியிலக்கணம்,, கணிதம் ஆகிய துறைகளில் பல நூற்களை எழுதியுள்ளார். ரோம், எகிப்து ஆகிய நாடுகளுக்குப் பயணம் செய்த இவர் கல்வி, பண்பாடு, அரசியல், மதம் தொடர்பிலான பல கட்டுரைகளையும் எழுதியுள்ளார்.

இன்று காணப்படும் இவரது இரு நூற்களில் இயேசு பற்றி என்ன‌ தகவல்கள் காணப்படுகின்றன?

ஒன்றுமில்லை”

10.சாக்கடல் சாசனச் சுருள்கள் (கி.பி 1ம் நூற்றாண்டு)

1947ம் ஆண்டு கண்டெடுக்கப்பட்ட சாக்கடல் சாசனச்சுருள்களின் சில ஆவணங்கள் இயேசு வாழ்ந்த பகுதியில், இயேசு வாழ்ந்த காலகட்டதில் எழுதப்பட்டதாக இருக்கின்றன.

இச்சுருள்களில் பைபிள் விபரிக்கும் இயேசு பற்றி என்ன கூறப்பட்டுள்ளது?

எதுவுமில்லை”

*சாக்கடல் சாசனச் சுருள்கள் எவ்வாறு கிருஸ்துவர்களது மதநம்பிக்கையைத் தகர்த்தெறிகிறது என்பதை தனியாக ஒருகட்டுரையில் வேறொரு சந்தர்ப்பத்தில் நோக்குவோம்.

11.ஸ்த்ராபூன் (கி.மு 58- கி.பி 25)

கிரேக்க அறிஞரும், புவியியலாளருமான இவர் மனித இனங்களின் மூலம், அவர்களின் இடம்பெயர்வு, ஆட்சி உருவாக்கம் பற்றியும் எழுதியுள்ளார்.

இயேசு பற்றி இவர் என்ன கூறுகிறார்?

ஒன்றுமில்லை”

12.ஜூபினால் (கி.பி 14 – 130)  மற்றும் லூகானூஸ் (கி.பி39- 65)

பிரபல்யமான ரோம இலக்கியவாதிகளான இவ்விருவரும் சில இலக்கிய ஆக்கங்களை எழுதியுள்ளார்கள்.

இவ்விருவரும் இயேசு பற்றி என்ன எழுதியுள்ளார்கள்?

ஒன்றுமில்லை”

இவ்வாறு வரலாற்றின் திரும்பிய திசைகள் எல்லாம் இயேசு பற்றிய தகவல்கள் குறித்து “ஒன்றுமில்லை”! ” ஒன்றுமில்லை”!! “ஒன்றுமேயில்லை”!!! என பதிலளிப்பது பைபிள் கூறும் கிருஸ்துவர்களது “நம்பிக்கை இயேசு” என்ற பாத்திரம் “வெறும் கற்பனைப் பாத்திரம்தான்” என வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் பலரும் முடிவுக்கு வர முக்கிய காரணமாக அமைந்தது.

நாம் மேற்கண்டவாறு “முதல் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்ட எந்த வரலாற்று நூற்களிலும், ஆவணங்களிலும் இயேசு பற்றிய விபரங்கள் எதுவும் நம்பகமான முறையில் இடம்பெறவில்லை என்ற அதிர்ச்சியளிக்கும் உண்மை ஆய்வாளர்கள் அனைவரையும் திகைப்பில் ஆழ்த்தியுள்ளது. இதனையே வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் “ஒரு நூற்றாண்டின் மௌனம்” என்ற பரிபாஷயில்யில் சுட்டிக்காட்டுவர்.

அத்துடன் பைபிள் கூறும் “கிருஸ்துவ இயேசு”வின் போதனைகளைக் கேட்டு விசுவாசித்தவர்கள் எங்கே? அவர் பிறந்தபோதும் மரித்த போதும் ஏற்பட்ட பூகோள அடையாளங்களைக் கண்டவர்கள் எங்கே? இயேசுவின் அற்புதங்களைக் கண்டவர்கள், கேட்டவர்கள், நிவாரணம் பெற்றவர்கள் அனைவரும் எங்கே? இவர்களில் ஒருவர் கூடவா வரலாற்றுக் குறிப்புகளிலோ, ஆவணங்களிலோ, முதுசங்களிலோ, கல்வெட்டுகளிலோ இயேசு பற்றி எந்த ஒரு குறிப்பையும் எழுதவில்லை என்ற கேள்விக்கு கிருஸ்தவர்களிடம் எந்த பதிலும் இல்லை. பதிலளிக்கவும் முடியாது.

குர்ஆன் இறைவனால் அருளப்பட்டதா? உஸ்மான் (ரலி) அவர்களால் தொகுப்பட்ட பிரதிதானே தற்போதுள்ள குர்ஆன்?.

Posted May 16, 2012 by arshathalathary
Categories: Uncategorized

மூலம்: DR. ZAKIR NAIK
தமிழில்: அபூ இஸாரா

கேள்வி:

குர்ஆனின் பல பிரதிகள் உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் காலத்தில்; உஸ்மான் (ரலி) அவர்களால் எரிக்கப்பட்டது. குர்ஆன் இறைவனால் அருளப்பட்டதல்ல. மாறாக உஸ்மான் (ரலி) அவர்களால் தொகுப்பட்ட பிரதிதானே தற்போதுள்ள குர்ஆன்?.

பதில்:

இஸ்லாத்தின் மூன்றாவது கலிபா உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் காலத்தில் ஒன்றுக் கொன்று முரண்பட்ட பல குர்ஆனின் பிரதிகளை தொகுத்து ஒரே குர்ஆனாக உருவாக்கப் பட்டதுதான் இன்றைய அருள்மறை என்பது, குர்ஆனை பற்றி உலவுகின்ற கட்டுக்கதைகளில் ஒன்று.

எந்த அருள்மறை முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அல்லாஹ்வால் இறக்கியருளப்பட்டதோ அதே அருள்மறைதான், இஸ்லாமிய உலகத்தினரால் பெரிதும் போற்றி மதிக்கப்படும் அல்லாஹ்வின் வேதமாக இன்றும் இவ்வுலகில் திகழ்கின்றது. இன்றைக்கு இருக்கும் அருள்மறை குர்ஆன் அல்லாஹ்வின் தூதர் முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்களின் நேரடி கண்காணிப்பில் தொகுக்கப்பட்ட ஒன்று. கட்டுக்கதைக்கான ஆணிவேர் எது என்று நாம் இப்போது ஆய்வு செய்வோம்.

1. அல்லாஹ்வின் தூதர் முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்களின் நேரடி கண்காணிப்பின் கீழ் தொகுக்கப்பட்டு, அவர்களால் சரிபார்க்கவும் பட்டதுதான் இன்றைக்கு நம்மிடையே எழுத்து வடிவில் இருக்கும் அருள்மறை குர்ஆன்.
அல்லாஹ்வால் அருள்மறை குர்ஆனின் வசனங்கள்; அண்ணல் நபி முஹம்மது (ஸல்) அவர்களுக்கு இறக்கியருளப்பட்டவுடன், அதனை அவர்கள் மனனம் செய்து கொள்வார்கள். பின்னர் இறக்கியருளப்பட்ட குர்ஆன் வசனங்களை தனது தோழர்கள் அனைவருக்கும் தெரிவித்து, தனது தோழர்களையும் மனனம் செய்து கொள்ளச் செய்வார்கள்.

அத்துடன் அல்லாஹ்வால் இறக்கியருளப்பட்ட குர்ஆன் வசனங்களை தனது தோழர்களை கொண்டு எழுதிக்கொள்ளவும் செய்வார்கள். எழுதிக்கொண்ட வசனங்களை சரியானதுதானா என்று மீண்டும் பலமுறை உறுதி செய்து கொள்வார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்கள் (UMMI) எழுதவும், படிக்கவும் தெரியாதவர்கள். எனவேதான் இறைவனால் அருள்மறை வசனங்கள் இறக்கியருளப்பட்டதும் – அந்த வசனங்களை தனது தோழர்களுக்கு தெரிவிப்பார்கள்.

அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களும் நபிகளால் தெரிவிக்கப்பட்ட இறைமறை வசனங்களை எழுதிவைத்துக் கொள்வார்கள். தம் தோழர்களால் எழுதிவைக்கப்பட்ட வசனங்களை மீண்டும் அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்கள் – தம் தோழர்களை வாசிக்கக் சொல்லி கேட்டு சரியானதுதானா என்பதை உறுதிசெய்து கொள்வார்கள். அவ்வாறு எழுதப்பட்டதில் தவறுகள் ஏதேனும் இருந்தால் அதனை உடனயடியாக திருத்தி எழுதச் சொல்லி – அந்த தவறுகளையும் திருத்திக் கொள்வார்கள். அதேபோன்று தம் தோழர்களால் மனனம் செய்யப்பட்ட வசனங்களும் – தம் தோழர்களால் எழுதப்பட்ட வசனங்களும் சரியானது தானா என்பதை – மேற்படி வசனங்களை மனனம் செய்த தம்; தோழர்களை ஓதச் சொல்லி அதனைiயும் உறுதி செய்து கொள்வார்கள். இவ்வாறாக அல்லாஹ்வின் தூதர் அண்ணல் நபி முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் நேரடி கண்காணிப்பின் கீழ் அல்லாஹ்வால் இறக்கியருளப்பட்ட அருள்மறை குர்ஆனின் வசனங்கள் அருள்மறை குர்ஆனாக தொகுக்கப்பட்டது.

2. அருள்மறை குர்ஆனின் அத்தியாயங்களும் அத்தியாயத்தின் வசனங்களும், அல்லாஹ்வால் அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அருளப்பட்டது.

அருள்மறை குர்ஆன் அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு இருபத்து இரண்டரை ஆண்டு காலங்களில் அவசியம் ஏற்படும் போதெல்லாம் சிறிது, சிறிதாக இறக்கியருளப்பட்டது. குர்ஆனிய வசனங்கள் அது இறக்கியருளப்பட்ட கால வரிசைப்படி தொகுக்கப்படவில்லை. அருள்மறை கும்ஆனின் அத்தியாயங்களும் அந்த அத்தியாயங்களுக்கு உண்டான வசனங்களும் அல்லாஹ்வால் – வானவர் கோமான் – ஜிப்ரில் (அலை) அவர்கள் மூலம், அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அறிவிக்கப்பட்டது. அல்லாஹ்வால் இறக்கியருளப்பட்ட குர்ஆனிய வசனங்களை எப்போதெல்லாம் நபி (ஸல்) அவர்கள் தனது தோழர்களுக்கு அறவிக்கிறார்களோ, அப்போதெல்லாம் அந்த குர்ஆனிய வசனம் எந்த அத்தியாயத்தைச் சார்ந்தது, அந்த அத்தியாயத்தின் எந்த வசனத்திற்கு அடுத்துள்ள வசனம் என்பதையெல்லாம் நபி (ஸல்) அவர்கள் தனது தோழர்களுக்கு அறிவிப்பார்கள்.

அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்கள்.வருடத்தின் ஒவ்வொரு ரமலான் மாதத்திலும், அந்த வருடம் முழுவதும் இறக்கியருளப்பட்ட வசனங்களை வானவர் கோமான் – ஜிப்ரில் (அலை) அவர்களிடம் – வசனங்களின் வரிசைக்கிரமங்களையும், சரியான வசனங்கள் தானா என்பதையும் உறுதிபடுத்திக் கொள்வார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் உயிரோடிருந்த கடைசி ஆண்டில் அருள்மறை குர்ஆன் முழுவதும் சரியானதுதானா என்று இரண்டு முறை சரிபார்க்கப்பட்டது.

மேற்குறிப்பிட்ட முறைகள் மூலம் அண்ணல் நபி (ஸல்) உயிரோடிருந்த காலத்திலேயே – அருள்மறை குர்ஆனின் எழுத்து வடிவமும்- அருள்மறை குர்ஆனை மனனம் செய்த தோழர்களின் மனப்பாட வடிவமும் – நபிகளாரின் நேரடி கண்காணிப்பின் கீழ் சரிபார்க்கப்பட்டு – தொகுக்கவும் பட்டது என்பதற்கு மேற்கண்ட விளக்கங்கள் சான்றாக அமைந்துள்ளன.

3. அருள்மறை குர்ஆன் ஒரு பொதுவான வடிவில் பிரதியெடுக்கப்பட்டது.

அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்களின் அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் அருள்மறை குர்ஆனின் வசனங்கள் அதன் சரியான வரிசைக் கிரமப்படி இருந்தது. ஆனால் அருள்மறை குர்ஆனின் வசனங்கள் துண்டு துண்டான தோல்களிலும், தட்டையான கல் துண்டுகளிலும், மரப் பட்டைகளிலும், பேரீத்த மரத்தின் கிளைகளிலும், மற்றுமுள்ள மரக் கிளைகிலும் தனித்தனியாக எழுதப்பட்டிருந்தது.

அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்களின் மரணத்திற்குப் பிறகு ஆட்சி பொறுப்பேற்றுக் கொண்ட முதல் கலீஃபா அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், பல பொருட்களிலும் தனித்தனியாக எழுதப்பட்டு இருந்த அருள்மறை குர்ஆனின் வசனங்களை, ஒரே இடத்தில் இருக்கும்படியாக தாள் (SHEETS) போன்ற ஒரு பொதுவான பொருளில் – எழுதும்படி பணித்தார்கள். அவ்வாறு பல பொருட்களில் எழுதப்பட்டு இருந்த அருள்மறை குர்ஆனின் வசனங்களை தாள் போன்ற பொருளில் எழுதி – அருள்மறை குர்ஆனின் மொத்தத் தொகுப்புகள் எதுவும் – சிதறிப்போய் விடக்கூடாது என்பதற்காக அதனைக் கட்டியும் வைத்தார்கள்.

4. உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் ஒரே பொருளில் தொகுத்து எழுதப்பட்டிருந்த அருள்மறை குர்ஆனை பிரதி எடுக்கும் பணியை மேற்கொண்டார்கள்.

அருள்மறை குர்ஆனின் வசனங்களை அண்ணல் நபி (ஸல் ) அவர்கள் தம் நாவால் மொழியும் போதெல்லாம், அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் அதனை தாமாகவே எழுதி வைத்துக் கொள்வார்கள். அவ்வாறு தோழர்களால் எழுதி வைக்கப்பட்ட வசனங்களில் நபி (ஸல் ) அவர்களால் சரிபார்க்கப்படாத வசனங்களும் உண்டு. அவ்வாறு நபி (ஸல்) அவர்களால் சரிபார்க்கப்படாத வசனங்களில் தவறுகள் இருக்க வாய்ப்புகள் இருக்கலாம் . தவிர அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்கள் சொன்ன அருள்மறை வசனங்கள் எல்லாவற்றையும் – எல்லா நபித்தோழர்களும் நேரடியாக கேட்டிருக்கக் கூடிய வாய்ப்புகள் குறைவு. ஆதலால் சில நபித் தோழர்கள் – சில வசனங்களை தவற விடக் கூடிய சந்தர்ப்பங்கள் ஏற்ப்பட்டிருக்கலாம் என்பன போன்ற விவாதங்கள், இஸ்லாமிய அரசின் மூன்றாவது கலீஃபா உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் காலத்தில் வாழ்ந்திருந்த இஸ்லாமியர்களிடையே உருவானது.

மேற்படி விவாதங்களுக்கு முற்றுப் புள்ளி வைக்க விரும்பிய உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள், அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்களால் சரிபார்க்கப்பட்ட அருள்மறை குர்ஆனை, அப்போது உயிரோடிருந்த அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்களின் அன்பு மனைவியார் ஹஃப்ஸா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து பெற்றுக் கொண்டார்கள்.

பெற்றுக் கொண்ட அருள்மறை குர்ஆனை – நபி (ஸல்) அவர்கள் குர்ஆனிய வசனங்கள் அருளப்பட்ட பொதெல்லாம் தம் தோழர்களுக்கு சொல்லும் பொழுது – அதனை எழுதி வைத்துக் கொண்ட தோழர்களில் நான்கு பேரை தேர்வு செய்து – தேர்வு செய்யப்பட்டவர்களில் ஸெய்த் பின் தாபித் (ரலி) அவர்களின் தலைமையில் அருள்மறை குர்ஆனை இன்னும் சிறந்த முறையில் பிரதியெடுக்கச் செய்தார்கள். அவ்வாறு பிரதியெடுக்கப்பட்ட அருள்மறை குர்ஆன் உஸ்மான் (ரலி) அவர்களால் இஸ்லாமிய மையங்களுக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டது.

தவிர அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் வாழ்ந்த நபித்தோழர்கள் தங்களிடம் சிலர் அருள்மறை குர்ஆனின் வசனங்களை வைத்திருந்தார்கள். அவ்வாறு வைத்திருந்த வசனங்களில் சில முற்றிலும் பூர்த்தியாகத வசனங்களும் – எழுத்துப்பிழையுள்ள வசனங்களும் இருக்கலாம். இதன் காரணத்தால் உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்களின் நேரடி கண்காணிப்பில் தொகுக்கப்படாத வசனங்கள் எதுவும் மக்களிடம் இருந்தால், அதனை அழித்துவிடும்படி மக்களுக்கு வேண்டுகோள் விடுத்தார்கள். அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்களின் நேரடி கண்காணிப்பில் தொகுக்கப்பட்ட அருள்மறை குர்ஆனின் பிரதிகள் இரண்டு இப்போதும் பல நாடுகளாக சிதறுண்டு போன ரஷ்யாவின் தலைநகர் தாஷ்கண்டில் உள்ள அருங்காட்சியகத்திலும், துருக்கி நாட்டின் தலைநகர் இஸ்தான்புல்லில் உள்ள அருங்காட்சியகத்திலும் பொதுமக்களின் பார்வைக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளது.

5. அரபி மொழியை சரியான முறையில் உச்சரிக்க வேண்டி அரபி மொழி அல்லாதவர்களுக்காக பிரித்தறியக் கூடிய குறியீடுகள் சேர்க்கப்பட்டது.

அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்களின் நேரடி கண்காணிப்பில் தொகுக்கப்பட்ட அருள்மறை குர்ஆனில் – அரபி மொழி அல்லாதவர்களும் – அரபி மொழியை சரியான முறையில் உச்சரிக்க வேண்டி – பிரித்தறியக் கூடிய குறியீடுகள் சேர்க்கப்படாமல் இருந்தது. இக்குறியீடுகளை – ஃபத்ஆ – தம்மா – கஸ்ரா என்று அரபி மொழியிலும், ஸபர் – ஸேர் – பேஷ் என்று உருது மொழியிலும் அழைப்பார்கள். அரபி மொழி அரபியர்களின் தாய்மொழி என்பதால் – அருள்மறை குர்ஆனின் வசனங்களை சரியான முறையில் உச்சரித்து ஓதுவதற்கு – அரபியர்களுக்கு மேற்படி குறியீடுகள் தேவையில்லை.

ஆனால் அரபி மொழியைத் தாய் மொழியாக கொண்டிராதவர்களுக்கு – குர்ஆனின் வசனங்களை சரிவர ஓத வேண்டுமெனில் மேற்படி குறியீடுகள் அவசியம். மேற்படி குறியீடுகள் ஹிஜ்ரி 66-86 வரை (கி;. பி. 685 முதல் 705 வரை) ஆட்சி புரிந்த – உமையாத் – காலத்தின் ஐந்தாவது கலீஃபா – மாலிக் அர்-ரஹ்மான் என்பவரால் அல்-ஹஜ்ஜாஜ் என்பவர் ஈராக்கில் கவர்னராக இருந்த காலத்தில் அருள்மறை குர்ஆனில் இணைக்கப்பட்டது.

தற்போது நம்மிடையே இருக்கும் அருள்மறை பிரித்தறியக் கூடிய குறியீடுகளை கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்களின் நேரடி கண்காணிப்பில் தொகுக்கப்பட்ட அருள்மறையில் இவ்வாறான குறியீடுகள் இல்லை என்ற காரணத்தால் குர்ஆனில் வேறுபாடுகள் இருக்கின்றது என்று சிலர் வாதிடலாம். அவ்வாறு வாதிடுவோர்கள் ‘குர்ஆன்’ என்ற வார்த்தைக்கு ‘ஓதுதல்’ என்ற பொருள் உண்டு என்பதை அறியாhதவர்கள். எனவே குர்ஆனை அதன் வசனங்களின் உச்சரிப்பு மாறாமல் ஓதுவதுதான் இங்கு முக்கியமேத் தவிர, எழுத்துக்களோ அல்லது பிரித்தறியக் கூடிய குறியீடுகளோ அல்ல. அரபி வார்த்தைகளின் உச்சரிப்பு சரியானதாக இருக்கும் பட்சத்தில், அதன் அர்த்தங்களும் சரியானதாகத்தான் இருக்கும்.

6. அருள்மறை குர்ஆனை பாதுகாப்பதாக அல்லாஹ் வாக்குறுதியளிக்கிறான்:

அருள்மறை குர்ஆனின் பதினைந்தாவது அத்தியாயம் ஸுரத்துல் ஹிஜ்ரின் ஒன்பதாவது வசனத்தில் அல்லாஹ் அருள்மறை குர்ஆனை அவனே பாதுகாப்பதாக கூறுகின்றான்:

‘நிச்சயமாக நாம் தான் (நினைவூட்டும்) இவ்வேதத்தை (உம்மீது) இறக்கி வைத்தோம். நிச்ச்யமாக நாமே அதன் பாதுகாவலனாகவும் இருக்கிறோம்.’ (அல்-குர்ஆன் 15 : 9)

 

source:ஒற்றுமை.கொம்

இறைவன் திருக்குர்ஆனில் தவறாக ஒரு வசனத்தை இறக்கிவிட்டு, பின்னர் வேறு ஒரு வசனத்தின் மூலம் செய்த தவறினை திருத்திக்கொண்டானா?

Posted May 16, 2012 by arshathalathary
Categories: Uncategorized

மூலம்: DR. ZAKIR NAIK
தமிழில்: அபூ இஸாரா

கேள்வி:

இஸ்லாமியர்கள் ‘விட்டொழிக்கும் விதி’ யில் நம்பிக்கையுள்ளவர்கள். (குர்ஆனில் முதலில் அருளப்பட்ட வசனங்களை விட்டு விட்டு, அதற்கு பின்பு அருளப்பட்ட வசனங்களில் நம்பிக்கை கொள்வது). இவ்வாறு செய்வது, இறைவன் தவறாக ஒரு வசனத்தை இறக்கிவிட்டு, பின்னர் வேறு ஒரு வசனத்தின் மூலம் செய்த தவறினை திருத்திக்கொள்வது போல் தெரியவில்லையா?.

பதில்:

  • 1. வித்தியாசமான இரண்டு பொருள் கொள்ளல்:

அருள்மறை குர்ஆனின் இரண்டாவது அத்தியாயம் ஸுரத்துல் பகராவின் 106வது வசனம் கீழ்க்கண்டவாறு கூறுகின்றது:

‘ஏதேனும் ஒரு வசனத்தை நாம் மாற்றினால் அல்லது மறக்கச் செய்தால் அதைவிட சிறந்ததையோ அல்லது அது போன்றதையோ நாம் கொண்டு வருவோம். நிச்சயமாக அல்லாஹ் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் சக்தியுள்ளவன் என்பதை நீர் அறியவில்லையா?.’ (அல் குர்ஆன் 2 : 106)

மேற்படி வசனத்திற்கு அணிசேர்க்கும் வகையில் அருள்மறையின் பதினாறாவது அத்தியாயம் ஸுரத்துன் நஹ்லின் 101 வது வசனம் கீழக்கண்டவாறு கூறுகின்றது.

‘(நபியே!) நாம் ஒரு வசனத்தை மற்றொரு வசனத்தின் இடத்தில் மாற்றினால் (உம்மிடம்) ‘நிச்சயமாக நீர் இட்டுக்கட்டுபவராக இருக்கின்றீர்’ என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள். எ(ந்த நேரத்தில் எ)தை இறக்க வேண்டு;மென்பதை அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன். எனினும் அவர்களில் பெரும்பாலோர் இவ்வுண்மையை அறிய மாட்டார்கள்.’ (அல்குர்ஆன் 16 : 101)

மேற்கண்ட இரண்டு வசனங்களிலும் ‘ஆயத்’ என்கிற அரபி வார்த்தை பயன் படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. மேற்படி ‘ஆயத்’ என்கிற அரபி வார்த்தைக்கு ‘இறைவனின் அத்தாட்சிகள்’ என்றும் ‘இறைவசனங்கள்’ என்றும் ‘இறை வேதங்கள்’ என்றும் அர்த்தம் கொள்ளலாம்.

அருள்மறையின் இரண்டாம் அத்தியாயம் ஸுரத்துல் பகராவின் 106 வது வசனத்திற்கு நாம் இரு விதங்களில் பொருள் கொள்ளலாம்.

மேற்படி வசனத்தில் குறிப்பிட்டுள்ள ‘ஆயத்’ என்கிற அரபி வார்த்தைக்கு இறைவேதங்கள் என்று பொருள் கொண்டால் அருள்மறை குர்ஆன் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டுமேத் தவிர, அருள் மறை குர்ஆனுக்கு முன்பிருந்த வேதங்களான தவ்ராத் – இன்ஜீல் – ஜபூர் வேதங்கள் என்று பொருள் கொள்ளக் கூடாது, குர்ஆனுக்கு முந்தைய வேதங்களான தவ்ராத் – இன்ஜீல் – ஜபூர் போன்ற வேதங்கள் மறக்கப்பட வேண்டும் என்றும் பொருள் கொள்ளுதல் கூடாது. மாறாக அவைகளுக்குச் சமமான அல்லது அவைகளைவிடச் சிறந்த வேதமான குர்ஆனை அருளியிருக்கிறான் என்றுதான் பொருள் கொள்ள வேண்டும்.

மேற்படி வசனத்தில் குறிப்பிட்டுள்ள ‘ஆயத்’ என்கிற அரபி வார்த்தைக்கு இறை வசனங்கள் என்று பொருள் பொருள் கொண்டால், மேற்படி வசனங்கள் அருள்மறை குர்ஆனில் உள்ள வசனங்கள் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டுமேத் தவிர, அருள் மறை குர்ஆனுக்கு முன்னால் அருளப்பட்ட வேதங்களான தவ்ராத் – இன்ஜீல் – ஜபூர் – வேதங்களில் உள்ள வசனங்கள் என்று பொருள் கொள்ளக் கூடாது. மேலும் அருள்மறை குர்ஆனின் வசனங்கள் எதுவும் அல்லாஹ்வால் வழக்கிலிருந்து விட்டொழிக்கப்பட்டு விட்டதாக கருதக் கூடாது.

மாறாக மேற்படி வசனங்களுக்கு சமமாக அல்லது மேற்படி வசனங்களை விடச் சிறந்த வசனங்களை அருளியிருப்பதாகத்தான் பொருள் கொள்ள வேண்டும். முன்னர் இறக்கப்பட்ட வசனங்களுக்கு சமமாக அல்லது அதைவிட சிறந்த வசனம் பின்னர் இறக்கியருளப்பட்டதாகத்தான் பொருள் கொள்ள வேண்டும்.

முஸ்லிம்களிலும், முஸ்லிம் அல்லாத மாற்று மதத்தவர்களிலும் பலபேர் மேற்படி வசனங்களுக்கு பொருள் கொள்ளும் போது, ஒரு விஷயத்தைப் பற்றி புதிய வசனங்கள் இறக்கப்படும் போது அந்த விஷயம் சம்பந்தமாக முன்னால் இறக்கப்பட்ட வசனங்கள் வழக்கிலிருந்து விட்டொழிக்கப் படவேண்டும் என தவறான கருத்துக்களை கொண்டுள்ளனர். முந்தைய வசனங்கள் இன்றைய கால கட்டத்திற்குப் பொருந்தாது என்றும், பழைய வசனங்களுக்குச் சமமாக அல்லது, இன்னும் சிறப்பிற்குரிய புதிய வசனங்கள் இறக்கியருளப்பட்டதால் முந்தைய வசனங்களை வழக்கிலிருந்து விட்டு விட வேண்டும் என்கிற தவறான கருத்தைக் கொண்டுள்ளனர்.

இன்னும் முந்தைய வசனங்கள் – புதிதாக இறக்கியருளப்பட்ட வசனங்களோடு முரண்படுகின்றது என்கிற தவறான கருத்தையும் கொண்டுள்ளனர். இவ்வாறு இறக்கியருளப்பட்ட வசனங்களை சிலவற்றை உதாரணங்களோடு நாம் ஆய்வு செய்வோம்.

  • 2. முழு குர்ஆனைப் போன்ற ஒன்றையோ அல்லது குர்ஆனில் பத்து அத்தியாயங்களை போன்றவற்றையோ அல்லது ஒரே ஒரு அத்தியாயத்தைப் போன்றோ கொண்டு வருமாறு பணித்தல்.

இஸ்லாத்தை எதிர்த்து வந்த அரபிகளில் ஒரு சிலர் அருள்மறை குர்ஆன் அல்லாஹ்வின் வேதமல்ல. மாறாக அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்களால் உருவாக்கப்பட்டது என்று குற்றம் சுமத்தி வந்தனர். அவ்வாறு குற்றம் சுமத்தி வந்த அரபிகளுக்கு சவால் விடும் விதமாக, அல்லாஹ் அருள்மறை குர்ஆனின் கீழக்கண்ட வசனத்தை இறக்கியருளினான்:

‘இந்த குர்ஆனை போன்ற ஒன்றைக் கொண்டுவருவதற்காக மனிதர்களும், ஜின்களும் ஒன்று சேர்ந்து (முயன்று), அவர்களில் சிலர் சிலருக்கு உதவி புரிபவர்களாக இருந்தாலும், இது போன்ற ஒன்றை அவர்கள் கொண்டு வர முடியாது’ என்று (நபியே!) நீர் கூறும்.’. (அல்-குர்ஆன் அத்தியாயம் 17 ஸுரத்துல் பனீ இஸ்லாயீல் – 88வது வசனம்.)

குற்றம் சுமத்தி வந்த அரபிகளுக்கு சவால் விட்ட அருள்மறை குர்ஆனின் மேற்படி வசனம், கீழ்க்கண்ட வசனத்தின் மூலம் சவாலை இன்னும் எளிதாக்குகிறது.

அல்லது ‘இ(வ் வேதத்)தை அவர் பொய்யாகக் கற்பனை செய்து கொண்டார்’ என்று அவர்கள் கூறுகிறார்களா?. ‘(அப்படியானால்) நீங்களும் இதைப்போன்ற கற்பனை செய்யப்பட்ட பத்து அத்தியாயங்களை கொண்டு வாருங்கள்- நீங்கள் உண்மையாளராக இருந்தால்.! அல்லாஹ்வைத் தவிர்த்து உங்களுக்குச் சாத்தியமான எல்லோரையுமே (இதற்குத் துணை செய்ய) அழைத்துக் கொள்ளுங்கள்’, என்று (நபியே!) நீர் கூறுவீராக. (அல்-குர்ஆன் அத்தியாயம் 11 ஸுரத்துல் ஹுது – 13 வது வசனம்.)

குற்றம் சுமத்திய அரபிகளுக்கு, அருள்மறை குர்ஆன் கீழ்க்கண்ட வசனங்களின் மூலம் தனது சவாலை மேலும் எளிதாக்குகிறது.

இதை (நம் தூதராகிய) அவர் கற்பனை செய்து கொண்டார் என அவர்கள் கூறுகின்றார்களா? (நபியே!) நீர் கூறும்: ‘நீங்கள் (உங்கள் கூற்றில்) உண்மையாளர்களாக இருந்தால், இதிலுள்ளதைப்போல் ஓர் அத்தியாயத்தைக் கொண்டு வாருங்கள்: அல்லாஹ்வையன்றி உங்களால் சாத்தியமானவர்களை (உங்களுக்கு உதவி செய்ய) அழைத்துக் கொள்ளுங்கள்!’ என்று. (அல்-குர்ஆன் அத்தியாயம் 10 ஸுரத்துல் யூனுஸ் – 38 வது வசனம்.)

இன்னும், ((முஹம்மது (ஸல் என்ற)) நம் அடியாருக்கு நாம் அருளியுள்ள (வேதத்)தில் நீங்கள் சந்தேகம் உடையோராக இருப்பீர்களானால், (அந்த சந்தேகத்தில்) உண்மை உடையோராகவும் இருப்பீர்களானால் அல்லாஹ்வைத் தவிர உங்கள் உதவியாளர்களை (யெல்லாம் ஒன்றாக) அழைத்து (வைத்து) க் கொண்டு இது போன்ற ஓர் அத்தியாயமேனும் கொண்டு வாருங்கள்.’
‘அப்படி நீங்கள் செய்யாவிட்டால் – அப்படிச் செய்ய உங்களால் திண்ணமாக முடியாது – மனிதர்களையும், கற்களையும் எரிபொருளாகக் கொண்ட நரக நெருப்பை அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள். (அந்த நெருப்பு, இறைவனையும், அவன் வேதத்தையும் ஏற்க மறுக்கும்) நிராகரிப்பாளர்களுக்காவே அது சித்தப்படுத்தப் பட்டுள்ளது (அல்-குர்ஆன் அத்தியாயம் 02 ஸுரத்துல் பகராவின் – 23 – 24 வது வசனங்கள்.)

இவ்வாறு அல்லாஹ் ஸுப்ஹானஹுவத்தாலா தனது சவாலை சிறிது சிறிதாக எளிதாக்குகிறான். அருள்மறை குர்ஆன் முதலில் அருள்மறை பற்றி குற்றம் சுமத்திய அரபிகளுக்கு – குர்ஆனைப் போன்று வேறொரு வேதத்தை கொண்டு வருமாறு பணிக்கிறது. பின்பு குர்ஆனில் உள்ளது போன்று பத்து அத்தியாயங்களை கொண்டு வருமாறு பணிக்கிறது.

கடைசியாக குர்ஆனில் உள்ளது போன்று ஒரே ஒரு அத்தியாயத்தையேனும் கொண்டு வாருங்கள் என்று பணிக்கிறது. இவ்வாறு கொண்டு வருவதற்கு கட்டளையிட்டதன் மூலம் – அருள்மறை குர்ஆனின் இரண்டாவது அத்தியாயம் ஸுரத்துல் பகராவின் 23 மற்றும் 24 வது வசனங்கள் அதற்கு முன்புள்ள முன்று வசனங்களான 17:88, 11:13, 10:38 ஆகிய வசனங்களோடு முரண்படவில்லை. இரண்டு கருத்துக்கள் அல்லது செயல்கள் ஒன்றுக்கொன்று மாறுபடும் நிலைக்கு – (அதாவது இரண்டு செயல்கள் அல்லது கருத்துகள் ஒரே நேரத்தில் செயல்பட முடியாத நிலைக்கு) – முரண்பாடு என்று பொருள்.

அருள்மறை குர்ஆனின் பதினேழாவது அத்தியாயத்தின் 88 வது வசனம் மாற்றப்பட்டு விட்டாலும், அந்த வசனம் அருள்மறை குர்ஆனில் அல்லாஹ்வின் வார்த்தையாக – அது சொல்லும் பொருளுக்கு விளக்கமாக -இன்றும் நிலைபெற்றுள்ளது.

அந்த வசனத்தின் மூலம் அருள்மறை குர்ஆன் விடுத்த சவால் இன்றைக்கும் நிலைபெற்று நிற்கிறது. அதபோலவே அதற்கு பின்னால் உள்ள வசனங்களான 11:13 மற்றும் 10:38 போன்ற வசனங்களும் அருள்மறை குர்ஆனில் அல்லாஹ்வின் வார்த்தைகளாக, அவைகள் சொல்லும் பொருளுக்கு விளக்கமாக நிலைபெற்று நிற்கின்றன. எந்த வசனத்தின் பொருளும் எந்த வசனத்தின் பொருளோடும் முரண்படாமல் – அவைகள் சொல்லக் கூடிய பொருளுக்கு உரிய நிலையில் நிலைபெற்று நிற்கின்றன. கடைசியில் சொல்லப்பட்ட வசனத்தின் மூலம் விடப்பட்ட சவாலானது, முந்தைய வசனங்களின் மூலம் விடப்பட்ட சவாலைவிட எளிதானது. இவ்வாறு கடைசி வசனத்தின் மூலம் விடப்பட்ட எளிதான சவாலே இன்னும் நிறைவேற்றப்படாத போது, முந்தைய மூன்று வசனங்களின் மூலம் விடப்பட்ட சவாலை நிறைவேற்றுவது என்கிற செயலுக்கு இடமில்லை.

உதாரணத்திற்கு – படிப்பில் மந்தமாக உள்ள ஒரு மாணவனைப் பார்த்து – அவன் பத்தாவது வகுப்பில் தேறுவதற்கு தகுதியானவர் இல்லை என்று சொல்கிறேன் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். பின்னர் அதே மாணவரைப் பார்த்து அவர் ஐந்தாவது வகுப்பில் தேறுவதற்கு தகுதியானவர் இல்லை என்று சொல்கிறேன். பின்பு அதே மாணவரைப் பார்த்து அவர் முதலாம் வகுப்பில் கூடத் தேறுவதற்கு தகுதியானவர் இல்லை என்று சொல்கிறேன். இறுதியில் அவர் பாலர் பள்ளியில் கூடத் தேறுவதற்கு தகுரியானவர் இல்லை என்று சொல்கிறேன் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

ஒரு மாணவன் பள்ளியில் சேர வேண்டுமெனில் முதலில் பாலர் பள்ளியில் தேற வேண்டும். நான் கடைசியாக என்ன சொன்னேன் எனில் – மேற்படி மந்தமான மாணவன் பாலர் பள்ளியில் கூடத் தேறுவதற்று தகுதியானவன் இல்லை என்று சொன்னேன். நான் மேலே சொன்ன நான்கு வாக்குகளில் எதுவும் – ஒன்றுக் கொன்று முரண்படவில்லை என்பதை நன்றாகக் கவனிக்க வேண்டும். ஆனால் இறுதியாக நான் சொன்ன மேற்படி மந்தமான மாணவன் பாலர் பள்ளியில் கூடத் தேறுவதற்று தகுதியானவன் இல்லை என்கிற வாக்கு மாத்திரம் மேற்படி மாணவனின் அறிவுத் திறனை அறிந்து கொள்ள போதுமானதாகும். பாலர் பள்ளியில் கூடத் தேறுவதற்கு தகுதியில்லாத மாணவன் – முதலாம் வகுப்பிலும், ஐந்தாம் வகுப்பிலும், பத்தாம் வகுப்பிலும் தேர்வு பெற தகுதியுள்ளவன் என்கிற கருத்துக்கே இடமில்லாமல் போய்விடுகிறது.

  • 3. வெறியூட்டும் போதையை படிப்படியாக தடைசெய்தல்.

அருள்மறை குர்ஆனில் மேற்படி வசனங்களுக்கு மேலும் ஓர் உதாரணம் வெறியூட்டும் போதையை படிப்படியாக தடைசெய்தல் சம்பந்தமான வசனங்கள் ஆகும். கீழ்க்காணும் அருள்மறை குர்ஆனின் இரண்டாவது அத்தியாயம் ஸுரத்துல் பகராவின் 219 வது வசனம் குடிபோதையை தடைசெய்வது பற்றி இறங்கிய முதல் வசனமாகும்.

‘(நபியே!) மது பானத்தையும், சூதாட்டத்தையும் பற்றி அவர்கள் உம்மிடம் கேட்கின்றனர்: நீர் கூறும்: ‘அவ்விரண்டிலும் பெரும் பாவம் இருக்கின்றது: மனிதர்களுக்கு (அவற்றில் சில) பலன்களுமுண்டு: ஆனால் அவ்விரண்டிலும் உள்ள பாவம், அவ்விரண்டிலும் உள்ள பலனைவிடப் பெரிது.’(அல்குர்ஆன் 2:219)

குடி போதையை தடை செய்வது பற்றி இரண்டாவதாக இறக்கப்பட்ட வசனம் அருள்மறை குர்ஆனின் நான்காவது அத்தியாயம் ஸுரத்துன் நிஷாவின் 43வது வசனமாகும்:

‘நம்பிக்கை கொண்டவர்களே! நீங்கள் ஓதுவது இன்னது என்று நீங்கள் அறிந்து கொள்ள முடியாதவாறு நீங்கள் போதையில் இருக்கும்போது தொழுகைக்கு நெருங்காதீர்கள்.’(அல்குர்ஆன் 4:43)

குடி போதையை தடை செய்வது பற்றி கடைசியாக இறக்கப்பட்ட வசனம் அருள்மறை குர்ஆனின் ஐந்தாவது அத்தியாயம் ஸுரத்துல் மாயிதாவின் 90 வது வசனமாகும்:

‘நம்பிக்கை கொண்டோரே! மதுபானமும், சூதாட்டமும், கற்சிலைகளை வழிபடுதலும், அம்புகள் எறிந்து குறி கேட்பதும், ஷைத்தானின் அருவருக்கத் தக்கச் செயல்களிலுள்ளவையாகும்: ஆகவே இவற்றை நீங்கள் தவிர்த்துக் கொள்ளுங்கள். – அதனால் நீங்கள் வெற்றியடைவீர்கள்.’

அருள்மறை குர்ஆன் முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்கள் நபித்துவம் பெற்ற பின்பு, அவர்கள் உயிரோடு வாழ்ந்திருந்த காலமான இருபத்து இரண்டரை ஆண்டு காலங்களில் சிறிது சிறிதாக இறக்கியருளப்பட்டது. அவர்கள் காலத்தில் சமுதாயத்தில் கொண்டுவரப்பட்ட மாற்றங்கள் யாவும் படிப்படியாக ஏற்படுத்தப்பட்டது. சமுதாயத்தில் திடீரென- எதிர்பாராத விதத்தில் ஏற்படுத்தப்படும் மாற்றங்கள், கலகம் அல்லது குழப்பம் விளைவிக்க காரணமாக அமையலாம். எனவே சமுதாயத்தில் கொண்டுவரப்பட்ட மாற்றங்கள் யாவும் படிப்படியாக ஏற்படுத்தப்பட்டது

மதுபானம் அருந்துவதை தடை செய்யும் வசனங்கள் மூன்று நிலைகளில் கொண்டு வரப்பட்டது. முதலாவது வசனம் மதுபான போதையில் பெரும் பாவமும், சில பயன்களும் உண்டு. ஆனால் பாவமானது பலனைவிட அதிகமாகும் என்று உணர்த்துகிறது. மதுபானம் அருந்துவதை தடை செய்வது பற்றி இரண்டாவதாக இறங்கிய வசனம், போதையோடு இருக்கும் நிலையில் தொழுகையை மேற்கொள்ளாதீர்கள் என்று வலியுறுத்துகிறது.

தொழும் காலங்களில் – போதையில் இருத்தல் தடை செய்யப்பட்டுள்ளது என்பதை சுட்டிக் காட்டும் வசனம், தொழாத நிலையில் போதையில் இருக்கலாமா – கூடாதா என்பது பற்றி குறிப்பிடாமல் விட்டு விடுகிறது. போதையில் இருக்கலாமா? இருக்கக் கூடாதா? என்பது பற்றி குர்ஆன் குறிப்பிடாமல் விட்டு விடுகிறது.

தொழாத நேரங்களில் போதையில் இருக்கலாம் என்று குர்ஆன் குறிப்பிட்டு இருந்தால், அது சொன்ன முந்தைய வசனத்தோடு கண்டிப்பாக முரண்பட்டிருக்கும். ஆனால் அல்லாஹ் சரியான வார்த்தைகளை தேர்ந்தெடுத்து அருள்மறை குர்ஆனை இறக்கியருளி இருக்கிறான். எனவேதான் அருள்மறை குர்ஆனில் முரண்பாடுகளே இல்லை. கடைசியாக எல்லா நேரங்களிலும் போதையை தடை செய்யும் வசனம் – அருள்மறை குர்ஆனின் ஐந்தாவது அத்தியாயம் ஸுரத்துல் மாயிதாவின் 90 வசனத்தின் மூலம் இறக்கியருளப்பட்டது.

மேற்குறிப்பிடப்பட்ட மூன்று வசனங்களும் ஒன்றுக் கொன்று முரண்படவில்லை என்பதை நாம் தெளிவாக அறிந்து கொள்ளலாம். மேற்குறிப்பிட்ட மூன்று வசனங்களும் ஒன்றுக் கொன்று முரண்பட்டால், சமகாலத்தில் குறிப்பிட்ட மூன்று வசனங்களையும் நாம் பின்பற்ற முடியாமல் போயிருக்கும். ஒரு முஸ்லிம் அருள்மறை குர்ஆனின் அனைத்து வசனங்களையும் பின்பற்ற வேண்டும் என்றிருப்பதால் மேற்குறிப்பிட்ட வசனங்களில் கடைசியாக இறக்கியருளப்பட்ட வசனமான ஐந்தாவது அத்தியாயம் ஸுரத்துல் மாயிதாவின் 90 வது வசனத்தை பின்பற்ற வேண்டும். அதே சமயம் அதற்கு முன்னால் இறக்கியருளப்பட்ட இரண்டு வசனங்களையும் ஏற்றுக் கொள்ளவும் வேண்டும்.

உதாரணத்திற்கு நான் லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் நகருக்கு சென்றதில்லை என்று சொல்கிறேன். பின்பு நான் கலிஃபோர்னியாவிற்கும் சென்றதில்லை என்று சொல்கிறேன். கடைசியாக நான் சொல்கிறேன் நான் அமெரிக்காவிற்கும் சென்றதில்லை என்று சொல்கிறேன். மேற்படி எனது கூற்றுக்கள் எதுவும் ஒன்றுக்கொன்று முரண்படவில்லை. மாறாக எனது ஒவ்வொரு கூற்றும் அதிகமான விபரங்களைத்தான் தருகின்றன. எனது மூன்றாவது கூற்று முந்தைய எனது இரண்டு கூற்றுக்களையும் உள்ளடக்கியுள்ளது. இவ்வாறாக நான் கடைசியாக சொன்ன, நான் அமெரிக்கா சென்றதில்லை என்ற எனது கூற்று எனது முந்தைய இரண்டு கூற்றுக்களான நான் லா லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் நகருக்கு சென்றதில்லை என்பதையும் நான் கலிஃபோர்னியாவிற்கும் சென்றதில்லை என்பதையும் உள்ளடக்கியுள்ளது.

அதுபோலவே, எல்லா நேரங்களிலும் போதiயுடன் இருப்பது தடை செய்யப் பட்டதற்கான வசனம் இறங்கியவுடன், தொழுகை நேரத்தில் போதையுடன் இருப்பதுவும் தானாகவே தடை செய்யப் பட்டுவிட்டது. தவிர போதையுடன் இருப்பவர்களுக்கு உண்டான ‘போதையுடன் இருப்பதில் நன்மையை விட தீமையே அதிகம்’ – என்கிற செய்தியும் இன்று வரை அழியாத உண்மையாக விளங்கி வருகிறது.

  • 4. அருள்மறை குர்ஆனில் முரண்பாடுகளே இல்லை.

மேலே சுட்டிக் காட்டப்ட்ட வசனங்களில் ‘விட்டொழிக்கும் விதி’யை நடைமுறை படுத்தவதற்கான சாத்தியக் கூறுகளே இல்லை. ஏனெனில் மேலே சுட்டிக் காட்டப்பட்ட வசனங்கள் மூன்றையும் ஏக காலத்தில் ஒன்றாக பின்பற்றி நடக்கக் கூடிய சாத்தியக் கூறுகளே அதிகமாக உள்ளது.

அருள்மறை குர்ஆன் அல்லாஹ்வால் இறக்கியருளப்பட்ட வேதம் என்பதால் – அதில் முரண்பாடுகளை காணமுடியாது. மேற்படி கருத்துக்கு ஆதாரமாக அருள் மறை குர்ஆனின் நான்காவது அத்தியாம் ஸுரத்துல் நிஷாவின் 82 வது வசனம் அமைந்துள்ளதை காணலாம்:

‘அவர்கள் இந்த குர்ஆனை (கவனமாக) சிந்திக்க வேண்டாமா?. (இது) அல்லாஹ் அல்லாத பிறரிடமிருந்து வந்திருந்தால்’ இதில் ஏராளமான முரண்பாடுகளை அவர்கள் கண்டிருப்பார்கள்.’. (அல்குர்ஆன் 4:82)

 

source:ஒற்றுமை.கொம்

மாற்கு எழுதிய மர்மச் சுவிஷேசம்

Posted May 16, 2012 by arshathalathary
Categories: Uncategorized

 

அபூ ஸைத் அல் அதரி
abuzaidalathary@gmail.com

உலகிலுள்ள கிறிஸ்தவர்களில் பெரும்பான்மையானோர் இன்று நடைமுறையில் உள்ள‌ பைபிளை இறைவேதமாக நம்புகின்றனர். குறிப்பாக இயேசு கிறிஸ்துவின் வாழ்வு பற்றி பேசும் மத்தேயு, மாற்கு, லூக்கா, மற்றும் யோவான் என்போரால் எழுதப்பட்ட நான்கு சுவிசேஷங்களும், இயேசுவின் சீடர்களால்  “பரிசுத்த ஆவியால் உந்தப்பட்டு” எழுதப்பட்டன என்றும் அவைகளில் கூட்டல், குறைத்தல், திருத்தல், மறைத்தல் எதுவும் செய்யப்பட்வில்லை எனவும் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை கொண்டுள்ளனர். இந் நம்பிக்கை முற்றிலும் தவறானது என  தமிழ் பேசும் மக்கள் மத்தியில் தக்க சான்றுகளுடன்  நிரூபிக்கும் நாம் இது பற்றிய தங்களது அபிப்பிராயங்களையும் ஆலோசனைகளையும் பெரிதும் வரவேற்கிறோம்.

“மாற்கு எழுதிய மர்மச் சுவிஷேசம்” எனும் இக்கட்டுரையின்  மையப்பகுதிக்குள் செல்லுமுன்  இது  தொடர்பான  நான்கு  முக்கிய  பின்னணிகளை, பின்புலங்களை அறிந்து கொள்வது  அவசியமாகும்.

1. அதிசயம் நிகழ்ந்தது…..

பேராசிரியர் “மோர்ட்டன் ஸ்மித்” (Morton Smith) அமெரிக்காவின் கொலம்பியா பல்கலைக் கழகத்தில் “புராதன வரலாறு” துறையில் பணியாற்றியவர். கி.பி 1940 காலப்பகுதியில் ஜெரூஸலம் நகரில் இருந்து 12 மைல் தொலைவில்  தென் கிழக்குப் பகுதியில் “மார் ஸபா”   எனும் இடத்தில் அமைந்துள்ள கி.பி ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்ட வரலாற்று க்கியத்துவம் வாய்ந்த கிறிஸ்துவ ‘ஓர்தொடெக்ஸ்  மடாலயம்’ ஒன்றுக்கு விஜயம் செய்தார். அங்கு இரு மாத காலம் தங்கியிருந்து அங்கிருந்த துறவிகளுடன் சேர்ந்து அவர்களது நாளாந்தப் பணிகளில் பங்கேற்றார். பின்பு மீண்டும் கி.பி 1958 ம் ஆண்டு குறித்த மடாலயத்திற்கு விஜயம் செய்து தனது ஓய்வு நேரங்களில் அங்கு காணப்பட்ட பண்டைய கிரேக்க மொழியில் அமைந்த தொன்மையான வரலாற்று ஆவணங்கள், கையெழுத்துப் பிரதிகளுக்கான “அட்டவணை” (Catalogue) ஒன்றைத் தயாரிக்கும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்தார்.

dsc034121

இவ்வாறு பேராசிரியர் பழங்கால ஆவணங்களை தூசு தட்டி அவைகளுக்கான “அட்டவணை” (Catalogue) தயாரிக்கும் பணியில் ஈடுபட்டு,  17 ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த ஒரு நூலை பரிசோதித்துக் கொண்டிருந்த போதுதான் கிறிஸ்துவர்களது நம்பிக்கையின் அஸ்த்திவாரத்தையே ஆட்டங்காணச்   செய்த‌   அதிசயம்   நிகழ்ந்தது……. (பார்க்க 1)

2. கிளமென்ட் ஓஃப் அலக்ஸாந்தரிய்யா:

dsc034121

Clement of Alexandria

‘கிளெமென்ட் ஓஃப் அலக்ஸந்தரிய்யா’ (Clement of Alexandria) என்பவர் கிறிஸ்துவ மதத்திலும், கிறிஸ்துவ சமுதாயத்திலும் மிக முக்கியமானவராகக் கருதப்படுகிறார். “கிறிஸ்துவ இறையியல் தத்துவத்தின் தந்தை” என இவரை கிறிஸ்துவர்கள் அடையாளப்படுத்துவர்.

கிறிஸ்துவ வரலாற்றை முதன் முதலில் பதிவு செய்த “யூஸாபியூஸ்” என்பவர் ‘கிளெமென்ட்’ அவர்களை “விவிலிய நூற்களில் நன்கு புலமை பெற்றவர்” என வர்ணித்துள்ளார். அவ்வாறே கிளெமென்ட் அவர்கள் அறிவு தேடுவதில் அடங்காத ஆர்வம் கொண்டவர் எனவும் கிரேக்க வரலாற்றில் மிக நிபுணத்துவம் பெற்றவர் எனவும் மத போதகர் ‘கிறீலஸ்’ என்பவர் சான்று பகர்ந்துள்ளார்.

“எங்களில் அதிக அறிவுடையவராக கிளெமென்ட் திகழ்ந்தார்” என அக்கால மத குரு “ஜீரோம்” குறிப்பிட ‘சாக்ரடீஸ்’ அவர்களோ “கிளெமென்ட் அனைத்து அறிவும் நிரம்பப் பெற்றவர்” என சிலாகித்துக் கூறியுள்ளார்.

“டி தியுஸ் ப்ளாவியுஸ் கிளெமென்ஸ்” எனும் இயற்பெயரை உடைய கிளெமென்ட் அவர்கள் கி.பி. சுமார் 150ம் ஆண்டளவில் சிலை வணங்கிகளான பெற்றோருக்குப் பிறந்தார்.  கிளெமென்ட் அவர்களை வரலாற்றாசிரியர்கள் சிலர் அலக்ஸாந்தரிய்யாவில் பிறந்தார் எனக் குறிப்பிட, வேறு சிலரோ “ஏதென்ஸ்” நகரில் பிறந்தார் எனவும் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

‘கிளெமென்ட்’ அவர்கள் எப்போது சிலை வணக்கத்தைக் கைவிட்டு கிறிஸ்தவத்தை தழுவினார் என்ற விபரங்கள் எதுவும் வரலாற்றில் பதிவு செய்யப்படவில்லை.

எனினும், பண்பாட்டு ரீதியாகவும், ஆன்மீக ரீதியாகவும் ‘கிளெமென்ட்’ சிறந்து விளங்கினார். தென் இத்தாலி, சிரியா, பலஸ்தீன் ஆகிய பகுதிகளுக்குப் பயணம் செய்து அங்கு கிறிஸ்துவப் பிரச்சாரத்தில் ஈடுபட்ட கிளெமென்ட், அக்காலத்தில் காணப்பட்ட வழிதவறிய கிறிஸ்த்தவ மதப் பிரிவுகளுக்கெதிராக தன‌து எழுத்தாலும், பேச்சாலும் தீவிர பிரச்சாரம் மேற்கொண்டார் எனவும் இறுதியில் அலக்ஸாந்தரிய்யா நகரில் தங்கியிருந்தார் என்ற விபரங்களையும் வரலாற்றில் நாம் காணக்கூடியதாக உள்ளது.

அலக்ஸாந்தரிய்யா மதபீடத்தின் தலைவர் “பந்தினூஸ்” என்பவரிடம் கல்வி கற்ற கிளெமென்ட் “பந்தினூஸ்” கி.பி.190ம் ஆண்டளவில் இந்தியா பயணமாகும் வரை அவருக்கு உதவியாளராகவும், பின்பு மதபீடத்தின் தலைவராகவும் பதவிவகித்தார்.

கி.பி 202ம் ஆண்டளவில் “செப்திமோஸ் ஸுவைரஸ்” என்ற ஆட்சியாளனின் அடக்கு முறைக்குப் பயந்து ‘அந்தாக்கியா’ சென்ற கிளெமென்ட் கி.பி 215ம் ஆண்டளவில் மரணித்தார்.

‘கிளெமென்ட்’ எழுதிய நூற்களுள் முக்கியமானதாக பின்வரும் மூன்று நூற்களை குறிப்பிடலாம்.

1. Protrepticus  –  “உபதேசம்”

2 .Paedagogas   –   “ஆசான்”

3 .Stromata    –  “கதம்பங்கள்”

நாம் மேலே சுருக்கமாக தந்திருக்கும் தகவல்கள் விரிவாக “ஹென்னி பிஸ்கா” என்பவர் எழுதிய “கிளெமென்ட் ஓஃப் அலக்ஸாந்தரிய்யாவும் எதிர்மறை இறையியலின்  ஆரம்பமும்” என்ற நூலில் 57ம் பக்கம் முதல் 70ம் பக்கம் வரை விரிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. (பார்க்க 2)

3. கர்போக்ரடியர்கள்:

பெரும்பான்மை கிறிஸ்தவ சமுதாயத்தில் இருந்து ஆரம்பகாலத்தில் பிரிந்து சென்ற ஒரு நெறி பிறழ்ந்த பிரிவாக “கனூஸிய்யர்கள்” அடையாளங் காணப்படுகிறார்கள். கி.பி 130‍ முதல் கி.பி 150 வரையிலான காலப்பகுதியில் கனூஸிய்யர்களில் தோன்றிய உட்பிரிவு ஒன்றே “கர்போக்ரடியர்கள்” என அழைக்கப்பட்டனர்.

இயேசு கிறிஸ்து ‘கடவுளோ, கடவுளின் குமாரனோ அல்ல’ என்றும் அவர் ஞானம் பெற்றவர்களில் ஒருவர் என்றும் நம்பிய இப்பிரிவினர் தங்களுக்கிடையில் காணப்பட்ட ‘மனைவியர்’ உட்பட  சகல சொத்துகளையும் சகலருக்கும் பொதுவான(?) உடமையாகக் கருதி வந்தனர் என்ற தகவலை கொலம்பியா கலைக் களஞ்சியத்தின் ஆறாம் பதிப்பு உறுதி செய்கிறது. (பார்க்க 3)

மேலும் இப்பிரிவினர் பாலியல் நடவடிக்கைகளூடாக நித்திய ஜீவனை அடைய முடியும்(?) என நம்பினார்கள் என்பதையும் அதற்காக வேண்டி பைபிளில் இருந்தே ஆதாரங்கள் காட்டினார்கள் என்பதையும் நாம் சற்றுப் பின்னால் நோக்க இருக்கிறோம்.

4. மாற்கு எழுதிய சுவிஷேசமும் மறைக்கப்பட்ட வசனங்களும்:

இயேசு கிறிஸ்துவின் வாழ்வு பற்றி எடுத்துக்கூறும் நான்கு சுவிஷேசங்களை, குறிப்பாக மாற்கு எழுதிய இன்றைய நடைமுறையில் உள்ள சுவிஷேத்தை காய்தல், உவத்தல் இன்றி நடுநிலையுடன் கருத்தூன்றி வாசிப்பவர்கள் எவரும் சில இடங்களில் சம்பவத் தொடர்புகள் இன்மையையும், வசனங்கள் சில நீக்கப்பட்டிருப்பதையும் இலகுவாக கண்டுகொள்ளலாம். உதாரணமாக மாற்கு 10:46 வசனத்தை கவனியுங்கள்!! அது பின்வருமாறு அமைந்துள்ளது.

மாற்கு 10:46. பின்பு, அவர்கள் எரிகோவுக்கு வந்தார்கள். அவரும் அவருடைய சீஷர்களும் திரளான ஜனங்களும் எரிகோவைவிட்டுப் புறப்படுகிறபோது, திமேயுவின் மகனாகிய பர்திமேயு என்கிற ஒரு குருடன், வழியருகே உட்கார்ந்து, பிச்சை கேட்டுக்கொண்டிருந்தான்.

எரிக்கோவுக்கு இயேசுவும் அவரோடிருந்த மக்களும் வந்தார்கள் என ஆரம்பித்த வசனம் எரிகோவில் இயேசு யார் யாரை சந்தித்தார்? என்னென்ன உபதேசங்கள் செய்தார்? எந்தெந்த அற்புதங்கள் செய்தார்? சாதாரணமாக அவரோடு வந்த “அவர்கள்” திரும்பிப்போகும் போது எப்படி “சீஷர்கள்” ஆனார்கள்? திரளான ஜனங்கள் அவருடன் எரிகோவை விட்டு வெளியேறும் அளவிற்கு அங்கு என்ன நடந்தது? அப்படி எதுவும் எரிகோவில் நடைபெறவில்லையானால் மாற்கு ஏன் இயேசுவின் எரிகோ வருகையை முக்கியத்துவம் கொடுத்து தனது சுவிஷேசத்தில் பதிவு செய்ய வேண்டும்? என்ற அடுக்கடுக்கான கேள்விகள் அனைத்துக்குமான ஒரே பதில் எரிகோவில் நடைபெற்ற சம்பவங்கள் “கவனமாக மறைக்கப் பட்டுவிட்டன” என்பதை தவிர வேறில்லை!

அதே போன்று மாற்கு 14:50,51,52,53 வசனங்களை பாருங்கள்! இயேசு “கெத்சமனே” என்ற தோட்டத்தில் கைது செய்யப்பட்ட போது நடந்த மர்மமான சம்பவத்தை இவ்வாறு விபரிக்கிறது!

மாற்கு:14

50.அப்பொழுது எல்லாரும் அவரைவிட்டு ஓடிப்போனார்கள்.

51.ஒரு வாலிபன் ஒரு துப்பட்டியை மாத்திரம் தன்மேல் போர்த்துக்கொண்டு அவர் பின்னே போனான்; அவனைப் பிடித்தார்கள்.

52. அவன் தன் துப்பட்டியைப் போட்டுவிட்டு, நிர்வாணமாய் அவர்களை விட்டு ஓடிப்போனான்.

53.இயேசுவை அவர்கள் பிரதான ஆசாரியனிடத்தில் கொண்டுபோனார்கள்;  அங்கே ஆசாரியர், மூப்பர், வேதபாரகர் எல்லாரும் கூடிவந்திருந்தார்கள்.

இயேசுவை படையினர் கைது செய்த போது ‘சீஷர்கள்’ எல்லோரும் ஓடிப்போய்விட, தனது ‘நிர்வாண மேனியின்’ மேல் துப்பட்டியை மாத்திரம் போர்த்திக் கொண்டு  இயேசுவைப் பின் தொடர்ந்த “ஒரு வாலிபன்” யார்? இயேசுவைப் பின் தொடர்ந்த அந்த “மர்ம வாலிபன்” பற்றி விவரங்கள் வேறு எந்த இடத்திலும் சுவிஷேசங்களில் கூறப்படாதது ஏன்? “கெத்சமனே” தோட்டத்தில் அவ்வாலிபன் இயேசுவுடன் என்ன செய்து கொண்டிருந்தான்? சீடர்களை எல்லாம் தப்புவதற்கு விட்டு விட்ட ரோம சாம்ராஜ்யத்தின் வலிமை மிகு படைவீரர்கள்(?) இயேசுவோடு சேர்த்து அவ்வாலிபனை மாத்திரம் ஏன் பிடிக்க முயற்சித்தனர்? என்பது போன்ற கேள்விகளுக்கு இரு நூற்றாண்டுகளாக மூளையைக் கசக்கிப் பிழிந்து பதில்காண முற்பட்ட விவிலிய விரிவுரையாளர்களால் எந்தவொரு ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடிய, திருப்திகரமான பதில்களையும் வழங்க முடியவில்லை என்பதும் சம்பவத்துடன் தொடர்பான வசனங்கள் சில மாற்குவின் சுவிஷேசத்தில்  இருந்து நீக்கப்பட்டு விட்டன என்பதையே உறுதி செய்கிறது.

இவ்விபரங்களை கிருஸ்துவ மதத்தைச் சார்ந்த விவிலிய ஆராய்சியாளர் “பார்த் டி எர்மான்” என்பவர் தனது “LOST CHRISTIANITIES”   “தொலைந்து போன கிருஸ்தவம்” என்ற நூலில் 79ம் 80ம் பக்கங்களில் தெளிவுபடுத்தியுள்ளார். (பார்க்க 4)

இந்நான்கு பின்னணிகளை, பின்புலங்களை நோக்கிய நாம் இனி கட்டுரையின் மையப்பகுதிக்குள் செல்வோம்.

மோர்டன் கண்டெடுத்த கடிதம்:

மோர்டன் ஸ்மித் “மார் ஸபா” மடாலயத்தில் 17ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த நூலை ஆய்வு செய்து கொண்டிருந்த போது ‘கிளெமென்ட் ஓஃப் அலக்ஸாந்தரிய்யா என்பவர் தனது நண்பர் ஒருவருக்கு எழுதிய பதில் கடிதத்தின் பிற்கால பிரதி ஒன்றைக் கண்டெடுத்தார். அப்பிரதிதான் பைபிள் தொடர்பான கிருஸ்தவர்களது நம்பிக்கையை தலைகீழாகப் புரட்டிப் போட்டது.!!  (பார்க்க 5)

‘மோர்டன்’ கண்டெடுத்த ‘கிளெமென்டின்’ கடிதத்தின் ஆங்கில மொழிபெயர்பையும் அதன் த‌மிழாக்கத்தையும் பார்த்து விடுவோம்.

To Theodore.

You did well in silencing the unspeakable teachings of the Carpocrations. For these are “wandering stars” referred to in the prophecy, who wander from the narrow road of the commandments into a boundless abyss of the carnal and bodily sins. For, priding themselves in knowledge, as they say, “of the deep things of Satan, they do not know that they are casting themselves away into “the netherworld of the darkness” of falseness, and boasting that they are free, they have become slaves of servile desires. Such men are to be opposed in all ways and alltogether. For, even if they should say something true, one who loves the truth should not, even so, agree with them. For not all true things are the truth, nor should that truth which merely seems true according to human opinions be prefered to the true truth, that according to the faith.

Now of the things they keep saying about the divinely inspired Gospel according to Mark, some are altogether falsifications, and others, even if they do contain some true elements, nevertheless are not reported truely. For the true things being mixed with inventions, are falsified , so that, as the saying goes, even the salt loses its savor.

As for Mark, then, during Peter`s stay in Rome he wrote an account of the Lord`s doings, not, however, declaring all of them, nor yet hinting at the secret ones, but selecting what he thought most useful for increasing the faith of those who were being instructed. But when Peter died a martyr, Mark came over to Alexandria, bringing both his own notes and those of Peter, from which he transferred to his former books the things suitable to whatever makes for progress toward knowledge. Thus he composed a more spiritual Gospel for the use of those who were being perfected. Nevertheless, he yet did not divulge the things not to be uttered, nor did he write down the hierophantic teaching of the Lord, but to the stories already written he added yet others and, moreover, brought in certain sayings of which he knew the interpretation would, as a mystagogue , lead the hearers into the innermost sanctuary of truth hidden by seven veils. Thus, in sum, he prepared matters, neither grudgingly nor incautionously, in my opinion, and, dying, he left his composition to the church in 1, verso Alexandria, where it even yet is most carefully guarded, being read only to those who are being initated into the great mysteries.

But since the foul demons are always devising destruction for the race of men, Carpocrates, instructed by them and using deceitful arts, so enslaved a certain presbyter of the church in Alexandria that he got from him a copy of the secret Gospel, which he both interpreted according to his blasphemous and carnal doctrine and, moreover, polluted, mixing with the spotless and holy words utterly shameless lies. From this mixture is withdrawn off the teaching of the Carpocratians.

To them, therefore, as I said above, one must never give way ; nor, when they put forward their falsifications, should one concede that the secret Gospel is by Mark, but should even deny it on oath. For, “For not all true things are to be said to all men”. For this reason the Wisdom of God, through Solomon, advises, “Answer the fool with his folly,” , teaching that the light of the truth should be hidden from those who are mentally blind. Again it says, “From him who has not shall be taken away” and “Let the fool walk in darkness”. But we are “children of Light” having been illuminated by “the dayspring” of the spirit of the Lord “from on high”, and “Where the Spirit of the Lord is” , it says, “there is liberty”, for “All things are pure to the pure”.

To you, therefore, I shall not hesitate to answer the questions you have asked, refuting the falsifications by the very words of the Gospel. For example, after “And they were in the road going up to Jerusalem” and what follows, until “After three days he shall arise”, the secret Gospel brings the following material word for word:

“And they came into Bethany and a certain woman whose brother had died was there. And, coming, she knelt down before Jesus and said to him, “Son of David, have mercy on me”. But the disciples rebuked her. And Jesus got angry with them and went off with her into the garden where the tomb was. Right away there was a loud cry from inside the tomb. Then Jesus rolled away the stone from in front of the tomb. He went in where the youth was and stretched forth his hand and raised him up. The youth, looking upon him, loved him and began to beg him to be with him. They they left the tomb and went to the young man’s house, for he was rich. Six days later, Jesus gave him instructions of what to do and in the evening the youth came to him, wearing nothing but a linen cloth over his naked body. He remained with him that night, for Jesus thaught him the mystery of the Kingdom of God. And when Jesus woke up, he returned to the other side of the Jordan.”

And these words follow the text, “And James and John come to him” and all that section. But “naked man with naked man” and the other things about which you wrote, are not found.

And after the words,”And he comes into Jericho,” the secret Gospel adds only, “And the sister of the young man whom Jesus loved was there, along with his mother and Salome, but Jesus did not receive them.” But many other things about which you wrote both seem to be and are falsifications.

தியோதருக்கு…..

கர்போக்ரடியர்களது தரங்கெட்ட போதனைகளை வாய் மூடச்செய்ததின் மூலம் நல்ல காரியத்தைச் செய்துள்ளீர்கள். ஏனெனில், அவர்கள் தீர்க்கதரிசனத்தில் சொல்லப்பட்டது போல் “வழிதவறிய நட்சத்திரங்களைப்” போன்றவர்கள். நல்லுபதேசங்களுக்காக வரையறை செய்யப்பட்ட பாதையை விட்டும், வரையறையில்லாத சரீரப் பாவங்கள் எனும் படுகுழியை நோக்கியே செல்கின்றனர்.

சாத்தானின் ஆழ்ந்த விடயங்களில் ‘இறை ஞானம்’ எனத் தம்பட்டம் அடித்துக் கொண்டே போலியான ‘ஜடங்களின் இருண்ட உலகை’ நோக்கிப் பயணப்படுகிறார்கள் என்பதை அவர்கள் அறியாமல் இருக்கிறார்கள். தங்களை சுதந்திரமானவர்கள் என அழைத்துக்கொண்டே உடலிச்சைகளுக்கு, கேவலமான அடிமைகளாகப் போய்விட்டனர். இவ்வாறானவர்களை பலவழிகளிலும் நாம் அனைவரும் எதிர்த்துப் போராடுவது அவசியமாகும்.

அவர்கள் சரியான விடயமொன்றைக் கூறினாலும் கூட சத்தியத்தை விரும்புபவர்கள் அவர்களுடன் கருத்துடண்பாடு காணாமல் இருப்பது அவசியமாகும். ஏனெனில், சரியான விடயங்கள் அனைத்தும் சத்தியம் அல்ல. ஒரு மனிதனுக்கு சத்தியமாக தோன்றும் விடயத்தை,  நம்பிக்கை பிரகாரம் சத்தியமாக உள்ள விடயத்தை விடவும் சிறந்தது எனக் கருதக்கூடாது. ஏனெனில் சத்தியங்கள் போலியான விடயங்களுடன் கலப்படம் செய்யப்பட்டு – “உப்பு அதன் உவர்ப்பை இழந்துவிட்டது” என்ற பழமொழிக்கு ஒப்ப- தவறான முறையில் முன்வைக்கப்பட்டு விட்டது.

மாற்குவினைப் பொருத்தவரை (இயேசுவின் சீடர்) பேதுரு (பீட்டர்) ரோமில் தங்கியிருந்த போது, இயேசுவின் செயல்கள் பற்றி எழுதினார். எனினும், இயேசுவின் அனைத்து செயல்களையும் எழுதவில்லை. இயேசுவின் இரகசிய செயற்பாடுகள் பற்றியும் சுட்டிக்காட்டவில்லை. மாறாக, தான் கற்பித்தவர்களது விசுவாசத்தை அதிகப்படுத்துவதில் பலனளிக்கும் என தான் கருதியவைகளை மாத்திரம் தேர்ந்தெடுத்து எழுதினார். ஆனால், பேதுரு கொல்லப்பட்ட பின் தான் எழுதியவைகளையும், பேதுருவிடம் இருந்து கேட்ட போதனைகளையும் அலக்ஸாந்தரிய்யாவுக்கு கொண்டு வந்தார். அங்கு கூடுதல் ‘இறை ஞானத்தை’ பெற பொருத்தமானவைகளை தனது நூலில் சேர்த்து எழுதினார்.

இவ்வாறு மாற்கு ஆன்மீக போதனைகள் அதிகம் நிறைந்த தனது சுவிஷேசத்தை எழுதினாலும் கூட இரகசிய போதனைகளை அவர் எழுதவில்லை. ஏற்கனவே எழுதிய விடயங்களுடன் வேறு சில விடயங்களை அதிகரித்து எழுதினார். அத்துடன் மதத் தலைவர் என்ற வகையில் ஏழு திரைகளுக்குப் பின்னால் மறைக்கப்பட்டுள்ள இரகசிய போதனைகளை அறிந்து கொள்ளக் கூடிய விளக்கங்களைக்  கொண்ட வரையறுக்கப்பட்ட சில வார்த்தைகளை அதனுடன் சேர்த்திருந்தார்.

சுருங்கக் கூறின், எனது அபிப்பிராயப்படி எந்த சூழ்ச்சியோ, எச்சரிக்கையோ இன்றி சில விடயங்களை இவ்வாறுதான் சேர்த்திருந்தார்.

மாற்கு மரணிக்கும் போது, தான் எழுதியவைகளை அலக்ஸாந்தரிய்யா தேவாலயத்தில் விட்டுச் சென்றார். அவைகள் அங்கு மிகக் கவனமாக பாதுகாக்கப்பட்டு மிகப்பெரும் இரகசியங்களை அறிந்தவர்களுக்கு மட்டும் போதிக்கப்பட்டு வருகின்றன.

எனினும், தீய ஆவிகள் மனித குலத்தை நாசம் செய்யும் வகையிலேயே திட்டமிட்டு வருகின்றன என்ற வகையில் ‘கர்போக்ரடியர்கள்’ அத்தீய ஆவிகளிடம் இருந்து கற்ற‌ ஏமாற்றும் கலைகளை பயன்படுத்தி, அலக்ஸாந்தரிய்யா தேவாலயத்தில் இருந்த மூத்த மதகுரு ஒருவரை தங்களது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்து அவரிடமிருந்து மர்மச் சுவிசேஷத்தின் ஒரு பகுதியின் பிரதியைப் பெற்றுக் கொண்டார்கள். அதற்கு தங்களது உட‌லிச்சையும், நிராகரிப்பும் நிறைந்த நம்பிக்கைக் கோட்பாட்டுக்கு ஒப்ப விளக்கமளித்தனர். அதையும் தாண்டி தூய்மையான புனித வார்த்தைகளுடன், இழிவான பொய்களையும் கலந்து விட்டனர். இவ்வாறு கலப்படம் செய்யப்பட்ட ஒன்றில் இருந்துதான் தங்களது கர்போக்ரடிய போதனைகளை கொண்டுவந்தனர்.

இவர்களைப் பொறுத்த வரைக்கும் நான் ஏற்கனவே கூறியது போல், இவர்கள் தங்களது போலி (ஆதாரங்)களை முன்வைத்தாலும் இவர்களுக்கு நாம் (ஒரு போதும்) இடமளிக்கக் கூடாது. மாற்கு அவரது மர்மச் சுவிஷேசத்தை எழுதினார் என்பதை நாம் ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடாது, சத்தியம் செய்தாவது அதை நாம் மறுத்துவிட வேண்டும். காரணம் “அனைத்து உண்மைகளும் அனைவருக்கும் சொல்லப்படுவது தகுமானதல்ல. இதன் காரணமாகவே சாலமோனின் நீதி மொழியில் “முட்டாளுக்கு அவனது முட்டாள்தனத்தைக் கொண்டே பதிலளி” எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. சத்திய ஒளி அறிவுக் குருடர்களுக்கு மறைக்கப்பட வேண்டும்.

மேலும் கர்த்தரின் நீதி “அதிலிருந்து நீர் வெகு தூரத்துக்கு எடுத்துச் செல்லப்படமாட்டீர்” எனவும், “மூடனை இருளிலேயே நடக்க விட்டுவிடு” எனவும் அமைந்துள்ளது.

ஆனால், நாமோ ஒளியின் புத்திரர்களாக உள்ளோம். கர்த்தரின் ஜீவனும் (வரையறையற்ற) சுதந்திரமும் கொண்ட  பரலோகத்தில் உள்ள கர்த்தரின் ஆவியின் வைகறை ஒளியால் ஒளியூட்டப்பட்டுள்ளோம். ஏனெனில் “தூய்மையானவனுக்கு அனைத்து விடயங்களும் தூய்மையானதுதான்”.

எனவே, தியோதரே சுவிஷேசம் தொடர்பான பொய்களைக் களையும் நிமித்தம் நீர் கேட்ட கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்க நான் தயக்கம் கொள்ளவில்லை.

உதாரணமாக (மாற்கு 10:32) “அவர்கள் ஜெருஸலமுக்குப் போகும் பாதையில் சென்று கொண்டிருந்த போது” என்ற வசனத்திற்குப் பின் (மாற்கு 10:34 ) “மூன்று நாட்களுக்குப் பின்பு அவர் எழுவார்” என்ற வார்த்தைக்குப் பின் மர்மச் சுவிஷேசத்தில் பின்வரும் பந்தி(கள்) அப்படியே காணப்படுகிறது.

அவர்கள் பெத்தேஹானி என்ற ஊருக்குச் சென்றார்கள். அங்கே தனது சகோதரன் மரணித்து விட்ட ஒரு பெண் இருந்தாள். அவள் இயேசுவிடம் வந்து அவருக்கு சிரம்பணிந்து. ‘தாவீதின் குமாரனே! என் மீது இரக்கங்காட்டும்’ என்றாள். .அப்போது சீஷர்கள் அப்பெண்ணை விரட்ட எத்தனித்தனர். அதனால் இயேசு அவர்கள் மேல் கோபம் கொண்டு அப்பெண்ணுடன் கல்லறை இருந்த தோட்டத்திற்குச் சென்றார். அவ்வேளையில் இயேசு கல்லறையில் இருந்து வந்த உரத்த குரலிலான அழுகை சத்தத்தைக் கேட்டார்.

இயேசு அக்கல்லறையின் முன்பக்கமிருந்த பாறையை உருட்டிவிட்டார். வாலிபன் இருந்த இடத்திற்கு சென்று இரு கரங்களையும் நீட்டி அவனை உயிப்பித்தார். அவ் வாலிபன் இயேசுவைப் பார்த்ததும் அவர் மீது விருப்பம் கொண்டு தன்னோடு தங்கிருக்கும் படி கெஞ்சிக் கேட்டுக் கொண்டான். அவர்கள் கல்லறையில் இருந்து வெளியே வந்து அவ்வாலிபனின் வீட்டிற்குச் சென்றனர். ஏனெனில் அவ்வாலிபன் செல்வந்தனாக இருந்தான்.

ஆறு நாட்கள் இயேசு அவ்வாலிபனுக்குக் கற்றுக் கொடுத்ததன் பின் மாலை வேளையில் அவ்வாலிபன் தனது நிர்வாண மேனியின் மேல் சணலால் ஆன போர்வை ஒன்றைப் போர்த்திக் கொண்டு இயேசுவிடம் வந்தான். அந்த இரவு முழுவதும் இயேசுவோடு தங்கியிருந்தான். இயேசு அவனுக்கு பரலோக ராஜ்யத்தின் இரகசியங்களைக் கற்றுக் கொடுத்தார். இயேசு விழித்தெழுந்ததும் யோர்தானின் மறுபுறத்திற்கு திரும்பிச் சென்றார்.

இதன் பிறகு (இன்று நடைமுறையில் உள்ள சுவிஷேசத்தில் காணப்படுவது போல்) (மாற்கு 10:35) யாக்கோபும் யோவானும் இயேசுவிடத்தல் வந்தனர்….. என தொடர்ந்து காணப்படுகிறது.

எனினும் “நிர்வாண மனிதனுடன் நிர்வாண மனிதன்” என்ற வார்த்தையோ அல்லது நீர் எழுதியுள்ள ஏனைய விடயங்களோ (மர்மச் சுவிஷேசத்தில்) காணப்படவில்லை.

மேலும் (மாற்கு 10;46)  ”பின்பு அவர்கள் எரிகோவுக்கு வந்தார்கள் ” என்ற வசனத்துக்குப் பின் மர்மச் சுவிஷேசத்தில் “அங்கு இயேசு விரும்பிய அவ்வாலிபனின் சகோதரி அவனது தாயோடும் சாலோமுடனும் இருந்தாள். இயேசு அவர்களை வரவேற்கவில்லை.” என்று மாத்திரம் காணப்படுகிறது. இதல்லாத நீர் எழுதியுள்ள அதிகமான விடயங்கள் பொய்கள் என்றே தோன்றுகின்றது. அவைகள் பொய்கள்தான்.- (கடிதத்தின் தமிழாக்கம்)

மேற்படி கிறிஸ்தவர்களது தவறான நம்பிக்கையை தரை மட்டமாக்கும் விதத்தில் அமைந்துள்ள ‘கிளெமென்ட்’ அவர்களால் எழுதப்பட்ட இக்கடிதம் பேராசிரியர் ‘மோர்டனால்’ கண்டுபிடிக்கப் பட்டு வெளியிடப்பட்டதும் கிறிஸ்தவ மதத்தைக் கண்மூடித்தனமாகப் பின்பற்றியவர்களும், திருச்சபைகளால் கூலிக்கு அமர்த்தப்பட்ட ஆய்வாளர்களும் (?) மோர்டன் கண்டெடுத்த கடிதத்தைப் பொய்ப்படுத்த பகீரதப் பிரயதனம் மேற்கொண்டனர்.

மோர்டனின் நிரூபண முறை:

எனினும் மோர்டன் தனது கண்டுபிடிப்பு உண்மையானது என்பதையும், குறித்த கடிதம் ‘கிளெமென்ட் ஓஃப் அலக்ஸாந்தரிய்யா’ என்ற அறிஞரால்தான் எழுதப்பட்டது என்பதையும் அதில் மேற்கோள் காட்டப்பட்டிருக்கும் வசனங்கள் மாற்குவினால் எழுதப்படதுதான் என்பதையும் அழுத்தம் திருத்தமாக நிரூபித்து The Secret Gospel: The Discovery and Interpretation of the Secret Gospel According to Mark “மாற்கு எழுதிய மர்மச் சுவிஷேசம் கண்டுபிடிப்பும் விளக்கவுரையும்” என்ற நூலையும் Clement of Alexandria and a Secret Gospel of Mark  “கிளெமென்ட் ஓஃப் அலக்ஸந்தரிய்யாவும், மாற்கு எழுதிய மர்மச் சுவிஷேசமும்” என்ற இரு நூற்களையும் வெளியிட்டார்.

மோர்டனின் நிரூபண முறை கீழ்வருமாறு நுணுக்கமானதாகவும், நவீன அறிவியல் ஆய்வு முறைமையின் அடிப்படையில் மேற்கொள்ளப்பட்டதாகவும் அமைந்திருந்தது.

1.மோர்டன் கண்டெடுத்த கடிதம் நவீன காலத்தில் எழுதப்பட்டதா? அல்லது 18ம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த ஒருவரால் மூலத்திலிருந்து பிரதி எடுக்கப்பட்டதா என்பதை பண்டைய எழுத்துமுறை ஆய்வாளர்களிடம் காண்பித்து அபிப்பிராயம் கேட்டார். அவர்களில் அதிகமானோர் கடிதத்தில் காணப்படும் எழுத்து முறை நவீன காலத்தையது அல்ல பதினேழாம் நூற்றாண்டுக்கும் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டுக்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் எழுதப்பட்ட பிரதிதான் என்பதை உறுதிசெய்தனர்.

2. குறித்த கடித்தில் காணப்பட்ட எழுத்து ‘கிளெமென்ட் உடையது தானா என்பது தொடர்பிலும் கிளெமென்ட் உடைய எழுத்து நடையுடன் நன்கு பரிச்சயமான நிபுணர்களிடம்  அபிப்பிராயம் கேட்டார். அதிக நிபுணர்கள் கடிதத்தில் காணப்படும் எழுத்து நடை கிளெமென்ட் உடைய நடையையே பெரிதும் ஒத்திருப்பதை உறுதி செய்தனர். அத்துடன் மோர்டன் கடித்தில் காணப்படும் சொற்களையும் எழுத்து நடையையும் விடயத்தை விபரிக்கும் முறையையும் கருத்தாக்கங்களையும் எடுத்து  இன்று உள்ள, ஏற்கனவே கிளெமென்ட் எழுதிய நூற்களுடன் மிக நுணுக்கமாக ஒப்பிட்டு கடிதம் கிளெமென்ட் உடையதுதான் என்பதை ஆணித்தரமாக நிரூபித்தார். இவரது இந்த நிரூபண முறை கடித்ததை கிளெமென்ட் தவிர வேறு யாரும் எழுதியிருக்க முடியாது என ஏனையோர் ஒப்புக் கொள்ளும் வகையில் அமைந்திருந்தது.

3.மேலும், கடிதத்தில் மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ள சுவிஷேச வசனங்கள் மாற்குவின் சுவிஷேசம் எழுதப்பட்ட அதே நபரால்தான் எழுதப்பட்டுள்ளது என்பதையும் இன்று பாவனையில் உள்ள சுவிஷேச வார்த்தைகள், எழுத்து நடை மற்றும் சமயச் சித்தாந்தவியல் ஆகியவைகளை ஒப்பு நோக்கியும் நிரூபித்தார். (பார்க்க 6)

இறுதியாக ‘கிளெமன்ட் அவர்களின் கடிதம் உணர்த்தும் உண்மைகள் என்ன என்பதையும் பார்த்து விடுவோம்.

1.ஆரம்பகால கிறிஸ்தவ மதப்பிரிவுகள் தங்களது கொள்கை கோட்பாடுகளுக்கு ஆதாரங்களாக சுவிஷேசங்களில் இருந்து ஆதாரங்களைக் காட்டினார்கள். அவ்வாதாரங்கள் சுவிஷேசங்களில் இருந்து நீக்கப்பட்டு விட்டன அல்லது மறைத்து வைக்கப்பட்டு கவனமாகப் பாதுகாக்கப் படுகின்றன.

2.கிறிஸ்தவர்களது நம்பிக்கைப் பிரகாரம் இன்றுள்ள மாற்கு எழுதிய சுவிஷேசம் “பரிசுத்த ஆவியால் உந்தப்பட்டு” எழுதப்பட்டதல்ல. அதனால்தான் ‘மாற்கு’ தான் எழுதிய சுவிஷேசத்துடன் (இன்று புழக்கத்தில் இல்லாத) வேறு விடயங்களையும் சேர்த்து  எழுதினார்.

3.இயேசுவின் இரகசிய போதனைகள் சுவிஷேசங்களில் எழுதப்படவில்லை. மாறாக அவை ஏழு திரைகளுக்கு அப்பால் மறைத்து வைக்கப்பட்டுள்ளது.

4.பண்டைய தேவாலயங்கள் கிறிஸ்துவின் போதனைகளை மறைத்து வருவதுடன் அவை குறிப்பிட்ட நபர்களுக்கு மட்டும் போதிக்கப்படுகின்றன.

5.கிறிஸ்துவ மதகுருக்கள் உண்மைக்கு மாறாக சத்தியம் செய்யவும் தயங்கமாட்டார்கள்.

6.ஒரு சில உயர் நிலை மத குருக்களைத் தவிர ஏனைய கிறிஸ்துவர்கள் அனைவரும் முட்டாள்கள்! இருட்டிலே தத்தளிக்கும் மூடர்கள்!!.

7.அந்த உயர்நிலை மதகுருக்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டது, விலக்கப்பட்டது என்ற வரையறைகள் எதுவும் கிடையாது. அனைத்தும் அவர்களுக்கு தூய்மையானதே!

8.இயேசு அரை நிர்வாண வாலிபனோடு ஒரு இரவு முழுவதும் தங்கியிருந்து!! பரலோக ராஜ்ஜியத்தின் இரகசியங்களை (?) கற்றுக் கொடுத்தார்.

இவ்வாறு ‘மாற்கு எழுதிய மர்மச் சுவிஷேசம்’ பற்றிய விடயங்கள் அம்பலத்துக்கு வந்ததன் மூலம் பைபிளை இறைவேதம் என்று நம்புகின்ற, அதில் கூட்டல், குறைத்தல் செய்யப்படவில்லை, என்ற கிறிஸ்த்தவர்களது (மூட) நம்பிக்கை தவிடுபொடியாக தகர்த்தெறியப்பட்டது.

இது தொடர்பில் யாராவது மாற்றுக் கருத்துகளையோ, எதிர்வாதங்களையோ முன்வைத்தால் அவைகளை பரிசீலித்து அறிவுபூர்வமாகவும் ஆதாரங்கள் அடிப்படையிலும் பதில் தருவோம் எனவும் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம்.

துணை நின்றவை….

(1)

www.religioustolerance.org/chr_miss2.htm

During the 1940s, academic Morton Smith had visited the Christian Orthodox Monastery of Mar Saba in the Judean wilderness. He stayed there for two months, participating with the monks in their daily schedule. It was built in the fifth century CE and is located about 12 miles southeast of Jerusalem. As a professor of ancient history at Columbia University, he revisited the monastery in 1958. He had decided to use his sabbatical time to catalog their library. While examining an 17th century book………..

dsc034121“மார் ஸபா”   மடாலயம்

(2)

dsc034121

(3)

Carpocrates

CARPOCRATES [Carpocrates] , fl. c.130-c.150, Alexandrian philosopher, founder with his son Epiphanes of a Hellenistic sect, notoriously licentious, related to Gnosticism. Epiphanes wrote a treatise, On Justice, that advocated communal ownership of property, including women; he died, age 17, at Cephalonia and was long worshiped as a deity there.

The Carpocratians believed that men had formerly been united with the Absolute, had been corrupted, and would, by despising creation, be saved in this life or else later through successive transmigrations. Jesus, they held, was but one of several wise men who had achieved deliverance.

Author not available, CARPOCRATES., The Columbia Encyclopedia, Sixth Edition 2006

The Columbia Encyclopedia, Sixth Edition. Copyright 2006 Columbia University Press

(4)

dsc034121

___79_______    ___________________    _ __

There are some interesting features of the shorter version—the one found in

the New Testament—that can be explained if the longer version were the original,

and this is some of the evidence that Smith and others have adduced for

their view. To take the second quotation first. Clement indicates that it appeared

after the first part of Mark 10:46: “And they came to Jericho; and as he

was leaving Jericho with his disciples. . . .” This is a strange verse for several

reasons. Why does it say “they came to Jericho” but then not indicate what

happened there? In other words, why would Mark mention their arrival in town

if they left without doing anything? And why does the text say that “they”

came but that “he and his disciples” left? Why not just say “they” came and

“they” left? These may seem like minor issues, but they are the kind of small

details that should give one pause.

Notice what happens when the second passage cited by Clement is inserted

into the account. They come to Jericho. Jesus encounters three women there

but refuses to see them (this is not the first time in Mark’s Gospel that Jesus

might seem a bit rude; see Mark 3:31–35). Then he and his disciples leave. The

passage seems to make better sense and the tiny problems with the details

disappear.Or consider the other of Clement’s two quotations of the Secret Gospel.

One passage that has always perplexed students of the canonical version of

Mark’s Gospel occurs near the end, when Jesus is arrested in the Garden of

Gethsemane. When the soldiers seize him, all his disciples flee. But there is

someone else there, “a young man” who is “clothed with a linen cloth over his

__80 ________   ___         _______

naked body.” The soldiers grab this unnamed man, but he escapes, nude, leaving

them with the linen cloth in their hands (Mark 14:51–52). Who is this

person, this follower of Jesus who has never been mentioned before? What is

he doing in Gethsemane? And why is he wearing only a linen garment? Interpreters

have propounded a host of possible solutions to these questions over

the centuries, but there has never been any consensus.14

(5)

dsc034121

                                                    மோர்ட்டன் கண்டெடுத்த கிரேக்கப் பிரதி

(6)

www.religioustolerance.org/chr_miss2.htm

Smith attempted to confirm the authenticity of the letter:

  Was the copy of Clement’s letter handwritten in the book in the 18th century, or is it a modern forgery: The book was missing its covers and title page by the time that Smith found it. However, he was able to identify it as a book printed by Isaac Voss, a printer in Amsterdam, in 1646. 4 This established the earliest date when the letter was copied. Smith showed the photographs that he had taken of the letter to a number of palaeographers — ancient handwriting experts. Most of them agreed that the writing style dated the copy at between 1700 and 1800 CE. The letter does not seem to be a modern forgery.
  Was the original letter really written by Clement in the late second century CE or by a forger at a later time? Smith showed the text of the letter to many scholars who had specialized in the writings of Clement. Most agreed that the letter resembled closely Clement’s style. Smith then made “a point-by-point comparison of the vocabulary, writing style, modes of expression and ideas found in the letter with” other writings that are known to have been produced by Clement. 8 According to author Bart Ehrman, “it would be well nigh impossible to imagine someone other than Clement being able to write it.9
  Were the fragments of Secret Mark consistent with the writings of the author of the Gospel of Mark?  A careful analysis of the letter’s “vocabulary, writing style, modes of expression, and theology“ showed that it matched those of the author of Mark.

 

ஆணுக்கு ஒரு பாகம் எனில் பெண்ணுக்கு பாதி பாகம்தான் என்ற பாரபட்சமான நிலை இஸ்லாமிய சொத்துரிமை சட்டத்தில் உள்ளதே. இது ஏன்?

Posted May 16, 2012 by arshathalathary
Categories: Uncategorized

 

மூலம்: DR. ZAKIR NAIK
தமிழில்: அபூ இஸாரா

பதில்:

அருள்மறை குர்ஆன் – வாரிசுகளுக்கு – முறையாக சொத்துக்களை பிரித்துக் கொடுப்பது பற்றி சரியான விளக்கமளிக்கிறது. சொத்துக்கள் பிரித்துக் கொடுப்பது பற்றி அருள்மறை குர்ஆனின் இரண்டாவது அத்தியாயம் ஸுரத்துல் பகராவின் 180வது வசனத்திலும், அதே அத்தியாயத்தின் 240வது வசனத்திலும், நான்காவது அத்தியாயம் ஸுரத்துன் நிஷாவின் 7முதல் 9வது வசனங்களிலும், அதே அத்தியாயத்தின் 19வது வசனத்திலும், 33வது வசனத்திலும், ஐந்தாவது அத்தியாயம் ஸுரத்துல் மாயிதாவின் 106 முதல் 108வது வசனங்களிலும் அல்லாஹ் குறிப்பிடுகின்றான்.

அருள்மறை குர்ஆனின் நான்காவது அத்தியாயம் ஸுரத்துல் நிஷாவின் 11 மற்றும் 12 வது வசனமும் 176 வது வசனம் ஆகிய மூன்று வசனங்களும் நெருங்கிய உறவினர்களுக்கிடையே சொத்துக்களை பங்கிடுவது பற்றி மிகத் தெளிவான விளக்கமளிக்கிறது.

‘உங்கள் மக்களில் ஓர் ஆணுக்கு இரண்டு பெண்களுக்குக் கிடைக்கும் பங்குபோன்றது கிடைக்கும் என்று அல்லாஹ் உங்களுக்கு உபதேசிக்கின்றான். பெண்கள் மட்டும் இருந்து, அவர்கள் இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்டிருந்தால் அவர்களுக்கு இறந்து போனவர் விட்டுச் சென்றதில் மூன்றில் இரண்டு பாகம் கிடைக்கும். ஆனால் ஒரே பெண்ணாக இருந்தால் அவள் பங்கு பாதியாகும்.’ (அல்-குர்ஆன் 4 : 11)

‘இறந்தவருக்குக் குழந்தை இருக்குமானால் இறந்தவர் விட்டுச் சென்றதில் ஆறில் ஒரு பாகம் (அவரது) பெற்றோர் ஒவ்வொருவருக்கும் உண்டு. ஆனால் இறந்தவருக்குக் குழந்தை இல்லாதிருந்து, பெற்றோர் மாத்திரமே வாரிசாக இருந்தால் அவர் தாய்க்கு மூன்றில் ஒரு பாகம். (மீதி தந்தைக்கு உரியதாகும்): இறந்தவருக்கு சகோதரர்கள் இருந்தால் அவர் தாய்க்கு ஆறில் ஒரு பாகம்தான். (மீதி தந்தைக்குச் சேரும்). இவ்வாறு பிரித்துக் கொடுப்பது அவர் செய்துள்ள மரண சாஸனத்தையும், கடனையும் நிறைவேற்றிய பின்னர்தான், உங்கள் பெற்றோர்களும், குழந்தைகளும் – இவர்களில் யார் நன்மை பயப்பதில் உங்களுக்கு நெருக்கமாக இருப்பவர்கள் என்று நீங்கள் அறிய மாட்டீர்கள்: ஆகையினால் (இந்த பாகப் பிரிவினை) அல்லாஹ்விடமிருந்து வந்த கட்டளையாகும்: நிச்சயமாக அல்லாஹ் (யாவற்றையும்) நன்கறிந்தவனாகவும் மிக்க ஞானமுடையவனாகவும் இருக்கின்றான்.’(அல்-குர்ஆன் 4 : 11)

‘இன்னும் உங்கள் மனைவியர் விட்டுச் சென்றதில் – அவர்களுக்குப் பிள்ளை இல்லாதிருந்தால் உங்களுக்குப் பாதி பாகம் உண்டு. அவர்களுக்குப் பிள்ளை இருந்தால் அவர்கள் விட்டுச் சென்றதிலிருந்து உங்களுக்குக் கால் பாகம்தான். (இதுவும்) அவர்கள் செய்திருக்கிற மரண சாஸணத்தையும், கடனையும் நிறைவேற்றிய பின்னர்தான். தவிர, உங்களுக்குப் பிள்ளையில்லாதிருப்பின், நீங்கள் விட்டுச் சென்றதிலிருந்து அவர்களுக்குக் கால் பாகம்தான். உங்களுக்குப் பிள்ளை இருந்தால், அப்போது அவர்களுக்கு நீங்கள் விட்டுச் சென்றதில் எட்டில் ஒரு பாகம்தான். (இதுவும்) நீங்கள் செய்திருக்கும் மரண சாஸணத்தையும், கடனையும் நிறைவேற்றிய பின்னரேதான். தந்தை, பாட்டன் போன்ற முன் வாரிசுகளோ அல்லது பிள்ளை, பேரன் போன்ற பின் வாரிசுகளோ இல்லாத ஒரு ஆணோ, அல்லது ஒரு பெண்ணோ, இவர்களுக்கு ஒரு சகோதரனோ அல்லது ஒரு சகோதரியோ இருந்தால், அவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் ஆறில் ஒரு பாகம் உண்டு. ஆனால் அதற்கு அதிகமாக இருந்தால் அவர்கள் மூன்றில் ஒரு பாகத்தில் சமமாகப் பங்கிட்டுக் கொள்ள வேண்டும். (இதுவும்) அவர்களின் மரண சாஸணத்தையும், கடனையும் நிறைவேற்றிய பின்னர்தான். ஆனால் (மரண சாஸணத்தைக் கொண்டு வாரிசுகள்) எவருக்கும் நஷ்டம் ஏற்படக் கூடாது: (இது) அல்லாஹ்வினால் விதிக்கப்பட்டதாகும். இன்னும் அல்லாஹ் (யாவற்றையும்) நன்கறிந்தவனாகவும், மிக்க பொறுமையுடையோனுமாகவும் இருக்கின்றான்.’. ( 4 : 12)

‘(நபியே!) கலாலா (தகப்பன், தாய், பாட்டன், பிள்ளை, பேரன் ஆகிய வாரிசுகள் இல்லாத சொத்து) பற்றிய மார்க்கக் கட்டளையை அவர்கள் உம்மிடம் கேட்கிறார்கள். நீர் கூறும்: அல்லாஹ் உங்களுக்கு (இவ்வாறு) கட்டளையிடுகிறான்;: ஒரு மனிதன் இறந்து விட்டால், அவனுக்கு மக்கள் இல்லாமலிருந்து ஒரு சகோதரி மட்டும் இருந்தால், அவளுக்கு அவன் விட்டுச் சென்றதிலிருந்து சரி பாதி பங்கு உண்டு. யாரும் இல்லாதிருந்தால், (அவளுடைய சகோதரனாகிய) அவன், அவள் சொத்து முழுமைக்கும் வாரிசு ஆவான். இரு சகோதரிகள் இருந்தால், அவன் விட்டுச் சென்ற சொத்தில் மூன்றில் இரண்டு பாகத்தை அடைவார்கள். அவளுக்கு உடன் பிறந்தவர்கள் ஆண்களும், பெண்களுமாக இருந்தால், இரண்டு பெண்களுக்குரிய பாகம் ஓர் ஆணுக்கு உண்டு. நீ;ங்கள் வழி தவறாமல் இருப்பதற்காகவே அல்லாஹ் உங்களுக்கு (இவ்விதிகளை) விளக்கி வைக்கிறான். அல்லாஹ் யாவற்றையும் நன்கு அறிந்தவனாக இருக்கின்றான்.’ (அல்-குர்அன் 4 : 176).
சில சந்தர்ப்பங்களில் மாத்திரம் பெண் வாரிசுகளுக்கு, ஆண் வாரிசுகள் பெறும் பங்கைவிட பாதி பாகம் அவர்களின் (பெண்வாரிசுகளின்) பங்காக கிடைக்கிறது. இறந்து போனவர் – தனக்கு வாரிசுகள் எதுவுமின்றி – தனது மனைவியின் முந்தைய கணவருக்குப் பிறந்த இரண்டு வாரிசுகள் – (அதாவது ஒரு மகனும் – மகளும்) இருந்தால் -அந்த மகனுக்கும், மகளுக்கும் – இறந்து போனவர் விட்டுச் சென்ற சொத்தில் ஆறில் ஒரு பாகமே – அவர்களது பங்காக கிடைக்கும். மேற்படி நபருக்கு வாரிசுகள் இருந்தால் – இறந்து போனவரின் சொத்தில் ஆறில் ஒரு பாகம் அவரது பெற்றோருக்கும் – கிடைக்கும்.

சில சமயங்களில் பெண் வாரிசுகள், ஆண் வாரிசுகளைவிட இரண்டு மடங்கு சொத்துக்களை தங்களது பங்காக பெறுவதும் உண்டு. இறந்து போனவர் ஒரு திருமணமாகிய பெண்ணாக இருந்து – அவருக்கு குழந்தைகளோ அல்லது சகோதர – சகோதரிகளோ இல்லாத பட்சத்தில் – அவரது கணவருக்கும் – இறந்து போன பெண்ணுடைய பெற்றோருக்கும் கிடைக்கும் பங்கு என்னவெனில் – கணவருக்கு பாhதி பங்கும், இறந்து போன பெண்ணுடைய – தாயாருக்கு(உயிரோடு இருக்கும் பட்சத்தில்) மூன்றில் ஒரு பங்கும் – தந்தைக்கு ஆறில் ஒரு பங்கும் கிடைக்கும். இது போன்ற வேளையில் பெண்ணுக்கு கிடைக்கும் சொத்தின் பங்கு – ஆணுக்கு கிடைக்கும் சொத்தின் பங்கைவிட இரு மடங்கு அதிகமாகும்.

ஆயினும் பெண்களுக்கு கிடைக்கும் சொத்தின் பங்கை விட – ஆண்களுக்கு கிடைக்கும் சொத்தின் பங்கு அதிகம் என்பது உண்மை. கீழ்க்காணும் உதாரணங்களை அதற்கு எடுத்துக் காட்டாக கொள்ளலாம்:

  • மகளுக்கு கிடைக்கும் சொத்தின் பங்கு – மகனுக்கு கிடைக்கும் சொத்தை விட பாதி பாகம்.
  • இறந்து போனவருக்கு குழந்தைகள் இல்லை என்னும் பட்சத்தில் – இறந்த போனவரின் தாயாருக்கு எட்டில் ஒரு பகுதியும் – இறந்து போனவரின் தந்தையாருக்கு நான்கில் ஒரு பகுதியும் சொத்தில் பங்காக கிகை;கும்.
  • இறந்து போனவருக்கு குழந்தைகள் இருக்கும் பட்சத்தில் – இறந்த போனவரின் தாயாருக்கு நான்கில் ஒரு பகுதியும் – இறந்து போனவரின் தந்தையாருக்கு இரண்டில் ஒரு பகுதியும் சொத்தில் பங்காக கிடைக்கும்.
  • இறந்து போனவருக்கு முன் வாரிசு அல்லது பின் வாரிசு இல்லாத பட்சத்தில் – அவரது சகோதரருக்கு கிடைக்கும் பங்கைவிட பாதி பாகமே அவரது சகோதரிக்கு கிடைக்கும்.

இஸ்லாத்தில் பெண்கள் மீது பொருளாதாரச் சுமையோ அல்லது குடும்பத்தைக் கவனிக்கும் பொருப்போ சுமத்தப்படவில்லை. ஒரு பெண் திருமணம் முடிக்கப்படும் வரை அவளது தேவைகள் அனைத்தையும் நிறைவேற்றும் பொறுப்பு அவளது தந்தை அல்லது அவளது சகோதரனின் கடைமயாகும். அவளது திருமணத்திற்குப் பிறகு, அவளது தேவைகள் அனைத்தையும் நிறைவேற்றும் பொறுப்பு அவளது கணவன் அல்லது அவளது மகனின் கடைமையாகும்.

இஸ்லாத்தில் குடும்பத்தின் பொருளதார தேவைகள் அனைத்தையும் நிiவேற்றும் பொறுப்பு ஆண்கள் மீது கடமையாக்கப்பட்டுள்ளது. மேற்படி குடும்பத்தின் பொருளாதார தேவையை நிறைவேற்றும் பொருட்டே இஸ்லாமிய ஆண்களுக்கு, பெண்களைவிட சொத்தில் அதிக பங்கு அளிக்கப்படுகிறது.

உதாரணத்திற்கு இரண்டு மக்களை உடைய ஒரு மனிதர் ( ஒரு ஆண், ஒரு பெண்) இறந்துவிட்டார் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். இறந்து போன மனிதருக்கு ரூபாய் 150,000 மதிப்புள்ள சொத்துக்கள் இருந்தால் – இறந்து போனவருடைய மகனுக்கு ரூபாய் ஒரு லட்சம் மதிப்புள்ள சொத்துக்களும், இறந்து போனவருடைய மகளுக்கு ரூபாய் ஐம்பதாயிரம் மதிப்புள்ள சொத்துக்களும் அவர்களது பங்காக கிடைக்கும். ஒரு லட்சம் மதிப்புள்ள சொத்துக்களை தனது பங்காக கிடைக்கப்பெற்ற மகனுக்கு குடும்பத்தில் உள்ள எல்லா செலவினங்களின் மீதும் பொறுப்பு உண்டு. அவருக்குக் கிடைக்கப்பெற்ற ஒரு லட்சம் மதிப்புள்ள சொத்துக்கள் முழுவதையுமோ அல்லது அந்து சொத்துக்களில் பெரும் பங்கையோ (ரூபாய் என்பது ஆயிரம் மதிப்பள்ள சொத்துக்களை) – அவர் குடும்பத்திற்காக செலவு செய்துவிட்டு – எஞ்சியுள்ள இருபதினாயிரம் மதிப்புள்ள சொத்துக்களை மாத்திரம் அவர் தனது பங்காக எடுத்துக் கொள்ள முடியும். ஆனால் ஐம்பதினாயிரம் ரூபாய் மதிப்புள்ள சொத்துக்களை தனது பங்காக பெற்ற மகள் – அதிலிருந்து ஒரு பைசா கூட எவருக்கும் செலவு செய்யாது (ஏனெனில் இஸ்லாம் பெண்கள் மீது குடும்பத்தின் எந்த பொருளாதார சுமையையும் சுமத்தாத காரணத்தால்) முழு மதிப்புள்ள சொத்தையும் தன்னகத்தே கொண்டிருக்க முடியும்.

இஸ்லாமிய சொத்துரிமையால் பயன் பெறுவது யார் என்று இப்போது சொல்லுங்கள்.

ஒரு லட்சம் மதிப்புள்ள சொத்துக்களை தனது பங்காக பெற்று, அதில் என்பதாயிரம் ரூபாயைச் செலவு செய்து விட்டு மீதி இருபதினாயிரம் ரூபாய் மதிப்புள்ள சொத்துக்களை தன்னகத்தே கொண்டிருக்கும் – ஒரு இஸ்லாமிய ஆண்வாரிசா? அல்லது ஐம்பதினாயிரம் ரூபாய் மதிப்புள்ள சொத்துக்களை தனது பங்காக பெற்றுக் கொண்டு, அதிலிருந்து ஒரு பைசா கூட செலவு செய்யாது முழு மதிப்புள்ள சொத்தையும் தன்னகத்தே கொண்டிருக்கும் இஸ்லாமிய பெண்வாரிசா?

source:ஒற்றுமை.கொம்

விபச்சாரப் பெண்ணும் பைபிளும்!

Posted May 15, 2012 by arshathalathary
Categories: Uncategorized

அபூ ஸைத் அல் அதரி

abuzaidalathary@gmail.com

கிருஸ்தவ மதம் அன்பு, கருணை, மன்னிப்பு ஆகிய விழுமியங்களைப் போதிப்பதாக கிருஸ்தவர்கள் நம்பிக்கை கொண்டுள்ளதுடன் பிரச்சாரமும் செய்து வருகின்றனர்.

அதற்கு ஆதாரமாக பைபிளில் இருந்து சில வசனங்களையும் இயேசு கிருஸ்துவுடன் தொடர்பு பட்ட சில சம்பவங்களையும் மேற்கோள் காட்டுகின்றனர்.

இச்சம்பவங்களில் மிகப் பிரபல்யமானதும் பலரும் அறிந்து வைத்துள்ள சம்பவமுமான ‘விபச்சாரப் பெண்’ பற்றிய சம்பவம் இயேசு கிருஸ்துவின் வாழ்வு பற்றி விபரிக்கும் நான்கு சுவிஷேசங்களில் இறுதியானதும் இயேசுவின் இறை தன்மையை அதிகம் வெளிக்காட்டக் கூடியதுமான யோவான் எழுதிய சுவிஷேசத்தில் காணப்படுகிறது.

‘விபச்சாரப் பெண்’ பற்றிய இச்சம்பவம் உன்மையிலேயே இயேசுவின் வாழ்வில் இடம் பெற்றதா? யோவானின் சுவிஷேசத்தை எழுதிய சுவிஷேச ஆசிரியரால் தான் இச்சம்பவம் எழுதப்பட்டதா? அல்லது இயேசுவின் வாழ்க்கை வரலாற்றுக்கு சுவையூட்டும் நோக்குடன் கிருஸ்தவ மதத்திற்கு மெருகூட்டும் வகையில் பிற்காலத்தில் வாழ்ந்த அனாமோதய ஆசாமி ஒருவரால் இட்டுக் கட்டப்பட்டு கிருஸ்தவர்கள் இறைவேதமாக நம்பும் பைபிளில் இடைச்செருகல் செய்யப்பட்டதா? என்பதை தக்க சான்றுகளுடன் இக்கட்டுரையில் நாம் தமிழில் தருகிறோம்.

1.விவிலியம் கூறும் விபச்சாரப் பெண்:
கட்டுரையின் மையக்கருவுக்குள் நாம் நுழையுமுன் முதலில் நாம் விவிலியம் கூறும் விபச்சாரம் பெண் பற்றிய சம்பவத்தையும் அதன் பின்புலத்தையும் ஒரு முறை நோக்கி விடுவோம்.

“ஒரு நாள் காலை இயேசு தேவாலயத்தில் மக்களுக்கு உபதேசம் செய்து கொண்டிருந்தார். அப்போது யூத மத குருக்கள் விபச்சாரம் செய்த ஒரு பெண்ணைப் பிடித்து வந்து ‘எமது மதச் சட்டத்தின் படி, மோசேயின் நியாயப் பிரமாணத்தின் படி இவளைக் கல்லெறிந்து கொல்லவேண்டும் என்றுள்ளது; நீர் என்ன சொல்லுகிறீர்?’ என இயேசுவிடம் கேட்டார்கள். இந்த இடத்தில் ‘விபச்சாரத்தில் பிடிக்கப்பட்ட பெண்ணை’ யூதர்கள் அவர்களது மதச்சட்டப்படி தண்டிக்க வேண்டியதுதானே! ஏன் அவர்கள் இயேசுவிடம் கொண்டுவந்து அவரது தீர்ப்பைக் கேட்க வேண்டும்? இயேசு என்ன யூத மதத் தலைவரா? அல்லது அக்கால ஆட்சியாளனால் நியமிக்கப்பட்ட நீதிபதியா? என்ற சந்தேகம் எமக்கு ஏற்படலாம். இங்குதான் இக்கதையை கற்பனை செய்தவரின் கைவண்ணம் மறைந்துள்ளது.

இயேசு அன்பு, கருணை, மன்னிப்பு என்பவைகளைப் போதித்ததாக பைபிள் கூறுகின்றது என நாம் ஏலவே குறிப்பிட்டோம் அல்லவா? விபச்சாரப் பெண்ணை இயேசு முன் கொண்டுவந்து நிறுத்தி எமது மதச் சட்டம் அவளைக் கல்லெறிந்து கொல்லவேண்டும் என்று கூறுகிறது! நீர் என்ன சொல்லுகிறீர்? என யூதர்கள் கேட்டதன் மூலம் இயேசுவை யூதர்கள் தங்கள் சூழ்ச்சி வலைக்குள் சிக்கவைக்க முயற்சித்தார்கள்!

எப்படி?

இப்பெண்ணை மதச் சட்டத்தின் படி கல்லெறிந்து கொல்லுங்கள் என இயேசு தீர்ப்பளித்தால் அவர் போதித்த அன்பு, கருணை, மன்னிப்பு ஆகியவைகளை அவரே மீறியது போலாகிவிடும். அவைகள் நடைமுறைச் சாத்தியமற்ற போதனைகள் என மக்கள் மத்தியில் தெரிந்து விடும்! மாறாக, அப்பெண்ணை மன்னித்து விடுங்கள் என இயேசு கூறினாலும் இயேசு அக்கால மதச் சட்டத்தை மீறிவிட்டார், மோசேயின் நியாயப் பிரமாணத்தை உடைத்து விட்டார் என அவர் மீது குற்றம் சுமத்தி அவரைத் தண்டித்து விட முடியும்.

இப்படி தந்திரமாக யூத மதகுருக்கள் பிண்னிய சூழ்ச்சி வலையில் சிக்கிக் கொள்ளாமல் இயேசு எவ்வாறு சாதுர்யமாக தப்புகிறார் என்பதுதான் கதையின்  ‘கிளைமாக்ஸ்’.

அப்பெண்ணும் தண்டிக்கப்படக் கூடாது, மதச் சட்டத்தையும் அதாவது நியாயப் பிரமாணத்தையும் மீறியதாகவும் இருக்கக் கூடாது. அதற்காக இயேசு என்ன செய்தார்?

“உங்களில் பாவமில்லாதவன் முதலில் இவள் மேல் கல்லெறியக் கடவன்” என்றார். உடனே அங்கிருந்த அனைவரும் தாங்கள் செய்த பாவங்களை நினைத்து ஒவ்வொருவராக சென்றுவிட இயேசுவோ அப்பெண்ணுக்கு ‘நீ போ! இனி பாவம் செய்யாதே!’ என உபதேசித்து அனுப்பினார். இச்சம்பவத்திற்கு கிருஸ்துவர்கள், அவர்களது மத போதகர்கள் மிக முக்கியத்துவம் கொடுத்து அவர்களது போதனைகளிலும் பிரச்சார நடவடிக்கையிலும் கையாள்கின்றனர்.

உதாரணமாக ‘இயேசுவின் பாடுகள்’ (The Passion of the Christ) என்ற பெயரில் அமெரிக்க ஹொலிவூட்டில் ஒரு திரைப்படம் எடுத்தார்கள். அத்திரைப்படம் இயேசுவின் கடைசி பன்னிரெண்டு மணி நேரங்களை மையப்படுத்தியே எடுக்கப்பட்டாலும்  ‘விபச்சாரப் பெண்’ பற்றிய சம்பவத்துக்கு கிருஸ்தவர்கள் மத்தியிலும், கிருஸ்தவ போதனைகளிலும் உள்ள முக்கியத்துவத்தைக் கருத்திற் கொண்டு ‘பிளஸ்பேக்’  காட்சியில்  இச்சம்பவத்தையும்  இணைத்து  படமாக்கியுள்ளார்கள்.

ஆனால், குறித்த இந்தச் சம்பவம் இயேசுவின் வாழ்வில் உண்மையிலேயே இடம் பெறவில்லை என்பதையும் யோவான் தனது சுவிஷேசத்தில் இச்சம்பவத்தை எழுதவில்லை என்பதையும் மிக மிக பிற்பட்ட காலத்தில்தான் இச்சம்பவம் இனந்தெரியாத ஒருவரால் இட்டுக்கட்டப்பட்டு கிருஸ்தவர்களது இறைவேதமான பைபிளில் இடைச்செருகல் செய்யப்பட்டது என்பதையும் ஆதாரங்கள் அடிப்படையில் நாம் இங்கு நோக்குவோம்.

2. இடையே குறுக்கிடும் இடைச் செருகல்:
நாம் மேற்குறிப்பிட்டவாறு ‘விபச்சாரப் பெண்’ பற்றிய சம்பவம் யோவான் எழுதிய சுவிஷேசத்தில் 7:53 தொடக்கம் 8:12 வரையிலான வசனங்களில் இடம் பெற்றுள்ளது.

முதலில் குறித்த வசனங்கள் இடைச் செருகல் செய்யப்பட்டதுதான் என்பதை எளிதில் விளங்கிக் கொள்ள அவ்வசனங்களையும் அவைகளுக்கு முன் பின்னுள்ள வசனங்களையும் கருத்தூண்றி வாசிப்பது அவசியம் என்பதால் அவைகளை சுவிஷேசத்தில் உள்ளவாறு அப்படியே தருகிறோம்.

40.ஜனங்களில் அநேகர் இந்த வசனத்தைக் கேட்டபொழுது: மெய்யாகவே இவர் தீர்க்கதரிசியானவர் என்றார்கள்.
41.வேறுசிலர்:  இவர் கிறிஸ்து என்றார்கள்.  வேறு சிலர்:  கிறிஸ்து கலிலேயாவிலிருந்தா வருவார்?
42. தாவீதின் சந்ததியிலும், தாவீது இருந்த பெத்லகேம் ஊரிலுமிருந்து கிறிஸ்து வருவார் என்று வேதவாக்கியம் சொல்லவில்லையா என்றார்கள்.
43.இவ்விதமாக அவரைக் குறித்து ஜனங்களுக்குள்ளே பிரிவினையுண்டாயிற்று.
44.அவர்களில் சிலர் அவரைப் பிடிக்க மனதாயிருந்தார்கள்; ஆகிலும் ஒருவனும் அவர்மேல் கைபோடவில்லை.
45.பின்பு அந்தச் சேவகர் பிரதான ஆசாரியரிடத்திற்கும் பரிசேயரிடத்திற்கும் திரும்பிவந்தார்கள்; இவர்கள் அவர்களை நோக்கி: நீங்கள் அவனை ஏன் கொண்டுவரவில்லை என்று கேட்டார்கள்.
46.சேவகர் பிரதியுத்தரமாக: அந்த மனுஷன் பேசுகிறது போல ஒருவனும் ஒருக்காலும் பேசினதில்லை என்றார்கள்.
47. அப்பொழுது பரிசேயர் நீங்களும் வஞ்சிக்கப்பட்டீர்களா?
48.அதிகாரிகளிலாவது பரிசேயரிலாவது யாதாமொருவர் அவனை விசுவாசித்ததுண்டா?
49.வேதத்தை அறியாதவர்களாகிய இந்த ஜனங்கள் சபிக்கப்பட்டவர்கள் என்றார்கள்.
50.இராத்திரியிலே அவரிடத்திற்கு வந்தவனும் அவர்களிலொருவனுமாகிய நிக்கொதேமு என்பவன் அவர்களை நோக்கி:
51.ஒரு மனுஷன் சொல்வதைக் கேட்டு, அவன் செய்கைகளை அறிகிறதற்கு முன்னே, அவனை ஆக்கினைக்குட்படுத்தலாமென்று நம்முடைய நியாயப்பிரமாணம் சொல்லுகிறதா என்றான்.
52.அதற்கு அவர்கள்: நீரும் கலிலேயனோ? கலிலேயாவிலிருந்து ஒரு தீர்க்கதரிசியும் எழும்புகிறதில்லை என்பதை ஆராய்ந்துபாரும் என்றார்கள்.
53. பின்பு அவரவர் தங்கள் தங்கள் வீட்டுக்குப் போனார்கள்.

8 அதிகாரம்
________________________________________
1. இயேசு ஒலிவ மலைக்குப் போனார்.
2. மறுநாள் காலையிலே அவர் திரும்பி தேவாலயத்திற்கு வந்தபோது, ஜனங்களெல்லாரும் அவரிடத்தில் வந்தார்கள். அவர் உட்கார்ந்து அவர்களுக்கு உபதேசம் பண்ணினார்.
3.அப்பொழுது விபசாரத்திலே கண்டுபிடிக்கப்பட்ட ஒரு ஸ்திரீயை வேதபாரகரும், பரிசேயரும் அவரிடத்தில் கொண்டுவந்து, அவளை நடுவே நிறுத்தி:
4.போதகரே, இந்த ஸ்திரீ விபசாரத்தில் கையும் மெய்யுமாய்ப் பிடிக்கப்பட்டாள்.
5.இப்படிப்பட்டவர்களைக் கல்லெறிந்து கொல்லவேண்டுமென்று மோசே நியாயப்பிரமாணத்தில் நமக்குக் கட்டளையிட்டிருக்கிறாரே, நீர் என்ன சொல்லுகிறீர் என்றார்கள்.
6.அவர்மேல் குற்றஞ்சுமத்துவதற்கான காரணம் உண்டாகும் பொருட்டு அவரைச் சோதிக்கும்படி இப்படிச் சொன்னார்கள். இயேசுவோ குனிந்து, விரலினால் தரையிலே எழுதினார்.
7.அவர்கள் ஓயாமல் அவரைக் கேட்டுக்கொண்டிருக்கையில், அவர் நிமிர்ந்து பார்த்து: உங்களில் பாவமில்லாதவன்  இவள்மேல் முதலாவது கல்லெறியக்கடவன் என்று சொல்லி,

8. அவர் மறுபடியும் குனிந்து, தரையிலே எழுதினார்.
9. அவர்கள் அதைக் கேட்டு, தங்கள் மனச்சாட்சியினால் கடிந்துகொள்ளப்பட்டு, பெரியோர் முதல் சிறியோர் வரைக்கும் ஒவ்வொருவராய்ப் போய்விட்டார்கள். இயேசு தனித்திருந்தார், அந்த ஸ்திரீ நடுவே நின்றாள்.
10. இயேசு நிமிர்ந்து அந்த ஸ்திரீயைத் தவிர வேறொருவரையுங் காணாமல்: ஸ்திரீயே, உன்மேல் குற்றஞ்சாட்டினவர்கள் எங்கே? ஒருவனாகிலும் உன்னை ஆக்கினைக்குள்ளாகத் தீர்க்கவில்லையா என்றார்.
11. அதற்கு அவள்: இல்லை ஆண்டவரே என்றாள். இயேசு அவளை நோக்கி: நானும் உன்னை ஆக்கினைக்குள்ளாகத் தீர்க்கிறதில்லை; நீ போஇ இனிப் பாவஞ்செய்யாதே என்றார்.
12. மறுபடியும் இயேசு ஜனங்களை நோக்கி: நான் உலகத்திற்கு ஒளியாயிருக்கிறேன், என்னைப் பின்பற்றுகிறவன் இருளிலே நடவாமல் ஜீவஒளியை அடைந்திருப்பான் என்றார்.
13. அப்பொழுது பரிசேயர் அவரை நோக்கி: உன்னைக் குறித்து நீயே சாட்சிகொடுக்கிறாய்; உன்னுடைய சாட்சி உண்மையானதல்ல என்றார்கள்.

யோவான் சுவிஷேசத்தின் ஏழாம் அதிகாரம் நாற்பதாம் வசனம் முதல் – எட்டாம் அதிகாரம் பதின்மூன்றாம் வசனம் வரை நாம் வாசித்துப் பார்க்கையில் ஒரு சரளமான சம்பாசனைத் தொடர் ஒன்றிற்கு நடுவில் சம்பாசித்தவர்களை வீட்டுக்கு அனுப்பிவிட்டு! நாம் மஞ்சள் அடையாளமிட்டுள்ளவாறு ‘விபச்சாரப் பெண்’ பற்றிய சம்பவம் இடைச் செருகல் செய்யப்பட்டுள்ளதை இலகுவில் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

இதை இன்னும் இலகுவாக நோக்க வேண்டுமென்றால் இடைச் செருகல் செய்யப்பட்ட மஞ்சள் வசனங்களை நீக்கிவிட்டும் பார்க்கலாம்.

7:52. அதற்கு அவர்கள்: நீரும் கலிலேயனோ? கலிலேயாவிலிருந்து ஒரு தீர்க்கதரிசியும் எழும்புகிறதில்லை என்பதை ஆராய்ந்துபாரும் என்றார்கள்.
8:12. மறுபடியும் இயேசு ஜனங்களை நோக்கி: நான் உலகத்திற்கு ஒளியாயிருக்கிறேன், என்னைப் பின்பற்றுகிறவன் இருளிலே நடவாமல் ஜீவஒளியை அடைந்திருப்பான் என்றார்.
8:13. அப்பொழுது பரிசேயர் அவரை நோக்கி: உன்னைக் குறித்து நீயே சாட்சிகொடுக்கிறாய்; உன்னுடைய சாட்சி உண்மையானதல்ல என்றார்கள்.

இதன் மூலம் ஏழாம் அதிகாரம் 52ம் வசனத்திற்கும் எட்டாம் அதிகாரம் 12ம் வசனத்திற்கும் இடையிலான நெருங்கிய சம்பவத் தொடர்பும் எழுத்தோட்டத்தின் தொடர்ச்சியும் மேலோங்கி வெளிப்படுவதுடன் இடையில் உள்ள வசனங்களின் தொடர்பின்மையும் எழுத்து நடையின் ஒவ்வாத தன்மையும் நன்கு புலப்படுகிறது.

இவ்வுண்மையை அமெரிக்காவின் ஜோர்ஜியா பல்கலைக்கழக மதத்துறைப் பேராசிரியர் ‘லூயிஸ் ஏ. ரூப்ரச்ட் – LOUIS A. RUPRECHT’ என்பவர் தனது ‘This Tragic Gospel: How Jone Corrupted the Heart of Christianity’ (துன்பியல் சுவிஷேசம்: யோவான் எவ்வாறு கிருஸ்துவத்தின் இதயத்தைச் சிதைத்தார்) என்ற தனது நூலில் 114ம் பக்கத்தில் எடுத்தெழுதியுள்ள்ளார். (பார்க்க 01)

அத்துடன் இச்சம்பவம் ஒரு தூரநோக்கின்றி இட்டுக்கட்டப்பட்டு, பொருந்தாத இடத்தில் பொருத்தி வைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதற்கு குறித்த சம்பவத்திலேயே சில ஆதாரங்கள் உள்ளதையும் எம்மால் அவதானிக்க முடியும்.

உதாரணமாக, சம்பவம் குறிப்பிடும் யூத மதச் சட்டத்தின் படி விபச்சாரம் செய்த பெண்ணை மட்டும் கல்லெறிந்து கொல்ல வேண்டும் என்றில்லை; ஆணையும் கொல்ல வேண்டும் என்றுதான் உள்ளது. இதோ மேசேயின்  நீதிப்பிரமாணம் சொல்வதைப் பாருங்கள்:

லேவியராகமம்:
20:10.  ஒருவன் பிறனுடைய மனைவியோடே விபசாரம் செய்தால், பிறன் மனைவியோடே விபசாரம் செய்த அந்த விபசாரனும், அந்த விபசாரியும் கொலை செய்யப்படக்கடவர்கள்.

ஆனால், இச்சம்பவத்தில் அப்பெண் விபச்சாரத்தில் கையும்மெய்யுமாக பிடிக்கப்பட்டாள் (யோவான் 8:5) என்றிருப்பதால் அப்பெண் தன்னந்தனியாகவா விபச்சாரம் செய்து கொன்டிருந்தாள்? அவளுடன் ‘கையும் மெய்யுமாக’ பிடிக்கப்பட்ட ஆண் எங்கே? என்ற கேள்வியும் குறித்த சம்பவத்தின் போலித் தன்மையை அடையாளங்காட்டுவதாக அமைந்துள்ளது.

அவ்வாறே குறித்த சம்பவம் ‘அங்கிருந்தவர்கள் பெரியோர் முதல் சிறியோர் வரை ஒவ்வொருவராகப் போய்விட்டார்கள்’ (யோவான் 8:9) என்றும், ‘இயேசுவும் அப்பெண்ணும் தவிர வேறு ஒருவரும் காணப்படவில்லை’ (யோவான் 8:10) என்பதையும் வலியிறுத்த 8:12,13 வசனங்களோ ‘இயேசு அவர்களுக்கு தொடர்ந்தும் போதித்தார்’ என முற்றிலும் முரண்பாடாக அமைந்துள்ளதும் இச்சம்பவம் இட்டுக்கட்டப் பட்டு பொருந்தாத இடத்தில் பொருத்தி வைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதற்கு மறுக்க முடியாத ஆதாரமாக அமைந்துள்ளது.

இப்படி முன்னுக்குப் பின் முரண்பாடாக உள்ள சம்பவம் இறைவேதமாக இருக்குமா? பரிசுத்த ஆவியால் உந்தப்பட்டு எழுதப்பட்டிருக்குமா? என்ற யோசனை சம்பவத்தைப் போதிக்கும் கிருஸ்தவ பாதிரிகளுக்கும் இல்லை; யாருமே இல்லாத தேவாலயத்தில் யாருக்கைய்யா இயேசு போதனை செய்தார்? என்ற சிந்தனையும் பைபிளை பக்திப் பரவசத்துடன் பாராயணம் செய்துவரும் மக்களுக்கும் இல்லை!

3.ஒவ்வாத எழுத்து நடையும் ஒத்துவராத சொற்பிரயோகங்களும்:
‘விபச்சாரப் பெண்’ பற்றிய சம்பவம் யோவான் எழுதிய சுவிஷேசத்தில் பிற்காலத்தில் இடைச் செருகல் செய்யப்பட்டது என நாம் ஏலவே குறிப்பிட்டோம்.

இவ்வுண்மைக்கு வலுசேர்க்கும் வகையில் யோவானின் சுவிஷேசம் நெடுகிலும்  வேறு எங்குமே பயன்படுத்தப் படாத, அதன் எழுத்து நடைக்கும் சொற்பிரயோக முறைக்கும் முற்றிலும் அந்நியமான சொற்கள் பல இடைச்செருகல் செய்யப்பட்ட வசனங்களில், சம்பவத்தில் காணப்படுவதாக சில ‘மூலப் பிரதிகள் விமர்சன அறிவியல்’ அறிஞர்கள் சுட்டிக் காட்டியுள்ளனர்.

அச்சொற்களாவன:

தொடர் இலக்கம் கிரேக்கச் சொல் தமிழ் அர்த்தம் வசனம்
1 Ορος τωνελαιων ஒலிவ மலை யோவான் 8:1
2 Ορθρου காலையிலே யோவான் 8:2
3 Πας ο λαος ஜனங்கள் எல்லோரும் யோவான் 8:2
4 γραμματεις வேத பாரகர் யோவான் 8:3
5 γραμματεις καιοι φαρισαιοι வேதபாரகரும் பரிசேயரும் யோவான் 8:3
6 κατηγορεν சோதிக்கும் படி யோவான் 8:6
7 πρεσβυτέρων பெரியோர் யோவான் 8:9
8 κατακρίνω ஆக்கினைக்குள்ளாக்கத் தீர்த்தல் யோவான் 8:10,11

 இக்கருத்தையே ‘இச்சம்பவம் யோவான் சுவிஷேச எழுத்து நடைக்கு முன்னும் பின்னும் வெகுவாக வித்தியாசப்படுகிறது. மறு புறத்தே இச்சம்பவம் சுவிஷேசத்திற்கு அந்நியமான அதிக சொற்களையும், பந்திகளையும் உள்ளடக்கியுள்ளது’ என்று பிரபல விவிலிய பேராசிரியரும் பைபிள் மூலப் பிரதிகள் விமர்சன அறிவியல் ஆய்வாளருமான  ‘பார்த் டி. எர்மான்’ -BRAT D. EHRMAN- அவர்கள் தனது ‘மிஸ்கோடிங் ஜீஸஸ் ‘ – MISQUOTING JESUS-  என்ற நூலில் 65ம் பக்கம் குறிப்பிடுகிறார். (பார்க்க 02)

இக்கருத்தையே மேற்படி ஆய்வாளர் தனது ‘குழுசுபுநுனு’ எனும் மற்றுமொரு நூலில் 269ம் பக்கத்தில் சற்று விரிவாக பிற்காலத்தில் பைபிளை பிரதிபண்ணிய பேர்வழியால்தான் இச்சம்பவம் பைபிளில் சேர்க்கப்பட்டது என்பதையும் விளக்கி உறுதி செய்துள்ளார். (பார்க்க 03)

4. கையாடலை உறுதிசெய்யும் கையெழுத்துப் பிரதிகள்:
யோவான் எழுதிய நற்செய்தி நூலில் பிற்காலத்தில் வாழ்ந்த பேர்தெரியாத பேர்வழியால் ‘விபச்சாரப் பெண்’ பற்றிய சம்பவம் இடைச் செருகல் செய்யப்பட்டது என்பதற்கான ஆதாரங்களை ஒவ்வொன்றாக நாம் நோக்கிவருகிறோம்.

பைபிளில் நடந்த குறித்த கையாடலை கையெழுத்துப் பிரதிகள் எவ்வாறு உறுதி செய்கின்றன என்பதை இப்போது நோக்குவோம். அதற்கு முன்பு பைபிளின் குறிப்பாக புதிய ஏற்பாட்டின் மூலப் பிரதிகள் பற்றிய சில விபரங்களை நாம் அறிந்து கொள்வது அவசியமாகும்.

‘இந்த வகையில், சுவிஷேச ஆசிரியர்களால் எழுதப்பட்ட மூலப்பிரதிகள் இன்று உலகில் இல்லை. அவைகள் தொலைந்து விட்டன என்பதையும் மூலப்பிரதிகளின் பிரதிகளின் பிரதிகளின் பிரதிகள்தான் அதாவது நான்காம் தலைமுறைப் பிரதிகள்தான் இன்று எம்மத்தியில் உள்ளன என்பதையும் அவைகளும் ஒன்றிலிருந்து ஒன்று பல்லாயிரம் இடங்களில் வித்தியாசப்படுகின்றன, முரண்பட்டு நிற்கின்றன என்ற விபரத்தையும் ‘தொலைந்து போன மூலப்பிரதிகள்’ என்ற உப தலைப்பில் ‘முற்றுப் பெறாத சுவிஷேசமும் மூடிமறைக்கப்படும் உண்மைகளும்‘ என்ற எமது முந்தைய கட்டுரையில் ஆதாரபூர்வமாகவும் நடைமுறை உதாரணங்களுடனும் குறிப்பிட்டிருந்தோம்.

பைபிளின் புதிய ஏற்பாட்டு நூல்கள் கிட்டத்தட்ட கி.பி 40 – கி.பி 100 க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் எழுதப்பட்டிருக்கக் கூடும் என பைபிள் ஆய்வாளர்களும், விவிலிய விற்பன்னர்களும், கிருஸ்தவ அறிஞர்களும் அனுமானிக்கிறார்கள்!

கி.பி 130- கி.பி 200 க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் எழுதப்பட்டதாக கணிக்கப்படும் யோவான் எழுதிய சுவிஷேசத்தின் ஒரு பகுதியை நாம் தவிர்த்து விட்டு பொதுவாக நோக்கினால் கி.பி 350 ஆண்டளவிலும் அதற்குப் பிந்தைய காலங்களிலும் எழுதப்பட்ட கையெழுத்துப் பிரதிகளே முழுவடிவில் இன்று உலகில் உள்ளன.

அவைகளின் எண்ணிக்கையைப் பொறுத்தவரை சுமார்  5,000 கிரேக்க மொழிப்பிரதிகளும் 10,000 இலத்தீன் மொழிப்பிரதிகளும் 9,300 இற்கும் அதிகமான ஏனைய மொழிப்பிரதிகளும் காணப்படுகின்றன. இத்தோடு சேர்த்து அக்கால இளந்திருச்சபை மதகுருக்களின் நூற்களிலும் சுமார் 36,000 இற்கும் அதிகமான புதிய ஏற்பாட்டு மேற்கோள்கள் காணப்படுவதாக மதிப்பிடப் பட்டுள்ளது.

இக்கையெழுத்துப்பிரதிகளை அவைகளின் மொழி, காலம், பிரதி பண்ணப்பட்ட பிரதேசம் மற்றும் பிரதி பண்ணப்பட்ட ஏட்டின் தன்மை என்பவைகளைக் கருத்திற் கொண்டு மூலப்பிரதிகள் விமர்சன அறிவியல் -Textual Criticism- அறிஞர்கள் அவைகளை குழுமங்களாகவும், குடும்பங்களாகவும் பிரித்துள்ளனர். எனினும் காலத்தால் பிந்திய கையெழுத்துப் பிரதிகள் பற்றிய மேலதிக விபரங்களை இந்த இடத்தில் சற்று நோக்குவது கட்டுரையின் கருத்தை முழுவடிவில் கிரகிக்க துணைபுரியும் என்பதால் முதலில் அவற்றை நோக்கிவிடுவோம்.

அலெக்ஸாந்தரியப் பிரதி,  சீனப் பிரதி,  வத்திக்கான் பிரதி, வொஷிங்டன் பிரதி போன்ற வெகு சில பிரதிகள் மாத்திரம் (நாம் மேற்கூறிய) அவைகளின் பெயர்களால் அழைக்கப்பட ஏனைய பிரதிகள், சுவடித்துண்டுகள் என்பன எண்களாலும் ஆங்கில எழுத்துக்களாலும், குறியீடுகளாலும்   அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றன.

இங்கு இரு உண்மைகளை பைபிள் ஆர்வலர்கள் அனைவரும் அறிந்திருப்பது அவசியமாகும்.

1.’கிறிஸ்த்தவர்கள் இறைவேதமாக நம்பும் புதிய ஏற்பாட்டின் ஆயிரக்கணக்கான கையெழுத்துப்பிரதிகள் உலகில் உள்ளன’ என்று கிருஸ்தவர்கள் பெருமை கொள்ள முடியாத அளவிற்கு ஆயிரக்கணக்கான பிரதிகளும் ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்று பல்லாயிரக்கணக்கான இடங்களில் வித்தியாசப்படுகின்றன; முரண்படுகின்றன.

இக்கருத்தை நாம் எமது முந்தைய கட்டுரையில் ஆதாரபூர்வமாகவும் நடைமுறை ரீதியாகவும் விளக்கியுள்ளோம்.
பார்க்க: முற்றுப் பெறாத சுவிஷேசமும் மூடிமறைக்கப்படும் உண்மைகளும்

2. ஒரு குறித்த வசனம் பைபிளில் உள்ளதா? இல்லையா? என்ற சர்ச்சை ஏற்பட்டாலும் சரி, ஒரு குறித்த வார்த்தையின் விளக்கத்தில் சர்ச்சை ஏற்பட்டாலும் சரி இன்று எம்மத்தியில் உள்ள மூலப்பிரதிகளை ஒப்பு நோக்கி தீர்வு காண முடியாது. காரணம், தமக்கிடைலேயே பல்லாயிரக்கணக்கான இடங்களில் வித்தியாசப்பட்டு, முரண்பட்டு காணப்படும் கையெழுத்துப் பிரதிகளில் எதை ஏற்க வேண்டும்?  எதை தவிர்க்க வேண்டும்? என்ற தீர்க்கமான விதி முறையோ, நெறிமுறையோ ஆய்வாளர்கள் மத்தியிலும் சரி, கிருஸ்துவ மதபீடங்கள், போதகர்கள் மத்தியிலும் சரி  கிடையவே கிடையாது! இதற்கான காரணங்களாக,

(1)இன்று கிருஸ்தவர்கள் மத்தியில் புழக்கத்தில் காணப்படும் புதிய ஏற்பாட்டுக்கும், கையெழுத்துப் பிரதிகளுக்குமிடையே காணப்படும் அதீத வித்தியாசங்கள்.
(2)இன்றுள்ள புதிய ஏற்பாட்டு ஆகமங்களை, வசனங்களை கையெழுத்துப் பிரதிகள் வேண்டுமென்றே தவிர்த்திருத்தல்.  மற்றும்
(3)இன்றைய புதிய ஏற்பாட்டில் காணப்படாத நூற்களை கையெழுத்துப் பிரதிகள் உள்ளடக்கியிருத்தல் போன்ற அம்சங்களைக் குறிப்பிடலாம்.

எனினும் மூலப்பிரதிகள் விமர்சன அறிவியல் ஆய்வாளர்கள்
(1)காலத்தால் முந்திய பிரதிகளில் ஒப்பீட்டளவில் தவறுகள் குறைந்திருக்கும்.
(2) பிரதி ஆசிரியர்களால் அழித்தல், திருத்தல் அதிகமுள்ள பிரதிகள் குறைவான தவறுகளைக் கொண்டிருக்கும்.
(3)வாசிப்பதற்கும் கிரகித்துக் கொள்வதற்கும் கடினமான வசனங்களில் பிழைகள் அதிகமிருக்காது. என்பது போன்ற எடுகோள்களைப் பிரயோகித்தே புதிய ஏற்பாட்டின் மூல வார்த்தை இன்னதாக இருந்திருக்கலாம் என்ற முடிவுக்கு வருகிறார்கள்!

மூலப்பிரதிகள் தொடர்பான இம்முன்னுரையுடன் ‘விபச்சாரப் பெண்’ குறித்த சம்பவம் இடைச் செருகல் செய்யப்பட்டதுதான் என்பதை மூலப்பிரதிகளினூடாக நோக்குவோம்.

1.யோவான் எழுதிய சுவிஷேசத்தின் ஒரு பகுதிதான் பைபிளின் கையெழுத்துப் பிரதிகளில் காலத்தால் முந்தியது, கி.பி இரண்டாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது என நாம் முன்பு குறிப்பிட்டோம் அல்லவா! அதனை மூலப்பிரதிகள் ஆய்வாளர்கள் -Papyrus 66- என அடையாளப்படுத்துவர். அதில் நாம் கட்டமிட்டுக் காட்டியுள்ள – குறித்த இடத்தில் சம்பவம் காணப்படவில்லை. (பார்க்க 04).

2.இன்றுள்ள முழுமையான புதிய ஏற்பாட்டுப் பிரதிகளில் மிகப் பழமையான பிரதியாக கிரேக்க மொழியில் எழுதப்பட்ட ‘ஸீனா’ என்ற இடத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்ட கி.பி. நாலாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்ப காலத்தில் எழுதப்பட்டதாக நம்பப்படும் பிரதி காணப்படுகிறது. அதில் நாம் கட்டமிட்டுக் காட்டியுள்ள குறித்த இடத்தில் சம்பவம் காணப்படவில்லை.  (பார்க்க 05).

3.அவ்வாறே கி.பி நாலாம் நூற்றாண்டின் இறுதிப் பகுதியில் எழுதப்பட்டதாக நம்பப்படும் ‘வத்திக்கான் பிரதி’ யிலும் நாம் கட்டமிட்டுக் காட்டியுள்ள குறித்த இடத்தில் சம்பவம் காணப்படவில்லை. (பார்க்க 06).

4.அவ்வாறே கி.பி ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்டதாக நம்பப்படும் ‘அலக்ஸாந்தரியா பிரதி’ யிலும் நாம் கட்டமிட்டுக் காட்டியுள்ள குறித்த இடத்தில் சம்பவம் காணப்படவில்லை. (பார்க்க 07).

5.அவ்வாறே கி.பி ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்டதாக நம்பப் படும் ‘வொஷிங்டன் பிரதி’ யிலும் நாம் கட்டமிட்டுக் காட்டியுள்ள குறித்த இடத்தில் சம்பவம் காணப்படவில்லை. (பார்க்க 08).

6.இது போக, மூலப்பிரதிகள் விமர்சன அறிவியல் துறையில்  தன்னிகரற்ற அறிஞர் என துறை சார்ந்தவர்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ‘புரூச் மெட்ஜெர்’  Bruce M. Metzger அவர்கள் தனது ‘புதிய ஏற்பாட்டின் மூல வாக்கியம்: அதன் மாற்றமும் திரிபும் மீளப்பெறலும்’  -The text of the New Testament: It’s Transmission Corruption and Restoration-  என்ற தனது ஆய்வு நூலில் 223ம் பக்கத்தில் (இருப்பதிலேயே) மிகச் சிறந்த கிரேக்கப்பிரதிகளில் ‘விபச்சாரப் பெண்’ தொடர்பான சம்பவம் இடம் பெறவில்லை என வாக்குமூலம் அளித்துவிட்டு அவைகளின் பட்டியலையும் தந்துள்ளார்.

உதாரணமாகஇ P66, P75, B, L, N, T, W, 1241, 892 என அவர் அளித்துள்ள பட்டியல் நீண்டுகொண்டே செல்கிறது. அத்துடன், ‘குறித்த சம்பவம் (யோவான் எழுதிய பைபிளின்) நாலாவது சுவிசேஷத்தில் இடைசெருகல் செய்யப்பட்டது என்றே முடிவு செய்வது அவசியமாகும்’  என அறுதியிட்டுக் கூறியுள்ளார். (பார்க்க 09)

7.இது தவிர வேறு  காலத்தால் பிந்திய சில பிரதிகள் குறித்த சம்பவத்தின் அரை குறை வசனங்களை மாத்திரம் கொண்டுள்ளன.

உதாரணமாக:
(1) பிரதி இல- 047   வசனங்கள்  7:53 முதல் 8:2 வரை மட்டும்
(2) பிரதி கு   வசனம்     8: 11 மட்டும்

8.இன்னும் சில பிற்காலப் பிரதிகள் சம்பவத்தை முழுமையாக உள்ளடக்கியிருந்தாலும் ‘இச்சம்பவம் சந்தேகத்திற்கிடமானது என்பதற்கான அடையாளங்களுடன் சேர்த்தே காணப்படுகிறது.

உதாரணமாக:
1.கி.பி 8-10 காலப்பகுதியில் எழுதப்பட்ட E, S, M   ஆகிய பிரதிகள்.
2.கி.பி  9 லம்தா பிரதி
3.கி.பி  9 ஒமேகா பிரதி

9. இன்னும் சில பிரதிகள் குறித்த சம்பவத்தை உள்ளடக்கியிருக்கின்றன. ஆனால் புதிய ஏற்பாட்டில் உள்ளவாறு யோவான் 7:53 முதல் 8:12 வரை அல்ல! மாறாக :
(1) பிரதி   ஆளு .225                                யோவான் 7:36 க்குப் பின்
(2) ஜோர்ஜியன் பிரதி                             யோவான் 7:44 க்குப் பின்
(3) பிரதி F13                                                 லூக்கா 21:32 க்குப் பின்
(4) பிரதிகள் 1 மற்றும் 565, 23           யோவான் சுவிஷேசத்தின் இறுதியில்.

இவ்வாறு பல்வேறுபட்ட மூலப்பிரதிகளும் குறித்த சம்பவம் யோவான் சுவிஷேச ஆசிரியரால் எழுதப்பட்டதல்ல; மாறாக பிற்காலத்தில் வாழ்ந்த அநாமோதய ஆசாமியால்தான் கற்பனை செய்யப்பட்டு சுவிஷேசத்தில் இடைச் செருகல் செய்யப்பட்டது என்பதை ஐயமற நிரூபிக்கின்றன.

5. ஆதி திருச்சபை அறியாத சம்பவம்.
இறுதியாக குறித்த ‘விபச்சாரப் பெண்’ பற்றிய பைபிளில் இடம் பெறும் சம்பவத்தை ஆதி திருச்சபை பிதாக்கள், பண்டைய விவிலிய விரிவுரையாளர்கள் யாராவது அறிந்து மேற்கோள்காட்டியுள்ளார்களா? என்பதை நோக்குவோம்.

ஆதி திருச்சபைப் பிதாக்களுள் முக்கியமானவர்களான
(1) கிளெமென்ட்
(2) தெர்துலியன்
(3) சைம்ரியன்
(4) சைரிஸ்
மற்றும் ஏனையோரும் மேற்படி சம்பவத்தை அறியவோ, மேற்கோள் காட்டவோ இல்லை என்பதை ‘நோர்மன் கைசலர்’ மற்றும் ‘தோமஸ் ஹோவி’ என்பவர்கள் தங்களது ‘விவிலிய விமர்சனமும் பதில்களும்’ என்ற நூலில் 351, 352ம் பக்கங்களில் நாம் ஏற்கனவே விபரித்த காரணங்களுடன் சேர்த்து நான்காவதாக கூறியுள்ளார்கள். (பார்க்க 10)

இவ்வாறு குறித்த சம்பவம் யோவான் எழுதிய சுவிஷேச ஆசிரியரால் எழுதப்பட்டதல்ல என்ற இவ்விருவரது கருத்தையே ‘டி. எம் மோர்டொக்’ என்பவரும் தனது ‘யார் இந்த இயேசு? கிருஸ்துவின் கைவிரல் அடையாளங்கள்’ என்ற தனது நூலில் 42ம் பக்கத்தில் உறுதிசெய்துள்ளார். (பார்க்க 11)

வேறு சில ஆதி திருச்சபைப் பிதாக்கள் குறித்த சம்பவத்தை மேற்கோள் காட்டியுள்ளதாக சிலர் அபிப்பிராயங் கொண்டிருந்தாலும் குறித்த சம்பவத்திற்கும் காட்டப்பட்ட மேற்கோள்களுக்குமிடையிலான வித்தியாசங்களும் முரண்பாடுகளுமே இவ்வபிப்பிராயம் தவறு என நிரூபிக்கப்போதுமானதாக உள்ளன. அவசியம் ஏற்பட்டால் அதை தனியான ஒரு கட்டுரையில் விரிவாக விளக்குவோம்.

எனவே, பைபிள் கூறும், யோவான் எழுதிய நற்செய்தி நூலில் இடம்பெறும் ‘விபச்சாரப் பெண்’ பற்றிய சம்பவம் சுவிஷேச ஆசிரியரால் எழுதப்பட்டதல்ல என்பதையும் மாறாக இச்சம்பவம் பிற்காலத்தைய அடையாளந் தெரியாத ஆசாமியால் இடைச் செருகல் செய்யப்பட்ட கற்பனைக் கதையே என்பதையும் இக்கட்டுரையில் நாம்
(1) சம்பவத் தொடர்பின்மையை  சுட்டிக்காட்டியும்,
(2) உள்ளக முரண்பாடுகளை அடையாளங்காட்டியும்,
(3)சம்பவத்தின் எழுத்து நடை, சொற்பிரயோக முறை சுவிஷேசத்திற்கு அந்நியமானது என்பதை விபரித்தும்,
(4)காலத்தால் முந்திய, ஓரளவு நம்பகத்தன்மை மிக்க மூலப்பிரதிகளில் இச்சம்பவம் இடம் பெறவில்லை என்பதை விளக்கியும்,
(5)காலத்தால் பிந்திய பிரதிகளும் கூட இடைச்செருகலை உறுதிசெய்கிறது என்பதை விபரித்தும்,
(6)ஆதி திருச்சபைப் பிதாக்களுங் கூட குறித்த சம்பவத்தை அறிந்திருக்கவில்லை என்பதை உணர்த்தியும், அழுத்தம் திருத்தமாக நிரூபித்துள்ளோம்.

இது தொடர்பில் தங்களது ஆக்கபூர்வமான ஆலோசனைகளையும் ஆதாரங்கள் அடிப்படையிலான மறுப்புகளையும் பெரிதும் வரவேற்கிறோம்.

(1)

dsc034121
114

The narrative flow of this gospel makes more sense if we move from the end of chapter 7 straight to John 8:12.

(2)

dsc034121

65 MISQUOTING JESUS

its writing style is very different from what we find in the rest of John (including the stories immediately before and after); and it includes a large number of words and phrases that are otherwise alien to the Gospel. The conclusion is unavoidable: this passage was not originally part of the Gospel.

(3)

dsc034121
269\357

the writing style (in the Greek) is significantly different from the writing style of the rest of the Gospel. In addition, the story breaks the flow of the narrative of John 7–8, where it is found. In other words, if you take the story out of John, the context makes much better sense, as the story immediately before the account flows better directly into the story immediately after it. For these and numerous other reasons there is virtually no debate among New Testament scholars that this story, as wonderful, powerful, and influential as it is, was not originally part of the New Testament. It was added by a scribe.

(4)

Papyrus 66
dsc034121

(5)

“ஸீனா பிரதி”

dsc034121

(6)

“வத்திக்கான் பிரதி”

dsc034121

(7)

“அலக்ஸந்தரிய்யா பிரதி”

dsc034121

(8)

“வொஷிங்டன் பிரதி”

dsc034121

(9)

dsc034121

Bruce M. Metzger

The text of the New Testament : It’s Transmission Corruption and Restoration

Second Edition By Bruce M. Metzger Page 223

dsc034121

(10)

dsc034121

PROBLEM: This story of the woman taken in adultery is found in the KJV , the ASV , the NASB , and the NIV . However, the NEB places it at the end of the Gospel under the

caption “An incident in the temple.” And since 1971 the RSV places it in special print

set off from the rest of the text, as does the NRSV . The standard Greek NT (Nestle-

Aland Text, United Bible Societies) places brackets around it, indicating that it is not

part of the text of John. Why do many scholars believe this story is not part of the

original manuscript of the Gospel of John?

SOLUTION: There are several reasons why many scholars question whether this

passage belongs here in John’s Gospel. (1) The passage does not appear in the oldest

and most reliable Greek manuscripts. (2) It is not found in the best manuscripts of the

earliest translations of the Bible into Old Syriac, Coptic, Gothic, and Old Latin. (3)

No Greek writer commented on this passage for the first 11 centuries of Christianity.

(4) It is not cited by most of the great early church fathers, including Clement,

Tertullian, Origen, Cyprian, Cyril, and others. (5) Its style does not fit that of the rest

of the Gospel of John. (6) It interrupts the flow of thought in John. John reads better if

one goes right from John 7:52 to 8:12 . (7) The story has been found in several

different places in Bible manuscripts—after John 7:36 ; after John 21:24 ; after John

7:44 ; and after Luke 21:38 . (8) Many manuscripts that include it in John 7:53–8:11

have marked it with an obelus, indicating they believe it is doubtful.

In spite of this, many Bible scholars believe this story is authentic. It certainly

contains no doctrinal error and fits with the character of Jesus and His teaching, but

there is no certainty that it was in the original text of John.

(11)

dsc034121

42 Who Was Jesus?

In When Critics Ask, apologist Geisler gives reasons for questioning the genuineness of this periscope of the adulterous woman:

(1) The passage does not appear in the oldest and most reliable Greek manuscripts. (2) It is not found in the best manuscripts of the earliest translations of the Bible into Old Syriac, Coptic, Gothic, and Old Latin. (3) No Greek writer commented on this passage for the first 11 centuries of Christianity. (4) It is not cited by most of the great early church fathers, including Clement, Tertullian, Origen, Cyprian, Cyril, and others. (5) Its style does not fit that of the rest of the Gospel of John. (6) It interrupts the flow of thought in John. John reads better if one goes right from John 7:52 to 8:12. (7) The story has been found in several different places in Bible manuscripts—after John 7:36; after John 21:24; after John 7:44; and after Luke 21:38. (8) Many manuscripts that include it in John 7:53 8:11 have marked it with an obelus, indicating they believe it is doubtful.